Επικοινωνία

Για συνεισφορά μεταφράσεων, επιμέλειας-διορθώσεων και/ή πρωτότυπου υλικού προς δημοσίευση, όπως ενημερώσεις από το δρόμο, ανταποκρίσεις από δράσεις, αναλήψεις ευθύνης, κείμενα φυλακισμένων ή διωκόμενων συντρόφων, καλέσματα, μπροσούρες, άρθρα γνώμης, κ.ά.: contrainfo(at)espiv.net

Ελλάδα: Αλληλεγγύη στο Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο Μυτιλήνης 105fm

Κάντε κλικ στην αφίσα για να διαβάσετε την ανακοίνωση των συντρόφων (18.10.2014) σχετικά με τη νέα κατασταλτική κίνηση εναντίον του 105fm.

Μεξικάνικες φυλακές: Λήξη της απεργίας πείνας των 4 αναρχικών κρατουμένων

Στις 17 Οκτώβρη 2014 οι σύντροφοι Κάρλος Λόπες, Μάριο Γκονσάλες, Φερνάντο Μπάρσενας και Αμπραάμ Κορτές αποφάσισαν να σταματήσουν την απεργία πείνας που είχαν ξεκινήσει από 1η Οκτώβρη.

Οι σύντροφοι είναι καλά, χωρίς περιπλοκές ή βλάβες στην υγεία τους. Σύντομα θα κοινοποιήσουν τους λόγους της λήξης της απεργίας πείνας.

Προς το παρόν αυτά είναι όσα γνωρίζουμε.

Λευτεριά σε όλες κι όλους! Κάτω τα τείχη των φυλακών!

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Μεξικού

Βοσνία και Ερζεγοβίνη: Αλληλεγγύη στον επαναστάτη Νίκο Μαζιώτη, κρατούμενο στις φυλακές Διαβατών

Σήμερα το πρωί, 17 Οκτώβρη 2014, κρεμάσαμε ένα πανό αλληλεγγύης στο σύντροφο και μαχητή Νίκο Μαζιώτη, έναν από τους λίγους ασυμβίβαστους αγωνιστές κι ανθρώπους που αποφάσισαν να αφιερώσουν τη ζωή τους στον αγώνα για λευτεριά, δίχως να λογαριάζουν τη βολή τους και ρισκάροντας τις συνέπειες του δρόμου που επιλέξανε.

Ο Νίκος δεν ξεχωρίζει ως παράδειγμα μονάχα στην Ελλάδα, που πλήττεται από τα καπιταλιστικά, κτηνώδη μέτρα λιτότητας και τον ταξικό πόλεμο –όπου από τη μια πλευρά στέκουνε τα κράτη, μαζί με πλούσιους ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, με όλα τα οικονομικά, στρατιωτικά και υλικοτεχνικά μέσα στη διάθεσή τους, κι απ’ την άλλη στέκει άοπλος κόσμος που εξαθλιώνεται και συντρίβεται από την μπότα των φασιστών καπιταλιστών, ένας πόλεμος άδικος όπου τα θύματα είναι πάντα από τις τάξεις των καταπιεσμένων–, αλλά επίσης σε όλη την Ευρώπη και στον κόσμο, εκεί όπου αυτού του τύπου η ανοιχτή σύγκρουση κόντρα στο σύστημα λείπει ή δεν έχει την ίδια ένταση…

Ο Νίκος δείχνει πως σήμερα το τίμημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, αλλά και άλλων χωρών υποκείμενων στον καπιταλισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πληρώνουν οι φτωχοί στις τράπεζες μαρτυρώντας μέχρι κι αίμα. Υπενθυμίζεται πως στην Ελλάδα υπάρχει αύξηση των αυτοκτονιών επειδή κόσμος αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του στις τράπεζες (σαν την περίπτωση του συνταξιούχου που αυτοκτόνησε το 2012 μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο), πυροδοτώντας ταραχές και διαμαρτυρίες ανά την ελλαδική επικράτεια. Όλο και πληθαίνουν όσοι κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας τα δικαιώματά τους, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι μέσα στα κελιά.

Μπορεί ο Νίκος να είναι πίσω από τα σίδερα, αλλά το ελεύθερο πνεύμα του δεν πτοείται. Για παράδειγμα, πρόκειται να παρέμβει σε εκδήλωση που διοργανώνεται στο Πολυτεχνείο μέσω τηλεφωνικής σύνδεσης,* ενώ πρόσφατα δημοσίευσε ένα γράμμα για τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη γέννηση της Ουλρίκε Μάινχοφ.

Αλληλεγγύη στον Νίκο Μαζιώτη και σ’ όλους τους πολιτικούς κρατουμένους που ήρθαν σε ανοιχτή ρήξη με το σύστημα και τις απάνθρωπες «αξίες» του.

Λευτεριά στον Νίκο Μαζιώτη
Ζήτω ο Επαναστατικός Αγώνας
Λευτεριά σε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους

Φίλοι απ’ το Πριέντορ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

* Βλ. σχετικά εδώ.

Ιταλικές φυλακές: Γράμμα του συντρόφου Μικέλε Γκαράου, προφυλακισμένου από 3 Ιούνη

Ο Μικέλε Γκαράου είναι ένας εκ των συντρόφων που συνελήφθησαν στο πλαίσιο κατασταλτικής επιχείρησης που εξαπέλυσε η ιταλική μπατσαρία εναντίον αντιστεκόμενων στις εξώσεις, στις 3 Ιούνη 2014 στο Τορίνο. Στα τέλη Σεπτέμβρη ο σύντροφος μεταφέρθηκε από τις φυλακές του Άστι σε αυτές της Πιατσέντσα. Ακολουθεί η μετάφραση ενός αποσπάσματος που δημοσιεύτηκε από πρόσφατο γράμμα του:

Πιατσέντσα, 20 Σεπτέμβρη 2014

Μετά τη μεταγωγή του Αντρέα [Βεντρέλλα], ποιος ξέρει για ποιο λόγο, τώρα ήρθε η σειρά μου με μια μέρα μόνο διαφορά. Δεν ξέρω αν οι τρεις πειθαρχικές αναφορές εναντίον μου, το θέμα των συγκεντρώσεων [αλληλέγγυων έξω απ’ τις φυλακές] και του ιστολογίου [κρατουμένων Quartoinferiore266] μπορεί να έπαιξαν κάποιο ρόλο, πάντως χτες μου ’παν να τα μαζεύω και μ’ έχωσαν σ’ ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταγωγών. Έφυγα από το Άστι κατά τις 3 τ’ απόγεμα και στις 5 ήμουνα στην Πιατσέντσα.

Από τα πράγματα που είχα στην κατοχή μου, μου επέτρεψαν να πάρω στο κελί μονάχα ένα μικρό μέρος: τρία ζευγάρια κάλτσες, τρεις μπλούζες, τρία βιβλία, και πάει λέγοντας. Οι τσαντισμένες διαμαρτυρίες μου κι η απαίτηση να μου δώσουν μια κόπια των εσωτερικών κανονισμών λάβανε την απάντηση ενός δεσμοφύλακα επιθεωρητή, που με πληροφόρησε πως δεν υπάρχουν εσωτερικοί κανονισμοί!

Αιτιολόγησαν το όριο στα προσωπικά αντικείμενα που μπόρεσα να πάρω μαζί μου σαν απαραίτητο περιορισμό για το μοίρασμα μικρών χώρων, κι όμως στο κελί που με βάλανε είμαι μοναχός μου. Οι διαστάσεις είναι σχεδόν ίδιες με αυτές των κελιών στο Άστι και στο Τορίνο, αλλά οι συνθήκες υγιεινής, η κατάσταση της υποδομής και το γενικότερο μπάχαλο σχεδόν ανταγωνίζονται την πτέρυγα νιόφερτων της Λε Βαλλέττε [φυλακής στο Τορίνο].

Δεν έχω ακόμη αποκτήσει συνολική εικόνα της πτέρυγας, αλλά σε μέσες άκρες μπορώ να την περιγράψω: Πρόκειται για έναν πενταβρόμικο διάδρομο 20 κελιών, με άλλα 5 κελιά σε αχρηστία, όλα τους βρίσκονται από τη μια πλευρά του διαδρόμου, και το καθένα προορίζεται για δύο άτομα. Η κατάσταση των επίπλων είναι ελεεινή, οι τουαλέτες έχουν για πόρτα ένα κομμάτι λαμαρίνα, ενώ λείπουν ακόμα και τα πιο βασικά για την καθαριότητα, πάει να πει κουβάδες, σφουγγαρόπανα ή σκούπες που να ’ναι χρησιμοποιήσιμες.

Από την άλλη πλευρά του διαδρόμου έχει ένα νιπτήρα που ζέχνει, ξεφλουδισμένο κι ολότελα καλυμμένο με μούχλα, ένα δωματιάκι με γυμνούς τοίχους όπου υπάρχει ένα παλιό ποδοσφαιράκι σπασμένο κι ένα τραπέζι πινγκ πονγκ, όπως επίσης άλλο ένα δωμάτιο μ’ ένα ψυγείο και σάπια στρώματα απιθωμένα κατάχαμα.

Τέλος, στη μέση του διαδρόμου, από την πλευρά που ’ναι τα κελιά και σχεδόν μπροστά από το φυλάκιο, υπάρχουνε ντουζιέρες, μόνο που το νερό τρέχει σχεδόν πάντοτε κρύο. Σε αυτό το παλιό συγκρότημα υπάρχουν έξι πτέρυγες. Α, παραλίγο να το ξεχάσω: στα παράθυρα έχει διχτυωτά κάγκελα με τετραγωνάκια μικρότερα του ενός εκατοστού.

Εντάξει… από μια πτέρυγα καταδίκων, όπου οι συνθήκες ήτανε κομπλέ, πέρασα σε μια για υποδίκους που, αν και ανοιχτή, είναι χάλια μαύρα. Μου φαίνεται λες και ξεκινά η κράτησή μου φτου κι απ’ την αρχή.

Φυσικά σε μερικές μέρες θα συνηθίσω, δεν παίζει πρόβλημα… δεν παραπονεθήκαμε μέχρι στιγμής και δεν πρόκειται να ξεκινήσουμε τώρα γιατί δεν έχουμε λόγους. Είμαι καλοδιάθετος, σε καλή κατάσταση υγείας, και προσπαθώ να παρατηρήσω τι παίζει γύρω μου ώστε να ξεπεράσω τον αρχικό αποπροσανατολισμό και να δω πώς θα οργανωθώ για την παραμονή μου εδώ.

Μικέλε

Για να γράψετε στο σύντροφο:

Michele Garau
C.C. strada delle Novate, 65
29122 Piacenza, Italia

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας των 4 αναρχικών απεργών πείνας

15η μέρα απεργίας πείνας

Ο Κάρλος Λόπες έχει χάσει κοντά στα 7 κιλά. Ο σύντροφος συνεχίζει να κρατείται στον τομέα νεοεισερχομένων, όπου τον μετήγαγαν απ’ την αρχή της απεργίας πείνας. Τις πρώτες μέρες μοιραζότανε κελί με άλλον κρατούμενο, αλλά από τις 5 Οκτώβρη είναι μόνος του. Έχει αναγούλες και καούρες, παρουσιάζει αδυναμία και ελαφρές ζαλάδες. Από το κελί τον βγάζουνε μέχρι και 4 φορές κάθε μέρα, ως επί το πλείστον τις πρώτες πρωινές ώρες, για να τον μεταγάγουν στο αναρρωτήριο της φυλακής, όπου απλά του παίρνουν τα στοιχεία και του μετράνε την πίεση, μιας και η ζυγαριά είναι χαλασμένη και δεν έχουν τον απαραίτητο ιατρικό εξοπλισμό για να μετρήσουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Τη Δευτέρα (13/10) μια νοσοκόμα της ιατρικής ομάδας αλληλεγγύης επιχείρησε να τον δει, αλλά της απαγορεύτηκε η είσοδος με το πρόσχημα πως δεν είχε εξουσιοδότηση. Μέσα στις επόμενες δέκα μέρες αναμένεται ν’ ανακοινωθεί η απόφαση της δίκης σε τοπικό επίπεδο εναντίον των Μάριο, Αμελί και Φάλλον, για επιθέσεις εναντίον της δημόσιας ειρήνης.

Ο Μάριο Γκονσάλες έχει κάποια προβλήματα, κυρίως στο πάγκρεας, ενώ από την απεργία πείνας έχουν επηρεαστεί τα νεφρά και το συκώτι. Ο γιατρός της ιατρικής ομάδας αλληλεγγύης που τον εξέτασε την Τρίτη θεωρεί πως η κατάστασή του είναι σταθερή. Συνεχίζει να παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα με αυτά των προηγούμενων ημερών, μονάχα που οι κοιλιακοί πόνοι έχουν γίνει πιο δυνατοί. Ο διευθυντής της φυλακής βάζει προσχώματα στην πρόσβαση στο ιστορικό του συντρόφου, ωστόσο ο αλληλέγγυος γιατρός κατάφερε να δει τον ιατρικό του φάκελο στις 15 Οκτώβρη, και ζήτησε να πραγματοποιηθούν νέες εργαστηριακές εξετάσεις. Ο Μάριο έχει χάσει περίπου 10 κιλά. Βρίσκεται σε αναμονή της απόφασης επί της έντασης που έχει υποβάλει κατά της καταδικαστικής απόφασης.

Ο Φερνάντο Μπάρσενας έχει χάσει 3 κιλά και 200 γραμμάρια, ενώ ο Αμπραάμ Κορτές 3 κιλά και 900 γραμμάρια. (Πρόσφατα η ποινή 13 ετών και 4 μηνών φυλάκισης εις βάρος του Αμπραάμ επικυρώθηκε από ένα εφετείο.) Και οι δυο σύντροφοι παραμένουν σε κελί της πτέρυγας νεοεισερχομένων, όπου βρίσκονται από τη στιγμή της σύλληψής τους μέχρι και σήμερα. Τους πηγαίνουν για ιατρικό τσεκάρισμα κάμποσες φορές μες στα ξημερώματα, με αποτέλεσμα να μην ξεκουράζονται καλά τη νύχτα. Τους έχει επιβληθεί περιορισμός τηλεφωνικών επικοινωνιών.

Ισπανία: 3η Συνάντηση Αναρχικού Βιβλίου στη Θαραγόθα

Από τις 31 Οκτώβρη ως και τις 2 Νοέμβρη 2014 θα πραγματοποιηθεί στην πόλη της Θαραγόθα η 3η Συνάντηση Αναρχικού Βιβλίου. Οι εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα στο Αναρχικό Κοινωνικό Κέντρο La Revuelta, επί της οδού Σαν Αγκουστίν, στη γειτονιά της Μαγδαλένα, και στο Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο Kike Mur (πρώην φυλακή του Τορρέρο).

Κατά τη διάρκεια των τριημέρου κάθε εκδοτικός οίκος, βιβλιοθήκη ή εγχείρημα διακίνησης έντυπου υλικού θα έχει ένα σταντ με βιβλία, φανζίν και περιοδικά. Θα υπάρχει συλλογική κουζίνα βέγκαν (100% χορτοφαγική) και καφενείο με λαϊκές τιμές για όλες κι όλους.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, και πώς να φτάσετε στα στέκια που θα τις φιλοξενήσουν, εδώ.

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για τον αναρχικό απεργό πείνας Μάριο Γκονσάλες

Από 1η Οκτώβρη 2014, οι αναρχικοί κρατούμενοι Μάριο Γκονσάλες, Φερνάντο Μπάρσενας, Αμπραάμ Κορτές και Κάρλος Λόπες βρίσκονται σε απεργία πείνας σε διαφορετικές φυλακές της Πόλης του Μεξικού. Ακολουθεί ενημέρωση της 13ης Οκτώβρη σχετικά με την υγεία του Μάριο Γκονσάλες:

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών μερικοί γιατροί του Τόρρε Μέδικα της φυλακής του Τεπέπαν, όπου βρίσκεται έγκλειστος ο Μάριο, ασκούν πιέσεις στο σύντροφο να υπογράψει ένα έγγραφο βεβαιώνοντας πως ο εν λόγω θεσμός δε φέρει καμία απολύτως ευθύνη σχετικά με την πορεία της υγείας του. Το ίδιο συνέβη και με τους συντρόφους Φερνάντο και Αμπραάμ τις προηγούμενες μέρες.

Πέρα απ’ την ελλιπή ιατρική φροντίδα για τον Μάριο και τους υπόλοιπους συντρόφους απεργούς πείνας, σήμερα ένας γιατρός της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Πόλης του Μεξικού βεβαίωσε πως ο Μάριο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στα νεφρά, στο συκώτι και στο πάγκρεας. Οι γιατροί της φυλακής του Τεπέπαν, από την άλλη, ισχυρίζονται πως ο σύντροφος δεν αντιμετωπίζει κανένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ωστόσο παρακρατούν το φάκελό του στη διεύθυνση του νοσοκομείου.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για την κατάσταση του Μάριο· τα λίγα στοιχεία που έχουμε είναι πως έχει χάσει 10 κιλά, παρουσιάζει κοιλιακούς πόνους, άγχος, αδυναμία, εκνευρισμό και δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί. Γι’ αυτό και απαιτούμε να είναι ανεμπόδιστο το έργο της έμπιστης ιατρικής ομάδας στήριξης του Μάριο και να τους δοθεί πλήρης πρόσβαση στο ιατρικό του αρχείο, ώστε να είναι οι γιατροί σύντροφοί μας αυτοί που θα ενημερώνουν αξιόπιστα και τον ίδιο και την οικογένειά του σχετικά με την εξέλιξη της υγείας του.

Για οποιαδήποτε βλάβη στην υγεία του Μάριο θεωρούμε υπεύθυνο το προσωπικό του Τόρρε Μέδικα της φυλακής του Τεπέπαν. Απαιτούμε επίσης να σταματήσει κάθε παρενόχληση εις βάρος των τεσσάρων συντρόφων απεργών πείνας.

Στηρίζουμε το κάλεσμα στη συγκέντρωση αλληλεγγύης που θα πραγματοποιηθεί στις 11 το πρωί της Πέμπτης, 16 Οκτώβρη, στην Υπογραμματεία Σωφρονιστικού Συστήματος επί της οδού Σαν Αντόνιο Αμπάδ 124, στη συνοικία Τράνζιτο (διαμέρισμα του Κουαουτέμοκ, Πόλη του Μεξικού).

Ελληνικές φυλακές (2012): Σκέψεις από τη χώρα του τίποτα

κάντε κλικ στη φωτό για να διαβάσετε/κατεβάσετε το pdf

[Ιταλία] Αλφρέντο Μαρία Μπονάννο: Ένα κίνημα αυτοδιαχείρισης;

Τ’ ακόλουθα σημεία απευθύνονται σ’ εκείνο το κομμάτι του κινήματος για την αυτοδιαχείριση που ισχυρίζεται ότι υπάρχει εντός του αναρχικού κινήματος. Προσωπικά δεν πιστεύω καν ότι υπάρχει. Στην πραγματικότητα, σε τομείς όπου φαίνεται να υφίστανται έστω εμβρυικά του ίχνη, αποδεικνύεται ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ασφαλώς, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως αυτή είναι εν πολλοίς αυθαίρετη υπόθεση, ίσως όμως να βοηθούσε μια στιγμή περισυλλογής ώστε ν’ αποσαφηνιστεί το θέμα.

Δε φτάνει να οικοδομήσουνε κάποιο είδος δομής οι αναρχικοί –είτε πρόκειται για κατάληψη, ελευθεριακό σχολείο, εναλλακτική τράπεζα ή για συνεταιρισμό τροφίμων ή υπηρεσιών– ώστε να θεωρηθεί κι αυτοδιαχειριζόμενη. Θα πρέπει επίσης να ’χει βάση ελευθεριακή. Κι αυτό το ουσιαστικό στοιχείο δεν μπορεί να έγκειται μονάχα σε μια διακήρυξη αρχών ή κάποιο σύμβολο. Με άλλα λόγια, δεν είναι αρκετό ένα κοινωνικό κέντρο απλώς ν’ αυτοαποκαλείται αναρχικό προκειμένου πραγματικά να είναι τέτοιο. Προϋποτίθενται δύο επιπλέον στοιχεία.

Το πρώτο είναι ότι, για να ’ναι πραγματικά αναρχική μια δομή, η δραστηριότητα στην οποία τείνει θα πρέπει να στοχεύει αμείωτα στην επίθεση ενάντια στην εξουσία σε όλες τις μορφές της.

Το δεύτερο είναι ότι η ίδια η δομή θα πρέπει να παραμένει με πολύ αποφασιστικό τρόπο διαχωρισμένη από την εξουσία. Με άλλα λόγια, να μην έρχεται ποτέ σε κάποια συμφωνία για να λάβει χρηματοδότηση, εγκαταστάσεις ή οτιδήποτε άλλο.

Δεν πρόκειται για ζήτημα άνευ ουσίας. Δε συζητάμε για το φύλο των αγγέλων, μιλάμε για κάτι πολύ πρακτικό.

Εάν μια δομή τάσσεται εναντίον όλων των θεσμών δεν μπορεί να εγκαινιάζει κάποια συμφωνία με κανέναν από δαύτους. Αν το έκανε, θα έπαυε να είναι εναντίον τους, δηλαδή θα έπαυε να είναι επαναστατική ή αναρχική.

Το ίδιο ισχύει και για το σύνολο του κινήματος «αυτοδιαχείρισης».

Άρα, σε τι βασίζεται τούτο το κίνημα; Βασίζεται σ’ ένα πολιτικό φαινόμενο το οποίο μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα πιο εμφανές. Η εξουσία δε χρειάζεται απλώς και μόνο ταπεινωμένους, καταπιεσμένους υποτακτικούς. Χρειάζεται επίσης ανθρώπους που, πιστεύοντας πως είναι ελεύθεροι, συμβάλλουν άθελά τους στη διαχείριση της κοινωνίας.

Σκεφτείτε το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι εθελοντικοί σύλλογοι στις μέρες μας. Τομείς αφομοίωσης από την άποψη της συντήρησης και διαχείρισης της εξουσίας διευρύνονται μέσω δομών που βρίσκονται σε αρμονία με τα θεσμικά όργανα, παρά την εναλλακτική τους κριτική απέναντι στην κοινωνία.

Αν αυτά τα συμφέροντα άλλαζαν, ή αν η δράση των αυτοδιαχειριζόμενων δομών γινόταν στ’ αλήθεια μια απειλή, οι συμφωνίες θα διαλύονταν στο λεπτό, κι η εξουσία θα έπαιζε και πάλι το τελευταίο της χαρτί: την ωμή καταστολή.

Αλλά τι θα είχανε στη διάθεσή τους για ν’ αγωνιστούν κόντρα σε τούτη την καταστολή αυτοί οι σύντροφοι, αφοπλισμένοι για χρόνια απ’ τη φλυαρία, τις συμφωνίες και τις παράλογες φαντασιώσεις τους για μιαν από κοινού ζωή;

Απ’ την άλλη μεριά, διαφέρουν σημαντικά τα έργα των δομών εκείνων τις οποίες κουμαντάρουν διάφοροι που κινούνται στις παρυφές του μαρξιστικού και μη μαρξιστικού χώρου, κι αυτοχαρακτηρίζονται ως ο «χώρος της Αυτονομίας». Εδώ η αναγνώριση των θεσμών κι ένας ανοιχτός, προγραμματικός διάλογος με τέτοιους φορείς αντιστοιχεί σε μια μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη στρατηγική, μια στρατηγική που είναι επί της ουσίας πολιτική και καλύπτει το σύνολο της κοινωνικής πραγματικότητας. Αυτό (παρά τη θεωρητική του ανοησία) τουλάχιστον έχει την αξία του ότι είναι συνεπές με τον (όλως απρόσιτο) στόχο που θέλουνε να κατακτήσουν, ήτοι την ανάληψη και διαχείριση πολιτικής εξουσίας.

Μα πού κολλάει με τους αναρχικούς όλο αυτό;

πηγή

Alfredo M. Bonanno, Un movimento dellautogestione? – άρθρο που δημοσιεύτηκε στην αναρχική εφημερίδα Canenero, τ. 1, 28.10.1994· η απόδοση στα ελληνικά έγινε από την αγγλική μετάφραση της Τζην Ουίρ [Jean Weir] στην έκδοση Lets destroy work, lets destroy the economy («Ας καταστρέψουμε τη δουλειά, ας καταστρέψουμε την οικονομία»), Elephant Editions, Λονδίνο

Γαλλία: Νέα κατάληψη στην πόλη της Νανσύ

Εδώ και πάνω από ένα μήνα, μια συλλογικότητα νέων ανέργων, επισφαλώς εργαζομένων και σπουδαστών καταλάβαμε ένα σπίτι που είχε εγκαταλειφθεί τα τρία τελευταία χρόνια, επί της λεωφόρου Λιμπερασιόν 103, στην πόλη της Νανσύ.

Μέσω αυτής της χειρονομίας, ανάμεσα σε τόσες άλλες, αποπειρώμαστε να διαρρήξουμε τη λογική εμπορευματοποίησης αυτού του σκατόκοσμου κι όλες τις λογικές που πάνε πακέτο μ’ αυτόν, είτε πρόκειται για σεξιστικές, ομοφοβικές, ρατσιστικές ή ταξικές. Αντιπροτάσσουμε τρόπους ζωής που βασίζονται στο ελεύθερο αντίτιμο και στην αλληλοβοήθεια, στην αυτοδιαχείριση και στην αλληλεγγύη.

Ενάντια στην ιδιοκτησία και στον κοινωνικό αποκλεισμό, κόντρα στον καπιταλισμό, ανακτούμε τις ζωές μας και καταλαμβάνουμε τα άδεια σπίτια.

Ο χώρος είναι ανοιχτός. Για να επικοινωνήσετε μαζί μας: auxenfantsterribles[παπάκι]riseup[τελεία]net

πηγή: le chat noir émeutier

Λατίνα, Ιταλία: Αντισπισιστικό κάλεσμα ενάντια στο Διεθνές Φεστιβάλ Τσίρκου

Μέχρι και το τελευταίο κλουβί (A)

Η αυτοοργανωμένη αντισπισιστική συλλογικότητα της Λατίνα καλεί όλες τις αντισπισιστικές ατομικότητες και ομάδες να εναντιωθούν στο Διεθνές Φεστιβάλ Τσίρκου, που από τις 16 ως τις 20 Οκτώβρη 2014 θα φέρει στην πόλη περισσότερα από 10 τσίρκα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

Σε αυτήν τη διοργάνωση εμείς απαντάμε όπως απαντάμε ενάντια σε όλες τις μορφές κυριαρχίας και εκμετάλλευσης, δηλαδή μέσω της οριζόντιας οργάνωσης και των παρεμβάσεων που αποσκοπούν στην ανατροπή της εξουσιαστικής και σπισιστικής κουλτούρας, η οποία καθημερινά θέτει σε κίνδυνο τη λευτεριά όλων μας, ανεξαρτήτως βιολογικής ταυτότητας.

Έχοντας επίγνωση πως η βία ενάντια σε κάθε μη ανθρώπινο άτομο αποτελεί προγύμναση για τη βία που ασκείται εναντίον ανθρώπων, σας καλούμε όλες κι όλους να βγούμε στο δρόμο για να βροντοφωνάξουμε την άρνησή μας στο θέατρο της φρίκης, που επιχειρεί να εξομοιώσει το βασανισμό με τη διασκέδαση ντύνοντάς τον με φαντεζί χρωματάκια κι απαστράπτουσες πούλιες.

Έχοντας τη βεβαιότητα πως ο αντισπισισμός συντάσσεται μονάχα με τις αντιφασιστικές και ελευθεριακές αρχές, καλούμε όλες τις συγγενικές πραγματικότητες να συμμετάσχουν στις προγραμματισμένες συγκεντρώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, όπως και στην πανιταλική διαδήλωση του Σαββάτου, 18 Οκτώβρη (ώρα και σημείο προσυγκέντρωσης θ’ ανακοινωθούν σύντομα).

Δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή η παρουσία ομάδων ή ατόμων που ’ναι γνωστό πως είναι φασίστες, ούτε και θα γίνει ανεκτή οποιαδήποτε συμπεριφορά σεξιστικής ή ρατσιστικής διάκρισης ή εναντίον οποιουδήποτε σεξουαλικού προσανατολισμού/φύλου.

Μέχρι και το τελευταίο κλουβί
Για το ριζοσπαστικό οικολογισμό και την απελευθέρωση των ζώων

Αυτοοργανωμένη αντισπισιστική συλλογικότητα της Λατίνα

Δραστηριότητες (οι ώρες θ’ ανακοινωθούν σύντομα):
– 16 και 17 Οκτώβρη, συγκεντρώσεις έξω από το φεστιβάλ
– 18 Οκτώβρη, πανιταλική πορεία ενάντια στα τσίρκα με ζώα και στο φεστιβάλ των βασανιστηρίων
– 19 και 20 Οκτώβρη, συγκεντρώσεις ενάντια στο φεστιβάλ

πηγή: informa-azione

Ουρουγουάη: Αντιεκλογική αφίσα ενόψει του προεδρικού και βουλευτικού τσίρκου

Οι πολιτικοί αλλάζουνε, η εκμετάλλευση παραμένει…

Αλλάζουν τα ονόματα, οι ιεράρχες, οι αντιπρόσωποι, αλλάζουν οι εταιρείες και τα κεφάλαια. Αλλάζει η τεχνολογία, ο έλεγχος και τα μέσα. Αλλάζουν οι νόμοι κι αλλάζουν οι Αρχές. Αλλάζουν οι εκλογικές λίστες, τα σλόγκαν και τα λογύδρια, αλλάζουν οι αφίσες, τα τραγούδια και τα κόμματα. Αλλάζει το παραγωγικό μάτριξ (πριν ήταν οι αγελάδες, τώρα είναι η γενετικά τροποποιημένη σόγια), κι αλλάζει το «μοντέλο της χώρας». Αλλάζει η καταστολή, εκσυγχρονίζεται. Αλλάζει η κουλτούρα, εμπορευματοποιείται. Αλλάζει η ζωή, πραγμοποιείται. Κι η εκμετάλλευση, η μιζέρια, η καταπίεση; Μήπως τάχα αλλάζουνε;

Τα προβλήματά μας θα τα λύσουμε εμείς.

Ενάντια στην αντιπροσώπευση, στους γραφειοκράτες και στον κόσμο τους:

Μην ψηφίζεις, αυτοοργανώσου κι αγωνίσου!

πηγή: periódico anarquía

Μπολόνια: Δίκη για τα γεγονότα στην πλατεία Βέρντι το 2007

Απ’ την κανονικότητά τους, προτιμάω την τρέλα

Στις 15 Ιούλη 2014 ολοκληρώθηκε η προκαταρκτική εξέταση για τα γεγονότα στην πλατεία Βέρντι στην Μπολόνια το 2007,* μια υπόθεση εις βάρος πέντε συντρόφων που δεν έχει ακόμα εκδικαστεί ούτε πρωτόδικα.

Με την ευκαιρία αυτήν, ο εισαγγελέας Σιμόνε Πουργκάτο ζήτησε υψηλές ποινές, οι οποίες κυμαίνονται από 6 έτη και έξι μήνες έως 7 έτη και έξι μήνες φυλάκισης, εις βάρος των πέντε που είχαν συλληφθεί και προφυλακιστεί εκείνη την περίοδο για παρακώλυση υποχρεωτικής υγειονομικής αγωγής.

Αυτές οι προτεινόμενες καταδίκες είναι σαφώς μια προσπάθεια να δημιουργηθεί δικαστικό προηγούμενο και να εκφοβιστούν τα συντρόφια. Ομοίως, προκειμένου ν’ ανακοπεί και να κατασταλεί η δράση των πέντε αναρχικών, επινοήθηκαν κατηγορίες εναντίον τους σε μια τυπική μηχανορραφία του κράτους.

Στις 17 Οκτωβρίου, στις 10 το πρωί, θα διεξαχθεί μια άλλη συνεδρίαση, στην οποία ενδέχεται ν’ ανακοινωθεί κι η απόφαση του δικαστηρίου.

Ξέροντας καλά ότι οι πραγματικοί βαρεμένοι είναι έξω, δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω.

Μέγιστη αλληλεγγύη και συνενοχή με τη Μάντα, τον Σίριο, τον Φέντε, τον Χουάν και τον Φάκο!

Αναρχικοί και αναρχικές

* Σ.τ.μ.: Στις 13 Οκτώβρη 2007, γύρω στις 4 τα ξημερώματα, μια νεαρή γυναίκα που κοιμάται έξω στην πλατεία Βέρντι γίνεται αντιληπτή από μπάτσους, οι οποίοι κρίνουν πως η συμπεριφορά της θα πρέπει να «διορθωθεί» μέσω υποχρεωτικής υγειονομικής αγωγής (TSO). Την κρατάνε με τη βία στο σημείο και καλούν ασθενοφόρο προκειμένου να την κλείσουν σε ψυχιατρείο παρά τη θέλησή της. Πέντε συντρόφια του αναρχικού χώρου Fuoriluogo, ο Χουάν Σορρότσε Φερνάντες, ο Κρίστιαν Φακινέττι (Φάκο), ο Φεντερίκο Ρατσόλι, ο Σίριο Μανφρίνι και η Μανταλένα Καλόρε, γίνονται μάρτυρες του περιστατικού και προσπαθούν να παρεμποδίσουν το προσωπικό του ασθενοφόρου σε μια προσπάθεια να απελευθερώσουν την κοπέλα. Η αντίδραση της αστυνομίας είναι άμεση και βίαιη. Οι μπάτσοι καλούν ενισχύσεις, κυνηγάνε τ’ άτομα που αποπειράθηκαν να παρέμβουν, και λίγο αργότερα τους περνάνε χειροπέδες αφού πρώτα τους έχουν ξυλοκοπήσει βάναυσα. Η στημένη δικογραφία περιλαμβάνει βαριές κατηγορίες όπως ληστεία κι απόπειρα ληστείας (σύμφωνα με την εισαγγελία, τα συντρόφια άρπαξαν ένα ζευγάρι χειροπέδες και έναν ασύρματο, ενώ υποτίθεται πως προσπάθησαν να πάρουν ένα όπλο από έναν απ’ τους μπάτσους κατά τη συμπλοκή).

Ενόψει της δίκης των πέντε, αλληλέγγυοι/-ες καλούν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 17 Οκτώβρη 2014, στις 4 τ’ απόγευμα, στην πλατεία Ματζόρε της Μπολόνιας.

[Ελλάδα] Δύναμη στον προφυλακισμένο αναρχικό Αντώνη Σταμπούλο, απεργό πείνας και δίψας από 6 Οκτώβρη

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Οκτώβρη έγινε γνωστό πως ο σύντροφος Αντώνης Σταμπούλος προτίθεται να συνεχίσει την απεργία πείνας και δίψας μέσα από τις φυλακές της Λάρισας, μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού στην Αθήνα, ώστε να βρίσκεται κοντά στους δικούς του ανθρώπους αλλά και στη συνήγορό του.

Βασιλεία, Ελβετία: Πυρπόληση αυτοκινήτου της γερμανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας

Νωρίς το πρωί της Τρίτης, 7 Οκτώβρη 2014, ένα αυτοκίνητο της γερμανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας πυρπολήθηκε στο σιδηροδρομικό σταθμό Μπάντισερ [τον οποίο διαχειρίζεται η γερμανική εταιρεία σιδηροδρόμων Deutsche Bahn] στην πόλη της Βασιλείας. Το όχημα κάηκε ολοσχερώς. Η ενέργεια αυτή πραγματώθηκε σ’ ένδειξη αλληλεγγύης προς τους μαχόμενους πρόσφυγες στο Βερολίνο και παντού!

Εκεί, όπως κι εδώ στην Ελβετία, οι άνθρωποι υποβαθμίζονται σε προβλήματα για τα οποία αναζητείται λύση. Οι λύσεις των πολιτικών και των Αρχών, όπως και των ανδρείκελών τους, δηλαδή των μπάτσων, πάντοτε σημαίνουν τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταστολή και συχνά την απέλαση στις χώρες καταγωγής τους ή στις λεγόμενες ασφαλείς τρίτες χώρες.

Οι αγώνες των μεταναστών και μεταναστριών, όσων εναντιώνονται σ’ αυτήν τη συστηματική καταπίεση με τρόπο αυτοκαθορισμένο, μας δυναμώνουν και ταυτόχρονα μας δείχνουν την αναγκαιότητα να συμβάλουμε κι εμείς στο σαμποτάρισμα αυτού του κατασταλτικού μηχανισμού.

Η δράση αυτή έρχεται επίσης ως απάντηση στην επικείμενη πανευρωπαϊκή αστυνομική επιχείρηση με κωδικό όνομα «Mos Maiorum» (μεταξύ 13ης και 26ης Οκτώβρη), όταν 18.000 αστυνομικοί σε συνεργασία με τη Frontex θ’ αποπειραθούνε να ελέγξουν και να συλλάβουν το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ανθρώπων χωρίς άδεια παραμονής.

Ενεργό αλληλεγγύη σ’ όλους τους μετανάστες που αγωνίζονται στο Βερολίνο και παντού!

πηγή: ch.indymedia μέσω lechatnoiremeutier

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την υγεία των 4 αναρχικών απεργών πείνας

«η αλληλεγγύη μεταξύ αναρχικών δεν είναι μονάχα κουβέντα γραμμένη» (πανό από δράση στήριξης των απεργών αιχμαλώτων)

7η μέρα απεργίας πείνας

Μάριο Γκονσάλες: Είναι ήρεμος, μα από φυσικής άποψης νιώθει κούραση και ζαλάδα. Οι ιθύνοντες του Τόρρε Μέδικα συνεχίζουν να του ασκούν πιέσεις για να του χορηγηθεί ενδοφλέβιος ορός, κι ο σύντροφος αρνείται.

Κάρλος Λόπες Μαρίν: Συνεχίζει να κρατείται στην πτέρυγα νεοεισερχομένων, χώρια από τον υπόλοιπο πληθυσμό της φυλακής. Έχει χάσει περίπου 4 κιλά. Η διεύθυνση της φυλακής συνεχίζει να του ασκεί πιέσεις για να σταματήσει την απεργία, προσφέροντας ακόμα και βελτιώσεις των συνθηκών εγκλεισμού του.

Φερνάντο Μπάρσενας: Παρουσιάζει κούραση και ζαλάδες, αλλά η κατάστασή του είναι σταθερή.

Αμπραάμ Κορτές: Δεδομένου πως λίγες βδομάδες προτού ξεκινήσει την απεργία πείνας είχε χάσει βάρος λόγω γαστρεντερίτιδας, αλληλέγγυοι γιατροί που μπόρεσαν να μπουν στη φυλακή και να τον εξετάσουν, σημείωσαν πως θα πρέπει να παρακολουθηθεί πιο στενά.

Μεξικό: Βομβιστική επίθεση στη Γραμματεία Περιβάλλοντος στην Τλαλνεπάντλα

Επιστρέφουμε σαν τις μνήμες που ταλανίζουν όσους θέλησαν με κάθε κόστος να δαμάσουν και να καταστρέψουν το άγριο.

Με τις πράξεις μας ζωντανεύουμε ξανά το μένος και την αντίσταση των γηγενών μαχητών ενάντια στους πολιτισμούς του παρελθόντος και του μέλλοντος.

Με το βρυχηθμό που μας χαρακτηρίζει, επιτεθήκαμε εναντίον ενός απ’ τους θεσμούς που θαρρεί πως είναι η «αυθεντία», κάνοντας το διαμεσολαβητή ανάμεσα στην καταστροφικότητα του σύγχρονου ανθρώπου και στον ισοπεδωμένο φυσικό περίγυρο. Με ακραίο κυνισμό ισχυρίζεται πως εργάζεται για τη φύση, αναδασώνοντας εκτάσεις, προμοτάροντας την περιβαλλοντική εκπαίδευση, επιθεωρώντας τον τεχνικό έλεγχο οχημάτων, ρεγουλάροντας τις προστατευμένες περιοχές κ.τ.λ., αλλά αυτό αποτελεί μονάχα το καλλωπισμένο προσωπείο των θεσμών που συνεργούν με το τεχνοβιομηχανικό σύστημα. Καμώνονται πως με την πράσινη κι εναλλακτική εκπαίδευση του σήμερα, μαθαίνοντας την υποταγμένη κοινωνία να ανακυκλώνει και να μην πετάει απόβλητα, κάνουν αυτόν τον κόσμο καλύτερο. Τίποτα δεν απέχει πιο πολύ απ’ την πραγματικότητα, μιας και το πρόβλημα δεν έγκειται στη συσσώρευση απορριμμάτων, ούτε και στον καταναλωτισμό, το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο πολιτισμός και το σύστημα που τον υποβαστάζει.

Αυτός ο «συνασπισμός» των «οικολογικών θεσμών» έχει φτάσει στο σημείο να οργανώνει διεθνείς συσκέψεις ως προς τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης Γη λόγω των υψηλών επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, κι όμως αυτό το φαινομενικό ενδιαφέρον για τη Γη πάει περίπατο άμα εστιάσουμε στις μεγάλες οργανώσεις και βιομηχανίες που συνεχίζουν να καταστρέφουν αδιακρίτως περιβάλλοντα ολάκερα για να καρπωθούνε οικονομικά οφέλη.

Εμείς δεν τους πιστεύουμε σε τίποτα, κι αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση, προκρίνουμε ως βέλτιστη επιλογή την απόρριψη με κάθε κόστος των αριστερίστικων αξιών της κοινωνίας που επιβάλλει η τεχνοπράσινη κουλτούρα και την επίθεση ενάντια στην υποκρισία αυτών των θεσμών. Γι’ αυτό τη νύχτα της 5ης Οκτώβρη πυροδοτήσαμε έναν αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό στην είσοδο του κτηρίου της Γραμματείας Περιβάλλοντος, επί της οδού Γκουστάβο Πας, στην πόλη της Τλαλνεπάντλα, στην Πολιτεία του Μεξικού.

Με αυτήν τη δράση αποδεικνύουμε (ακόμα κι αν ο Τύπος την έκανε γαργάρα) πως επιστρέψαμε, αφήνοντας τη χαρακτηριστική μας στάμπα στην έφοδο εναντίον όσων είναι υπεύθυνοι για τη συνέχιση της πορείας του συστήματος αυτού.

Αυτή είναι μόνο μια αρχή, προειδοποιούμε πως τα εκρηκτικά θα συνεχίσουνε να σκάνε…

Για την ακραία υπεράσπιση της άγριας φύσης!
Για την επίθεση ενάντια στο σύστημα και στους βαστάζους του!

Άγρια Αντίδραση[i]
«Γκρουπούσκουλο Νυχτερινός Θηρευτής»

[i] σ.τ.μ.: πρόκειται για νέα τάση που συναπαρτίζεται από διάφορες ομαδοποιήσεις τερροριστών από κοινού με τις πρώην Ατομικότητες που Τείνουν προς το Άγριο (Its), που πρόσφατα ανέλαβαν επίσης δράσεις υπογεγραμμένες στο παρελθόν με διαφορετικά ονόματα – βλ. πρώτο επικοινωνηθέν της Άγριας Αντίδρασης (RS) εδώ στα ισπανικά, και εδώ στ’ αγγλικά

Βραζιλία: Νέα κατάληψη στην πόλη της Αρασατούμπα

Ένας νέος κατειλημμένος χώρος άνοιξε τις πόρτες του στην πόλη της Αρασατούμπα, στην πολιτεία του Σάο Πάολο. Πρόκειται για το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Matagal, που πρωτύτερα χρησιμοποιούνταν ως χώρος καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων με το όνομα Εργαστήρι Τέχνης. Ωστόσο, με τον καιρό ο χώρος εγκαταλείφθηκε και κατέληξε να λειτουργεί ως στέκι αλλοτρίωσης για χρήστες σκληρών ναρκωτικών. Τον Απρίλη του 2014 μερικοί πάνκηδες και ελευθεριακοί κατέλαβαν το σπίτι με στόχο να το οργανώσουν εκ νέου και να το ανοίξουν ως χώρο που θα φιλοξενεί εκδηλώσεις τέχνης κι ως σημείο συνάντησης για την κουλτούρα πανκ στην πόλη της Αρασατούμπα.

Οι καταληψίες καθάρισαν όλη τη βρομιά και τη σκαρτούρα που κατέκλυζε το μέρος κι έβαλαν μπρος να επισκευάσουν το σπίτι, που ’χε απομείνει δίχως πόρτα, με τα παράθυρα σπασμένα και γιομάτο άγρια βλάστηση (εξ ου και το νέο όνομα, που σημαίνει στο περίπου ‘θαμνώνας’). Ο χώρος έχει νερό, αλλά ακόμη εκκρεμούν κάποια θέματα με την ηλεκτροδότηση και τα υδραυλικά. Υπάρχουν 4 δωμάτια, 2 τουαλέτες, ένας ανοιχτός χώρος και μια αυλίτσα στο πίσω μέρος, ενώ στο σπίτι μένουν μονάχα δύο άτομα.

Μέχρι στιγμής οι καταληψίες έχουν οργανώσει δυο εκδηλώσεις ενίσχυσης του νέου εγχειρήματος και ταυτόχρονα επιχειρούν να μάθουν περισσότερα για το νομικό στάτους του σπιτιού, που ανήκει στο δήμο της Αρασατούμπα. Κάθε Τετάρτη παίζει θέατρο μονολόγου κι έπειτα συνέλευση. Επίσης σχεδιάζεται να καθιερωθεί μια μέρα τη βδομάδα για κουβέντα γύρω απ’ την κουλτούρα πανκ με ανταλλαγή υλικού κ.τ.λ. Οι καταληψίες επιδιώκουν να στήσουν στο χώρο μια βιβλιοθήκη ειδικά αναρχική και πανκ, γι’ αυτό και απευθύνουν κάλεσμα σε άλλους αναρχοπάνκηδες να στηρίξουν την πρωτοβουλία.

Η διεύθυνση της κατάληψης είναι:
CCS Matagal
Rua dos fundadores, 1329
Bairro Santa Luzia – Araçatuba (São Paulo), Brasil
μέιλ επικοινωνίας: edicorre@bol.com.br

πηγή: okupa y resiste

Γενεύη: Αποκεντρωμένη δράση κόντρα στην μπατσαρία

Στο περιθώριο των εορτασμών του Σαββάτου, 4 Οκτώβρη 2014, η πρόσοψη ενός τμήματος της δημοτικής αστυνομίας επί της Ρου ντυ Σταντ βάφτηκε με μαύρη μπογιά. Προφανώς η ανώνυμη αυτή δράση έρχεται ως συνέχεια της γιορτής δρόμου την ίδια μέρα, ενάντια στην παρέλαση των μπάτσων για την επέτειο των 200 χρόνων από την ίδρυση της αστυνομίας της Γενεύης.

πηγή: RAGE

Μεξικάνικες φυλακές: Συνθήματα από τις Αμελί Πελλετιέ και Φάλλον Πουασσόν σε αλληλεγγύη στους 4 αναρχικούς απεργούς πείνας

Γαμημένα γουρούνια//Φωτιά στις φυλακές//Αλληλεγγύη στους Φερνάντο, Αμπραάμ, Μάριο και Κάρλος//Αλληλεγγύη στην απεργία πείνας των αιχμάλωτων συντρόφων//Σε ρήξη κόντρα στην κυριαρχία

Σκατά σ’ όλες τις εξουσίες

Τη νύχτα της προηγούμενης Παρασκευής (3/10) ένα τεράστιο γκράφιτι εμφανίστηκε στον τοίχο της τραπεζαρίας της πτέρυγας Γ των γυναικείων φυλακών της Σάντα Μάρτα, όπου βρισκόμαστε έγκλειστες. Το γκράφιτι εκφράζει την αλληλεγγύη μας στους αναρχικούς συντρόφους Αμπραάμ, Φερνάντο, Μάριο και Κάρλος, που από την 1η Οκτώβρη διεξάγουν απεργία αορίστου χρόνου. Από την Παρασκευή λοιπόν οι συγκρατούμενές μας δεν έχουν σταματήσει να σχολιάζουν το καλά ορατό έργο.

Διαφέρει πολύ από τα συνήθη «σ’ αγαπώ» που γράφονται στους διαδρόμους της φυλακής! Έχει ένα χαρακτήρα συγκρουσιακό, που έρχεται σε ρήξη με την καθημερινή παθητικότητα.

Ο στόχος μας επετεύχθη! Μ’ αυτόν τον τρόπο προωθούμε το διάλογο και δημιουργούμε χώρους σκέψης μέσα στη φυλακή. Είναι ένας από τους τρόπους που έχουμε εδώ μέσα για να επιτεθούμε ενάντια στην κοινωνική ειρήνη και στην ειρήνευση. Όπως το βλέπουμε εμείς, υπάρχουν πολλοί τρόποι να αγωνιστεί κανείς και να πάρει μια στάση άρνησης της εξουσίας.

Πρόθεσή μας δεν είναι να διεκδικήσουμε την αθωότητα κανενός, αλλά να παράξουμε πλαίσια σύγκρουσης και ρήξης με την καθεστηκυία τάξη. Το έχουμε υπόψη μας πως η πρωτοβουλία των συντρόφων να κατεβούν σε απεργία πείνας έχει βγει με αφορμή τη 2α Οκτώβρη και στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, και ξέρουμε πως δεν είναι αυτή η πρόθεση των συντρόφων, ωστόσο ξεκαθαρίζουμε πως αρνούμαστε να κάνουμε χρήση των μμε, πόσω μάλλον για να παρουσιάσουμε ένα λόγο αθωότητας.

Σε αλληλεγγύη στους συντρόφους απεργούς πείνας!
Ούτε ένοχοι ούτε αθώοι

Γυναικείες φυλακές της Σάντα Μάρτα

στα ισπανικά

[Ιταλία] Ανισόρροπος

Και δεν είναι ένας αλλά δυο. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες, ένας Ρωμαίος ιερέας βρέθηκε στο επίκεντρο μιας μικρής φιλικής προσοχής. Ο παπάς της ενορίας του Σεττεμπάνι, στα περίχωρα της Ρώμης, προσβλήθηκε και ξυλοκοπήθηκε από έναν νεολαίο τον οποίο μόλις είχε επιπλήξει επειδή έφτυσε στο ιερό του ναού.

Ανισόρροπος – έτσι γράψαν οι δημοσιογράφοι. Ο ίδιος επιθετικός προσδιορισμός χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τον άνδρα που επιτέθηκε στον πρώτο παπά στην Ατσίλια, του οποίου η ταυτότητα είναι τώρα πιο γνωστή. Δεν ήτανε μαφιόζος –καταπώς θεωρητικολόγησε κάποιος με δόλια πρόθεση ώστε να εξασφαλίσει ομόφωνη καταδίκη– αλλά απλώς ένας σύζυγος που η γυναίκα του τον είχε αφήσει πρόσφατα, κι ο οποίος εξοργίστηκε απ’ την παρείσδυση του ιερέα στη συναισθηματική του ζωή. Και ο παπάς δεν ήτανε ο μόνος που επέσυρε την μήνιν του. Οι καραμπινιέροι είχαν επίσης παρέμβει στα προσωπικά του, κι εκείνος τους αντιμετώπισε ως εξής: μια γροθιά στα μούτρα και δυο βόμβες μολότοφ εναντίον ενός τμήματος των μπάτσων.

Κι ετούτος είναι ανισόρροπος. Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία. Στο κάτω κάτω, οι ιερείς και οι καραμπινιέροι μπορεί να μην είναι τίποτα καλά παιδιά, αλλά γιατί να χάνει κανείς την ψυχραιμία του με δαύτους κατ’ αυτόν τον τρόπο; Και χωρίς μιαν ευγενή δικαιολόγηση, ένα υψηλό ιδανικό, που μπορεί να ’ναι αρκούντως συζητήσιμο, αλλά είναι αρκούντως βολικό να τ’ ανεμίζει κάποιος σαν παντιέρα. Ή μάλλον σαν πιστοποιημένο γιατρό ικανό να αφαιρέσει τον επαίσχυντο λεκέ του καπρίτσιου και της τρέλας.

Αλλά τίποτα. Ποιος να ξέρει τι μπορεί να ’βαλε με το νου του; Ποιος να ξέρει ποιο ’ναι το κίνητρο εκείνων που φτύνουνε στο ιερό και ξυλοφορτώνουνε παπάδες; Πράγματι, ποιος το ξέρει; Ανισόρροποι, είναι ηλίου φαεινότερο. Επειδή είναι ανισόρροπο να προσπαθεί κανείς να επιλύσει τις συγκρούσεις που ταλανίζουν τη ζωή του μοναχός του, δίχως να προσφεύγει σε μεσολαβητές. Είναι ακόμη πιο ανισόρροπο ν’ αναγνωρίζει κανείς αυτούς που χτίζουν την εξουσία τους στο βάσανο και στο σπαραγμό. Σάμπως δε δικαιολογείται ο ρόλος των ιερέων και των καραμπινιέρων –για να μη μιλήσουμε καν για το μισθό τους ή τις εύκολες δουλειές τους– απ’ την αρμοδιότητά τους να παρέχουν λύσεις στα προβλήματα των άλλων; Ε τι να πει λοιπόν κανείς για ένα άτομο που, έχοντας εντοπίσει όσους χώνουν τη μύτη τους στις προσωπικές ζωές των άλλων, κινείται άμεσα για να τους πελεκήσει; Ανισόρροπος, δε χρειάζεται καμιά άλλη λέξη.

Και έτσι πάει. Οι ισορροπημένοι στέκουν στην αντικρινή πλευρά. Μαζί με τους παπάδες, τους πιστούς τους σε περιπολία και προσευχή, με τους καραμπινιέρους μαζί.

πηγή: killing king abacus

Γενεύη: Σύντομη ενημέρωση από την πορεία της 4ης Οκτώβρη

Η αστυνομία δολοφονεί

Οι μπάτσοι παρελαύνουν όλο το χρόνο, σήμερα χορεύουμε εμείς!

geneve 4 - 10 - 2014(1)Περισσότερα από 300 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για μια γιορτή δρόμου ενάντια στην επετειακή παρέλαση της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την ίδρυση της αστυνομίας της Γενεύης, το Σάββατο που μας πέρασε, 4 Οκτώβρη 2014. Με γιορταστικό και δυναμικό παλμό η πορεία πολιόρκησε την παρέλαση των δυνάμεων της τάξης που έλαβε χώρα σε μια πόλη θωρακισμένη από τα φιλαράκια τους. Οι διαδηλωτές διέσχισαν τους δρόμους της γειτονιάς Λα Ζονκσιόν, ανάμεσα σε συνθήματα και την προπαγάνδιση ενός λόγου κόντρα στο ασφαλίτικο ντελίριο που βασιλεύει στην πόλη της Γενευης.

Δεκάδες άτομα υπέστησαν ελέγχους, προληπτικές ψακτικές και φωτογραφήθηκαν από τους μπάτσους. Παρά την εκφοβιστική αστυνομική παρουσία, στις 4 Οκτώβρη ξαναπήραμε με χαρά την πόλη και δείξαμε πως στη Γενεύη δεν υπάρχει χώρος για μιλιταριστικές παρελάσεις.

Οι δρόμοι ανήκουν σ’ όσες κι όσους τους δίνουν ζωή!
Τα λέμε στα οδοφράγματα!

πηγή

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την υγεία των 4 συντρόφων απεργών πείνας

«Αν με ρωτούσατε τι είναι η φυλακή, θα σας απαντούσα δίχως αμφιβολία πως είναι η χωματερή ενός καθορισμένου κοινωνικο-οικονομικού σχεδίου, όπου πετάνε όλα εκείνα τ’ άτομα που ενοχλούν εντός της κοινωνίας: γι’ αυτό και η φυλακή στεγάζει πρωτίστως φτωχούς» (Χοσέ Ταρρίο)

«Ένα κίνημα που ξεχνάει τους αιχμαλώτους του είναι καταδικασμένο σε αποτυχία» (Χάρολντ Τόμπσον)

Από την 1η Οκτώβρη οι σύντροφοι Χόρχε Μάριο Γκονσάλες, Κάρλος Λόπες «Ελ Τσίβο», Φερνάντο Μπάρσενας και Αμπραάμ Κορτές, έγκλειστοι σε διαφορετικές φυλακές της Πόλης του Μεξικού, διεξάγουν απεργία πείνας αορίστου χρόνου.

Τέσσερις μέρες μετά την έναρξη της απεργίας, απευθύνουμε ένα κάλεσμα αλληλεγγύης στον αγώνα που πραγματώνουν οι σύντροφοι, πολεμώντας την κοινωνία του εγκλεισμού μέσα στην καρδιά της.

Δεν επιδιώκουμε να τους μετατρέψουμε σε ήρωες, πόσω μάλλον να εκπέσουμε σε μια λογική θυματοποίησης. Καταλαβαίνουμε πως, παρά τον εγκλεισμό, παρά την αποστέρηση της ελευθερίας των σωμάτων τους, τα ιδεώδη και όνειρά τους για μια κοινωνία απελευθερωμένη απ’ την κυριαρχία και την εκμετάλλευση συνεχίζουν να ’ναι λεύτερα.

Ο αγώνας τους είναι και δικός μας· μαζί μ’ αυτούς, απεχθανόμαστε κι εμείς όλους τους μηχανισμούς ελέγχου και κυριαρχίας αυτής της κοινωνίας-φυλακής.

Αρνούμαστε τη φυλακή και, μαζί μ’ αυτήν, το σύστημα στο οποίο ανήκει.

Για την ανάκτηση της ζωής μας!
Κάτω τα τείχη των φυλακών!
Λευτεριά σ’ όλες κι όλους!

Μάριο Γκονσάλες (έγκλειστος στο Τόρρε Μέδικα της φυλακής του Τεπέπαν): Από άποψη φυσικής κατάστασης τα σημάδια είναι καλά για την ώρα, αλλά υπάρχει ανησυχία για το πάγκρεας και το συκώτι, κι ο σύντροφος παρουσιάζει κόπωση, ελαφρά ζάλη όταν σηκώνεται, μα το ηθικό του είναι ακμαίο κι είναι ήρεμος. Οι γιατροί της φυλακής τον εποπτεύουν 3 φορές τη μέρα, επιχειρώντας να αποδείξουν πως δε διεξάγει απεργία πείνας.

Αμπραάμ Κορτές και Φερνάντο Μπάρσενας Καστίγιο (έγκλειστοι στη φυλακή Νόρτε): Και οι δύο βρίσκονται στην πτέρυγα νεοεισερχομένων, και οι γιατροί της φυλακής τούς τσεκάρουν 3 φορές τη μέρα. Παρουσιάζουν απώλεια βάρους και κούραση, αλλά είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν.

Κάρλος Λόπες Μαρίν (έγκλειστος στη φυλακή Οριέντε): Μεταφέρθηκε από το γενικό πληθυσμό της φυλακής στα κελιά νεοεισερχομένων. Παρουσιάζει αδυναμία, ήπιες ζαλάδες και μικρή απώλεια βάρους. Μεταφέρεται 3 φορές τη μέρα στο αναρρωτήριο της φυλακής. Δεσμοφύλακες και άλλοι κρατούμενοι του ασκούν πιέσεις να τερματίσει την απεργία πείνας, αλλά ο σύντροφος παραμένει απτόητος.

Για τις επόμενες μέρες έχουν προγραμματιστεί οι εξής δράσεις αλληλεγγύης:

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη φυλακή Νόρτε την Τρίτη, 7 Οκτώβρη, στις 2 το μεσημέρι.

Πορεία ενάντια στις φυλακές από το Τόρρε Μέδικα της φυλακής του Τεπέπαν προς τη φυλακή Οριέντε την Κυριακή, 12 Οκτώβρη, στις 2 το μεσημέρι.

Βαρέζε, Ιταλία: Μετά την εκκένωση της κατάληψης TeLOS στο Σαρόννο

Το πανό γράφει: «Η εκκένωση της κατάληψης βλάπτει σοβαρά την ησυχία σας. +TeLOS | –Digos» (10/9/2014)

Τα ξημερώματα της 10ης Σεπτέμβρη 2014 μπάτσοι εκκένωσαν το TeLOS του Σαρόννο, χώρο κατειλημμένο για περισσότερο από πέντε χρόνια. «Μας εκδιώξανε από ένα χώρο, μα εξακολουθούμε να ’χουμε παρουσία στο δρόμο, και όχι μόνον· το πάθος μας για λευτεριά είναι δυνατότερο από κάθε εξουσία», ήτανε κάποια από τα πρώτα λόγια των καταληψιών.

Σύμφωνα με ανακοίνωση των συντρόφων από 12 Σεπτέμβρη (σε ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά εδώ: informa-azione.info), ο λόγος της εκκένωσης ήταν ξεκάθαρα πολιτικός, δηλαδή διατάχθηκε για την αποκατάσταση της δημόσιας τάξης, δεδομένου ότι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες δεν έχουν στα σκαριά κάποιο σχέδιο «αξιοποίησης» του ακινήτου πέρα από θολά και υποθετικά επιχειρηματικά πλάνα.

Οι μπάτσοι προετοίμασαν το έδαφος για την επιχείρηση εκκένωσης σε αγαστή συνεργασία με πολιτικούς παράγοντες και μίντια. Προτίμησαν ωστόσο να μην εμφανιστούν με κραυγαλέα παράταξη των δυνάμεών τους, αλλά να εισβάλουνε στα μουλωχτά προκειμένου ν’ αποφύγουν παρατεταμένη αντίσταση και οχύρωση των καταληψιών (με ταμπούρωμα στη στέγη κ.λπ.). Συγκεκριμένα, προσέγγισαν τη γειτονιά με ένα δυο οχήματα και καμιά σαρανταριά ασφαλίτες της μονάδας ειδικών επιχειρήσεων Digos. Κατά τις 4.30 τα ξημερώματα, καταληψίες του TeLOS παρατήρησαν μερικά παράξενα φώτα και άκουσαν θόρυβο πυροτεχνημάτων ακριβώς απ’ έξω. Μόλις ένας σύντροφος ξεμύτισε από ένα αμπαρωμένο παράθυρο για να δει τι τρέχει, τον τσάκωσαν μια εικοσάρα όργανα της Digos, που την είχαν στημένη στις σκιές. Έτσι, δε δυσκολεύτηκαν να μπουκάρουν αμέσως στο κτήριο, κλοτσώντας το σκυλί και ακινητοποιώντας όσους κι όσες βρίσκονταν μέσα. Παρ’ όλα αυτά, οι καταληψίες κατόρθωσαν να κάνουν μια κλήση, ειδοποιώντας αλληλέγγυο κόσμο. Η αλληλεγγύη που έλαβαν ήταν εντυπωσιακή, όπως σημειώνουν οι ίδιοι. Πολύ σύντομα κατέφτασαν συντρόφια στο σημείο. Μετά τις 5 το πρωί αρκετά από τα άτομα στο δρόμο, που προσπάθησαν να πλησιάσουν περισσότερο το κτήριο, απωθήθηκαν και κυνηγήθηκαν απ’ τους μπάτσους. Τις επόμενες ώρες της ομηρίας, οι καταληψίες περιέσωσαν όσα πράγματα μπορούσαν και φρόντισαν ν’ απελευθερώσουν το γρηγορότερο δυνατόν επτά συντρόφους τους που είχαν προσαχθεί. Ακολούθησε μια μικρή πορεία στην αγορά και φρακάρισμα των γύρω δρόμων. Το ίδιο βράδυ, κόσμος βγήκε και πάλι στους δρόμους διαδηλώνοντας δυναμικά εναντίον της εκκένωσης. Το TeLOS είχε πια σφραγιστεί, ωστόσο καμία από τις σχεδιαζόμενες εκδηλώσεις δεν αναβλήθηκε, και παράλληλα προγραμματίστηκαν καινούργιες δράσεις.

Το Σαρόννο μετράει μερικές δεκάδες εξώσεις το χρόνο. Πριν από μερικές βδομάδες, οι Αρχές πέταξαν άλλη μία οικογένεια κυριολεκτικά στο δρόμο –ακριβώς όπως άδειασαν και τους καταληψίες– ενώ το πρόβλημα στέγασης στην πόλη ολοένα και διογκώνεται. Σε αυτό το πλαίσιο, η συλλογικότητα των καταληψιών (υπογράφοντας πλέον ως «Πλανόδιο TeLOS») κάλεσε σε πορεία στους κεντρικούς δρόμους του Σαρόννο για το μεσημέρι του Σαββάτου, 27 Σεπτέμβρη.

Στο μεταξύ, μερικά από τ’ άτομα που συναπάρτιζαν το TeLOS κατέλαβαν τρία νέα σπίτια στο Σαρόννο, σχολιάζοντας μεταξύ άλλων την πρόσφατη εκκένωση του σπιτιού τους (και κοινωνικού κέντρου) ως εξής: «Αυτή η αστυνομική επιχείρηση επιδίωκε να διαγράψει μια πιθανότητα απτής αντίστασης στην κερδοσκοπία των ακινήτων: την κατάληψη άδειων κτηρίων. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί κι ούτε και πρέπει να μένει άστεγος. Γι’ αυτό κι εμείς στις 25 Σεπτέμβρη αποφασίσαμε ν’ ανακτήσουμε τρία σπίτια που ’χαν αφεθεί άδεια επί σειρά ετών και προορίζονταν να μείνουν σ’ αυτή την κατάσταση ποιος ξέρει για πόσο. Δικαιώνουμε την κατάληψη ως πρακτική απτή και εφικτή ν’ αναπαραχθεί από οποιονδήποτε είναι διατεθειμένος να τη βάλει μπρος, μια πρακτική που είναι σε θέση να προσφέρει μια λύση απέναντι στην κρίση στέγασης των πολλών. Παρά τις επανειλημμένες εξώσεις κατά τους τελευταίους μήνες, θέλουμε να καταδείξουμε ότι η κατάληψη είναι μπορετή ακόμα και στο Σαρόννο, ότι δεν είναι υποχρεωτικό, και συχνά γίνεται ανώφελο, να καταφεύγει κανείς σε διάφορους θεσμικούς φορείς για να πάρει ό,τι του είναι αναγκαίο, ότι το κουμάντο των κατασκευαστών πολυτελών συγκροτημάτων και των διαφόρων κερδοσκόπων της αγοράς ακινήτων μπορεί να παρακαμφθεί, κι ότι όταν η στέγαση είναι πολυτέλεια η κατάληψη γίνεται αναγκαιότητα».

Στις 26 Σεπτέμβρη ανακοινώθηκε κι άλλη κατάληψη, του χώρου επί της οδού Μπουζνέλλι 79, ενός από τα πολλά εγκαταλειμμένα κι αχρησιμοποίητα κτήρια στην πόλη: «Απέναντι στην αυξανόμενη φτώχεια, δυσχέρεια, ανεργία και στις επιπτώσεις της δυσφορίας και της οργής, αφήνουν το φόβητρο του αλλοδαπού, του κλέφτη, του καταληψία να πλανάται, μιας και τους χρησιμεύει για να αποσπούν την προσοχή του πληθυσμού απ’ τους πραγματικούς λόγους αυτής της δυσφορίας. Διαίρει και βασίλευε, ο πόλεμος μεταξύ των φτωχών είναι μια άριστη μέθοδος που επιτρέπει στους κυβερνώντες να κοιμούνται μακάριοι και ήσυχοι». Μετά τις απαραίτητες επισκευές, ο νέος αυτός κατειλημμένος χώρος προορίζεται να λειτουργήσει ως αυτοδιαχειριζόμενο κέντρο και τόπος συνάντησης, προκειμένου να στεγάσει πρωτοβουλίες, κουβέντες, συλλογική κουζίνα, προβολές, βιβλιοπαρουσιάσεις κ.ο.κ.

Επόμενη ανοιχτή δράση στην πόλη είναι μια ποδηλατοπορεία την 5η Οκτώβρη, που διοργανώνεται για να περάσει απ’ όλους τους γνωστούς χώρους που εκκενώθηκαν τα τελευταία χρόνια στο Σαρόννο και να διαπιστωθεί σε τι κατάσταση βρίσκονται ακόμη σήμερα, μετά την «αποκατάσταση της νομιμότητας».

[Μπεζανσόν, Γαλλία] Μπροστά στη JCDecaux και στα τσιράκια της… η καλύτερη αλληλεγγύη είναι η επίθεση!

Κείμενο σχετικά με το κύμα καταστολής μετά την καταστροφή διαφημιστικών πινακίδων της εταιρείας JCDecaux στην πόλη Μπεζανσόν.

Στις 18 Νοέμβρη 2013 δυο άτομα κατηγορήθηκαν για καταστροφές σε διαφημιστικές πινακίδες που πραγματώθηκαν στην Μπεζανσόν μεταξύ των ετών 2011 και 2013.

Ύστερα από 24ωρη κράτηση και έρευνα στα σπίτια τους, τέθηκαν υπό διερεύνηση και δικαστική εποπτεία (τους επιβλήθηκε απαγόρευση εξόδου απ’ την εθνική επικράτεια και μεταξύ τους επικοινωνίας, και υποχρέωση να δίνουν το παρών μία φορά το μήνα στο κεντρικό αστυνομικό τμήμα της Μπεζανσόν).

Και οι δυο αυτές κατηγορίες ακολούθησαν τη σύλληψη ενός ατόμου για καταστροφή δύο διαφημιστικών πινακίδων το βράδυ της 21ης Ιούνη 2013. Οι μπάτσοι ήταν σε θέση να επικαλεστούν την κλήση ενός πολίτη, ο οποίος κάλεσε τον αριθμό έκτακτης ανάγκης 17 απ’ την κορυφή του κτηρίου του. Κατά τη διάρκεια της 48ωρης κράτησής του, και πέραν του γεγονότος ότι ο ίδιος κάρφωσε τον εαυτό του με την ομολογία 50 περιστατικών καταστροφής, κατέληξε να ξεράσει δυο ονόματα στους μπάτσους. Ο ρουφιάνος Nouma Friaisse διευκόλυνε το έργο της αστυνομίας. Αυτό λέγεται ως προειδοποίηση σε όσους κι όσες μπορεί να τον συναντήσουν αργά ή γρήγορα, μιας και ο ίδιος έχει κάνει αρκετά ταξίδια στην κοινότητα ZAD της Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ, ιδίως κατά τη διάρκεια των εφόδων της αστυνομίας τον Απρίλη του 2012. Απ’ ό,τι φάνηκε, η συνεργασία του με τους μπάτσους δεν του επέτρεψε να αποφύγει τη δικαστική μηχανή, αφού κι ο ίδιος τέθηκε υπό δικαστική εξέταση σαν τους άλλους δυο.

Από τους τρεις κατηγορουμένους, μονάχα ο B. παρέμεινε σιωπηλός ενώπιον της αστυνομίας. Η έρευνα, την οποία εισηγήθηκε η ανακρίτρια Meyer, είναι σε εξέλιξη, και προς το παρόν δεν έχει αποσταλεί φάκελος της υπόθεσης σε συνήγορό του. Το να μην ομολογεί κανείς τίποτε και να κρατάει το στόμα του κλειστό μπροστά στον εχθρό παραμένει το καλύτερο όπλο όλων εκείνων που ενδέχεται να πιαστούν στα νύχια του.

Τα τελευταία χρόνια, τα τοπικά και στη συνέχεια τα εθνικής εμβέλειας μέσα ενημέρωσης, ως καλά μαντρόσκυλα του κράτους και του καπιταλισμού, αναμετέδωσαν αυτά τα διάσπαρτα σαμποτάζ περιθωριοποιώντας τα περιστατικά, ψυχιατρικοποιώντας τους «σπάστες» (που, σύμφωνα με τη φυλλάδα L’Est Républicain, πρέπει να ’ναι «αρρωστημένοι μεγαλομανείς που τα έχουν βάλει προσωπικά με τον Jean-Claude Decaux», τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης) και μινιμάροντας την έκταση των ζημιών – οι οποίες από το 2008 ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ (και συνεχίζουν να σημειώνουν άνοδο αφότου αποδόθηκαν οι τρεις αυτές κατηγορίες, ιδίως τη νύχτα της κράτησης μεταξύ 18ης και 19ης Νοέμβρη 2013): η εταιρεία δεν έχει ποτέ βγάλει κάποια ανακοίνωση για το θέμα, αν και εσωτερικά έχει επιχειρήσει να αντιμετωπίσει αυτές τις επιθέσεις αλλάζοντας την υποδομή των πινακίδων (περνώντας απ’ το γυαλί στο πλεξιγκλάς), εκμεταλλευόμενη τους υπαλλήλους της στη μέση της νύχτας, καθώς επίσης ασκώντας πίεση στις δυνάμεις της τάξης, όπως καταδείχθηκε απ’ το ψάρεμα πληροφοριών της αστυνομίας σε ανακρίσεις συλληφθέντων για κατοχή ναρκωτικών ή απ’ τις βραδινές περιπολίες της BAC (αντι-εγκληματικής ταξιαρχίας) κοντά σε διαφημιστικές πινακίδες σε μεγάλες διασταυρώσεις της πόλης…

Φυσικά, οι κατασταλτικές δυνάμεις δεν έμειναν αδρανείς αναφορικά με αυτές τις πολλαπλές επιθέσεις στη διάρκεια των τελευταίων ετών στην Μπεζανσόν. Στις 11 Οκτώβρη 2011 έγιναν επιδρομές σε σπίτια αναρχικών συντρόφων: δεν επακολούθησε κάποια δικαστική ενέργεια, ωστόσο φανερώθηκε η θέλησή τους να εντείνουν την επιτήρηση και παρενόχληση εις βάρος όσων μάχονται τον κόσμο του χρήματος και της εξουσίας.

Η διαφήμιση είναι ένα απ’ τα πολλά εργαλεία της κυριαρχίας για να συντηρεί την καταπίεση του μπαγιόκου στις ζωές μας και να κρατάει δέσμιο τον πληθυσμό μέσω της μαζικής κατανάλωσης παράλληλα με τη δουλειά. Είναι η βιτρίνα του Κεφαλαίου στον αστικό χώρο και στις μεταφορές.

Οι επιθέσεις εναντίον της διαφήμισης είναι ανώνυμες και διάχυτες ανάλογα με τις δυνατότητες της στιγμής: κατά τη διάρκεια ταραχών σε διαδηλώσεις όπως αυτή της 22ας Φλεβάρη 2014 στη Νάντη κατά του αεροδρομίου της Vinci, στο Παρίσι μετά τη δολοφονία του Κλεμάν Μερίκ από ναζήδες, στην Τουρκία εν μέσω της εξέγερσης της πλατείας Ταξίμ στην Ιστάνμπουλ το καλοκαίρι του 2013, και παντού στον κόσμο, όποτε ξεσπούν ταραχές στο αστικό πεδίο εναντίον της εξουσίας και των υποτακτικών της. Συχνά πυκνά, τα όργανα επικοινωνίας της εξουσίας αναμεταδίδουν αυτά τα νυχτερινά χτυπήματα όταν αρχίζουν να προκαλούν μεγάλη ζημία στην εταιρεία, όπως για παράδειγμα συνέβη προ καιρού στις πόλεις Λα Ροσέλ, Νιόρ, Ανζέρ, ή στη Λιέγη του Βελγίου… Αυτά τα πλήγματα στα πορτοφόλια των πλουσίων μπορούν να γίνουν με διάφορους τρόπους: με την καταστροφή των υαλοπινάκων και των εσωτερικών μηχανισμών τους (των συστημάτων φωτισμού και περιστροφής) ή με τη φωτιά, άμα πρόκειται για προσόψεις με πλεξιγκλάς. Θα θυμάται κανείς την επίθεση με μολότοφ και μπιτόνι βενζίνης κατά της εταιρείας Decaux στα τέλη Μάρτη του 2005.

Καθένας και καθεμιά γνωρίζει ότι η εν λόγω εταιρεία έχει επεκταθεί μέσω της διαφήμισης, σε συνεργασία με τα κατά τόπους δημοτικά συμβούλια και το κράτος, που της παραχωρούν χώρους και της χορηγούν επιδοτήσεις για να σπείρει τις μικρές ή μεγάλες διαφημιστικές της πινακίδες παντού στη Γαλλία (και κατόπιν, ως αντάλλαγμα, να αναλάβει την παροχή στάσεων λεωφορείων με στέγαστρο). Δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 56 χώρες ανά τον κόσμο, στο Βέλγιο από το 1967, στην Πορτογαλία από το 1972, στη Γερμανία από το 1978, στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1982, στη Σουηδία από το 1989, στην Ισπανία από το 1990, στη Ρωσία από το 1995, στην Αυστραλία από το 1997, στη Βραζιλία από το 1998, στην Ιταλία από το 1999 και προσφάτως στο Ισραήλ, στη Χιλή, στην Κίνα… (Όλες οι επαφές με τη JCDecaux ανά χώρα όπου δραστηριοποιείται μπορούν να βρεθούν στην επίσημη ιστοσελίδα της, στην κατηγορία: Le groupe JCDecaux > Implantations.)

Παρ’ όλα αυτά, η σαπίλα της Decaux δεν περιορίζεται στη διαφήμιση, αλλά δραστηριοποιείται σε όλο το φάσμα αστικού εξοπλισμού. Έτσι, η εταιρεία επικοινωνίας λάνσαρε το «αυτοεξυπηρετούμενο» σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων με τη σύσταση της θυγατρικής Cyclocity, που εδρεύει στη Γαλλία: η πρώτη πόλη που εξόπλισε ήταν αυτή της Λυόν το 2005 (με την επωνυμία Vélo’v), το Παρίσι τον Ιούλη του 2007 (Vélib’), ύστερα η Τουλούζη (Vélô Toulouse), η Νάντη (Bicloo), η Αμιένη (Vélam), η Ρουέν (Cy’clic), η Μπεζανσόν και η Μυλούζ (Vélocité), η Νανσύ (Vélostan’lib), το Σερζύ-Ποντουάζ (Vélo2), το Κρετέιγ (Cristolib), η Μασσαλία (Le Vélo). Αυτά τα μέσα μεταφοράς, που περνιούνται για οικο-μοδάτα, επιτρέπουν στους γιάπηδες να πηγαίνουν στις δουλειές τους ενώ αστυνομεύονται κατά τη μετακίνησή τους. Αυτά τα παιχνιδάκια του πράσινου καπιταλισμού ταιριάζουν γάντι στις διαδικασίες εξευγενισμού που διενεργούν το κράτος και οι δημαρχίες – οι τοποθεσίες των τερματικών της Cyclocity δεν επιλέχθηκαν τυχαία: εύπορες συνοικίες, εμπορικές ζώνες, περιοχές που θεωρούνται «κουλτουριάρικες για τρέντι γιάπηδες» ή γειτονιές σε τροχιά εξευγενισμού…

Για όσους κι όσες δεν το γνωρίζουν ήδη, η επιχείρηση Decaux –μέσω της θυγατρικής της Cyclocity, η έδρα της οποίας βρίσκεται στο Βιλλερμπάν (29, allée du Mens, Villeurbanne 69100)– κερδοσκοπεί επίσης στις πλάτες κρατουμένων, τους οποίους εκμεταλλεύεται αμισθί στα εργαστήρια επισκευών της. Η υποδουλώτρια Decaux επωφελείται απ’ τη συνέργεια του κράτους για να τσιμπά εργατικό δυναμικό κατευθείαν από τα δικαστήρια, κυρίως όσους κι όσες καταδικάζονται για κλοπή ή/και πρόκληση φθορών. Πάντως τούτη η πληροφορία, που κυκλοφόρησε στον κυρίαρχο Τύπο, δεν έμεινε αναπάντητη: εκατοντάδες ποδήλατα Vélib σαμποταρίστηκαν στο Παρίσι τον Απρίλη και τον Μάη του 2014.

Αυτές οι επιθέσεις είναι απλές, εύκολα αναπαράξιμες, και μπορούν να πραγματωθούν παντού γιατί η Cyclocity διαχειρίζεται σταθμούς μίσθωσης ποδηλάτων σε όλο τον κόσμο: στο Βέλγιο (Βρυξέλλες και Ναμύρ), στην Ισπανία (Κόρδοβα, Βαλένθια, Σεβίλλη, Σανταντέρ, Χιχόν), στην Αυστρία (Βιέννη), στο Λουξεμβούργο, στην Αυστραλία (Μπρίσμπεϊν) κ.α.

Ούτε κατά διάνοια δεν είναι στο απυρόβλητο η Decaux, και οι στόχοι αφθονούν.

Ας χτυπήσουμε τη Decaux, όσο και τις δημαρχίες που την πλουτίζουν, κάθε ώρα και στιγμή, σε οποιαδήποτε μεριά!

Για μας η απραγία δε βγάζει πουθενά· μπροστά στην καταστολή, η επίθεση παραμένει η καλύτερη αλληλεγγύη!