Επικοινωνία

Για συνεισφορά μεταφράσεων, επιμέλειας-διορθώσεων και/ή πρωτότυπου υλικού προς δημοσίευση, όπως ενημερώσεις από το δρόμο, ανταποκρίσεις από δράσεις, αναλήψεις ευθύνης, κείμενα φυλακισμένων ή διωκόμενων συντρόφων, καλέσματα, μπροσούρες, άρθρα γνώμης, κ.ά.: contrainfo(at)espiv.net

Βιέννη, 7-9 Νοέμβρη: Μέρες ενάντια στο σύστημα του εγκλεισμού

Καμία φυλακή, για κανέναν!

Στα αυστριακά η λέξη για τη φυλακή είναι Häfn, αλλά όποιο όνομα και να της δώσεις πάντοτε σημαίνει το ίδιο πράγμα: κλουβιά, σίδερα, θεόρατα τείχη, συρματοπλέγματα, πίσω από τα οποία κρατάνε ανθρώπους κλειδωμένους. Για την προστασία της κοινωνίας, ως τιμωρία, ως μέσο αποτροπής, για εκδίκηση, επειδή κάποιοι δεν πληρούν τα κριτήρια για καθεστώς διαμονής στην Ευρώπη φρούριο, και ούτω καθεξής – το κράτος δικαίου πάντοτε θα βρει αρκετούς λόγους για να χώσει κάποιον στη στενή. Στους δημοκρατικούς καιρούς όπου ζούμε αυτοί οι λόγοι είναι «ανθρώπινοι», κι ο εγκλεισμός πρέπει να είναι «ανθρωπιστικός», το μικρότερο κακό σε τέτοιους καιρούς αχαλίνωτης ελευθερίας επί καπιταλισμού, του υποτιθέμενα καλύτερου συστήματος μιας κι είναι πολύ σκληρό για να πεθάνει. [...]

Ενάντια σε κάθε μορφή ελέγχου, εγκλεισμού και εξουσίας!

Για περισσότερες πληροφορίες, το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, πιθανές συμμετοχές, ιδέες για εργαστήρια ή μέρη φιλοξενίας, επισκεφτείτε τη σελίδα antiknasttage2014 ή επικοινωνήστε με τους διοργανωτές στο: akt2014[παπάκι]riseup[τελεία]net

Μαδρίτη: Εκκένωση του αναρχικού κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου La Gatonera

Νωρίς το πρωί της 27ης Οκτώβρη η ισπανική μπατσαρία εκκένωσε την αναρχική κατάληψη La Gatonera, επί της οδού Αμιστάδ, στη μαδριλένικη συνοικία του Καραμπαντσέλ. Η κατάληψη είχε βρεθεί πολλές φορές στο στόχαστρο των Αρχών κατά τη διάρκεια των 7 χρόνων λειτουργίας της, αλλά είχε κρατήσει πάντοτε αδιαπραγμάτευτη στάση. Η πρόσφατη κατασταλτική επιχείρηση έγινε αιφνιδιαστικά, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο ειδοποιητήριο έξωσης.

Η εκκένωση της Gatonera αποτελεί ένα ακόμα πλήγμα στις αναρχικές υποδομές διεθνώς και μια υπενθύμιση πως η αντεπίθεση στα όργανα, δομές και πρόσωπα της κυριαρχίας δεν παίρνει αναβολή. Δεν ξεχνάμε τη στήριξη που έδειξαν τα συντρόφια στο εγχείρημα του Contra Info φιλοξενώντας εκδηλώσεις του δικτύου μας σε αλληλεγγύη στους αναρχικούς αιχμαλώτους στην Ελλάδα και διεθνώς. Τους στέλνουμε τη δύναμή μας, τίποτα δεν τελείωσε.

Ακολουθεί η ανακοίνωση των καταληψιών:

Το κράτος προστάζει, ο Τύπος στοχοποιεί και οι μπάτσοι εκκενώνουν την Gatonera. Έτσι ξεκινάει γι’ άλλη μια φορά η αφήγηση αυτής της ιστοριάς, η οποία απέχοντας πολύ από το να αποτελεί κάτι το καινοφανές, καταλήγει να ‘ναι μια ύποπτη ρουτίνα. Μια αηδιαστική ρουτίνα όπου τα χτυπήματα της καταστολής και του φόβου κάνουν ένα ολόκληρο κίνημα και μια ιστορία αναρχικού αγώνα να συνηθίζει σιγά σιγά στην εσωτερίκευση αυτής της τόσο κανονικοποιημένης αίσθησης. Η σημαντικότητα τόσων γενιών που πέρασαν, η καθεμιά για χρόνια, προκειμένου να δείξουν πως μια άλλη ζωή είναι πιθανή, πως υπάρχει επιλογή έξω από το σύστημα που ζούμε, πως μας στοχοποιούν επειδή δεν θέλουμε να είμαστε ξανά κομμάτι της αθλιότητάς τους κι επειδή αποζητάμε να διευθύνουμε εμείς τη ζωή μας.

Εκκενώνοντας τα κοινωνικά κέντρα επιδιώκουν να καταστήσουν ως μόνη διέξοδο τον φόβο, την παράλυση των αγώνων που στοχεύουν στη ρίζα του προβλήματος, την κανονικοποίηση της καταστολής και την αφομοίωσή της από πλευράς όσων μάχονται, πλασάροντας έτσι μια επιλογή διαχειρίσιμη και καθ’ όλα ελεγχόμενη, όπως είναι η θεσμοποίηση κάθε μορφής αγώνα, ώστε να μην τους ξεφύγει από τα χέρια, είτε με τη δημιουργία νέων κομμάτων της αριστεράς, είτε με παροχή χώρων ή τη διαπραγμάτευση με κάθε είδους θεσμό. Απ’ αυτό εμείς βγάζουμε μονάχα ένα συμπέρασμα: οι νόμιμοι αγώνες δεν έχουν αντίκτυπο, ειδάλλως δεν θα ήταν νόμιμοι.

Δεν λογαριάζουν όμως πως ακόμα υπάρχουν άτομα διατεθειμένα να κάνουν ένα βήμα παραπέρα, να μην τ’ αφήσουν αυτό να περάσει έτσι, είτε από προσωπική αξιοπρέπεια ή από συλογική αλληλεγγύη. Η εκκένωση της Gatonera δεν σημαίνει παρά το σφράγισμα ενός κτηρίου, μιας και την κατάληψη αυτού του κτηρίου τη συναπάρτιζαν τα άτομα που το είχαν μετατρέψει σε χώρο αναρχικό, εργαλείο αγώνα, συνενοχής, συνάντησης και δημιουργίας νέων σχέσεων.

Μας εκκένωσαν από το κτήριο της οδού Αμιστάδ, αλλά ούτε στο παραμικρό δεν κατάφεραν αυτό που επιδίωκαν: να μας φοβίσουν.

Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι σ’ αυτό και να τους δώσουμε να το καταλάβουν: Αυτό δεν είναι το τέλος, είναι η συνέχεια ενός εγχειρήματος 7 χρόνων που θα προχωρήσει όπως, όταν κι εκεί που αποφασίσουμε εμείς.

Αντίστοιχα πιστεύουμε πως αν κι αυτή η επιχείρηση αποτελεί τμήμα ενός γενικότερου σχεδιασμού ενάντια στα κοινωνικά κέντρα, η εκκένωση της Gatonera δεν έγινε τυχαία, έχουμε επίγνωση γι’ αυτό. Σταθήκαμε ακλόνητοι σε προηγούμενες περιπτώσεις, όντας ανυποχώρητοι απέναντι στις απειλές, προσπαθώντας να είμαστε όσο πιο πιστοί γίνεται στις ιδέες μας. Στο παρελθόν λάβαμε απειλές για εκκένωση αλλά και επί προσωπικού, μας σαμποτάρανε την κατάληψη σε κάμποσες περιπτώσεις, και κατά καιρούς δεν έλειψαν και τα ντράβαλα με τις δυνάμεις της τάξης. Δεν ανατρέξαμε σε καταγγελίες, στη θυματοποίηση ή σε τυπικούρες. Ο τρόπος με τον οποίο αντιπαλέψαμε ήταν να συνεχίσουμε στη γραμμή μας, που στην τελική είναι κι αυτή που μας έβγαλε σ’ αυτό το τέρμινο. Περήφανοι γι’ αυτό, αναλαμβάνουμε τις συνέπειές του, γιατί μας δείχνει πως έτσι τους κάνουμε ζημιά κι επομένως είμαστε σε καλό δρόμο.

Όλο δαύτο μόλις ξεκίνησε. Ανάψανε μια σπίθα που θα μας φανεί χρήσιμη για να σπρώξουμε τον αγώνα στο επόμενο στάδιο με περισσότερη όρεξη από ποτέ κι ακόμα μεγαλύτερη λύσσα κι αποφασιστικότητα.

Σε όσους κι όσες σταθήκατε σε αλληλεγγύη όταν χρειάστηκε, σας λέμε πως είμαστε πολύ περήφανοι για όλους σας. Σε όσους κι όσες πράξατε ώστε να είναι δυνατή η κατάληψη Gatonera, σε όσους κι όσες κρατήσατε την ουσία του χώρου, σε όσους κι όσες ρίξατε τόση δουλειά μαζί μας.

Η απάντηση που θεωρούμε συνεπής είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα, να οπτικοποιήσουμε αυτή την απάντηση όπως ο καθένας κρίνει κατάλληλο, κρατώντας την αρχική ιδέα πως η Gatonera στόχευε πάντα στην πραγμάτωση της αποκέντρωσης των γειτονιών και της άμεσης δράσης.

Όσο για σας, μαφιόζοι, πολιτικοί, μπάτσοι, επιχειρηματίες, εκμεταλλευτές, μισθοφόροι, δολοφόνοι, ρουφιάνοι, βασανιστές…

… αυτή δεν ήταν παρά μόνο η αρχή.
Ο αγώνας συνεχίζεται.

ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ.

Αγρίνιο: Πανό αλληλεγγύης στο Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο Μυτιλήνης 105fm

Κάντε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε την ανακοίνωση αλληλεγγύης από Ραδιουργία 87.7 FM

Γαλλία: Νεκρός διαδηλωτής σε συγκρούσεις με μπάτσους στην Τεστέτ

Σύμφωνα με ανακοίνωση καταληψιών της κοινότητας ZAD της Νοτρ-Νταμ-ντε-Λαντ, τη νύχτα του Σαββάτου 25 Οκτώβρη, προς την Κυριακή 26, ένας διαδηλωτής, ονόματι Ρεμί σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια συγκρούσεων που ακολούθησαν τη διαδήλωση ενάντια στην κατασκευή φράγματος κατά μήκος του δάσους Σιβάν στον υδροβιότοπο της Τεστέτ, στο διαμέρισμα της Ταρν (νότια Γαλλία).

Περίπου 7.000 άτομα βρέθηκαν στη ZAD (Ζώνη προς Υπεράσπιση) της Τεστέτ ύστερα από μήνες αστυνομικών επιθέσεων και καταστροφών εις βάρος του υδροβιότοπου και των καταλυμάτων όσων τον υπερασπίζονται. Αργά το απόγευμα του Σαββάτου και κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεκάδες κόσμου συγκρούστηκαν με τις κατασταλτικές δυνάμεις που προστάτευαν το εργοτάξιο του υπό κατασκευή φράγματος, κάνοντας έτσι αισθητή την οργή τους και επιχειρώντας ν’ ανακόψουν την επανέναρξη των εργασιών, που ήταν προγραμματισμένη για τη Δευτέρα 27 Οκτώβρη.

Οι μπάτσοι χρησιμοποίησαν σφαίρες από καουτσούκ, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και διασποράς, όπως και δακρυγόνα. Σύμφωνα με μαρτυρίες ακτιβιστών από την Τεστέτ, ο Ρεμί κατέρρευσε αφού χτυπήθηκε από ρίψη χειροβομβίδας ενώ στη συνέχεια το σώμα του έπεσε στα χέρια των δυνάμεων της τάξης.

Οι Αρχές αρνούνται να κάνουν κάποια δήλωση σχετικά με το θέμα μέχρι τη δημοσιοποίηση της αυτοψίας τη Δευτέρα. Η κυβέρνηση έχει ήδη ξεκινήσει να στιγματίζει τους διαδηλωτές, ενώ επιχειρεί να σπείρει τη διχόνοια αναμεταξύ τους με στόχο να κουκουλώσει το συμβάν. Ξέρουν καλά όμως πως, ό,τι και να κάνουν, αυτός ο θάνατος θα έχει εκρηκτικές συνέπειες.

YouTube Preview Image YouTube Preview Image

Βίντεο από βραδινή διαδήλωση της 26ης Οκτώβρη στην πλατεία Λιμπερασιόν της κοντινής πόλης Γκαγιάκ, όπου ο κόσμος φωνάζει: ΜΠΑΤΣΟΙ, ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!

Καλέσματα ενάντια στην κρατική βία και λοιπές ενημερώσεις για δράσεις, στη Νάντη και αλλού: zad.nadir.org & nantes.indymedia.org

Παρίσι: Μερικά καρφιά στις ρόδες

Τη νύχτα της 22ας προς την 23η Οκτώβρη αποφασίσαμε να μπαχαλέψουμε λιγάκι κάποιες από τις εταιρείες που συνεργάζονται με το σύστημα του εγκλεισμού, σκάζοντας τα λάστιχα οχημάτων τους:

– ένα βανάκι της Challancin (που αναλαμβάνει υπηρεσίες καθαριότητας σε κέντρα κράτησης μεταναστών)

– ένα όχημα της εταιρείας σιδηροδρόμων SNCF (συνεργαζόμενη στη διαδικασία απέλασης)

– ένα βανάκι της VINCI (κατασκευαστική φυλακών, μεταξύ άλλων)

– ένα όχημα της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Orange (που εκμεταλλεύεται φυλακισμένους)

– 29 ποδήλατα Vélib’ των καριόληδων της JCDecaux, που επίσης εκμεταλλεύεται τους κρατουμένους.

Δραττόμαστε της ευκαιρίας για να στείλουμε χαιρετισμούς στους συντρόφους που καταδικάστηκαν πρόσφατα για τη διπλή ληστεία στον Βελβεντό Κοζάνης.

πηγή μέσω lechatnoiremeutier / στα ισπανικά, αγγλικά

[Ελλάδα] Αναλυτική ενημέρωση για την αναρχική Στέλλα Αντωνίου

Η Στέλλα Αντωνίου συνελήφθη την Πέμπτη 23/10 στη Δημητσάνα για δήθεν παραβίαση περιοριστικών όρων. Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπάρχει κανένας περιοριστικός όρος που να τέθηκε κατά την αποφυλάκισή της και που να την εμποδίζει να κινείται οπουδήποτε επιθυμεί μέσα στην ελληνική επικράτεια.

Ωστόσο το κράτος, παίζοντας με τον όρο «μόνιμη διαμονή», με τον οποίο ορίζεται νομικά η έδρα των κοινωνικών, επαγγελματικών και προσωπικών δραστηριοτήτων, εκεί δηλαδή όπου ο καθένας διαμένει μόνιμα, έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, δέχεται την προσωπική του αλληλογραφία κ.λπ., τη διαστρεβλώνει σαν ένα χώρο μόνιμης στέγασης, από την οποία δεν μπορεί να απομακρυνθεί κανείς ούτε μια μέρα και στον οποίο οφείλει να κοιμάται κάθε βράδυ. Αυτό όμως στη νομική γλώσσα δεν ονομάζεται μόνιμη διαμονή αλλά κατ’ οίκον περιορισμός, πράγμα που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Βασισμένο λοιπόν το κράτος σε αυτή την προφανή διαστρέβλωση, συνέλαβε και πάλι τη Στέλλα Αντωνίου, πράγμα που είχε διαπράξει και πριν λίγο καιρό όταν είχε ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη.

Ανοίγοντας μια παρένθεση, να θυμίσουμε ότι με την ίδια κατηγορία είχε συλληφθεί και ο Κώστας Σακκάς τον περασμένο Ιανουάριο, δίωξη που είχε αποδειχτεί φιάσκο για την αντιτρομοκρατική, αφού όχι μόνο αθωώθηκε πρωτόδικα, αλλά και στο εφετείο, όπου στις 2 Μαΐου 2014 απαλλάχτηκε παμψηφεί.

Η νέα σύλληψη της Στέλλας Αντωνίου, αφού περιείχε όλα τα γνωστά σασπένς της αντιτρομοκρατικής, αιφνιδιαστική επίθεση των κουκουλοφόρων, που προκάλεσε με την αγριότητά της τους ανυποψίαστους κατοίκους της Δημητσάνας, είχε και ένα επιπλέον «αναβαθμισμένο» στοιχείο: τη λύσσα και τη μανία με την οποία προσπάθησαν πάση θυσία να της αποσπάσουν γενετικό υλικό (DNA). Έτσι, 6 «θηρία» όρμησαν, την καθήλωσαν χειροπόδαρα και προσπάθησαν με τη μέθοδο του πνιγμού (κλείνοντάς της τη μύτη) να της αποσπάσουν γενετικό υλικό με βαμβακοφόρο στυλεό. Η Στέλλα Αντωνίου αντιστάθηκε σθεναρά, φθάνοντας μέχρι το όριο της ασφυξίας. Όταν πήγαινε να χάσει τις αισθήσεις της, προφανώς αναλογιζόμενοι τον κίνδυνο του επικείμενου θανάτου, σταματούσαν, για να επανέλθουν και να ξαναπροσπαθήσουν μετά από λίγο. Τελικά χάρις στο πείσμα και το αγωνιστικό σθένος της Στέλλας Αντωνίου, δεν της πήραν γενετικό υλικό.

Την επόμενη μέρα, μαζί με μια ομάδα αλληλέγγυων συντρόφων από την Αθήνα αλλά και από την Τρίπολη, την επισκέφτηκε στην αστυνομική διεύθυνση Τρίπολης, όπου είχε ήδη μεταφερθεί, η δικηγόρος της Άννυ Παπαρούσου και ο προσωπικός της γιατρός. Αυτός διέγνωσε –όπως και εγγράφως κατέθεσε– ότι η Στέλλα Αντωνίου είχε αιμορραγία στον αμφιβληστροειδή του δεξιού ματιού της, κάκωση κάτω γνάθου, κάκωση τραχηλικής μοίρας σπονδυλικής στήλης όπως και κάκωση δεξιάς ωμοπλάτης. Όλα αυτά σαν αποτέλεσμα της κακοποίησης που είχε υποστεί την προηγούμενη ημέρα, δεδομένης και της σοβαρής πάθησης από την οποία ως γνωστό πάσχει η Στέλλα Αντωνίου.

Κατά τις 12 το μεσημέρι, οδηγήθηκε με τα γνωστά δρακόντεια μέτρα ασφαλείας (πάνοπλους ΟΠΕΚτζήδες) στα δικαστήρια της Τρίπολης, όπου οδηγήθηκε στο αυτόφωρο τριμελές.

Οι δικαστές αμέσως έθεσαν το εκβιαστικό δίλημμα: ή την άμεση εκδίκαση της υπόθεσης (τη στιγμή που η συνήγορος Άννυ Παπαρούσου δεν είχε προλάβει καν να διαβάσει το κατηγορητήριο) ή την αναβολή για τη Δευτέρα, γεγονός που θα είχε σαν συνέπεια την αναβολή μιας κρίσιμης επέμβασης στο μάτι της Στέλλας Αντωνίου, η οποία είχε από καιρό προγραμματιστεί για το Σάββατο. Μπροστά σε αυτό το εκβιαστικό δίλημμα, η υπεράσπιση δέχτηκε την άμεση εκδίκαση της υπόθεσης.

Ωστόσο η απουσία των δύο βασικών μαρτύρων κατηγορίας ανάγκασε τελικά το δικαστήριο να δεχτεί την πρόταση της υπεράσπισης για αναβολή, που ορίστηκε για τις 6/11, για κρείσσονες αποδείξεις.

Η Στέλλα Αντωνίου, αμέσως μετά, αφέθηκε ελεύθερη και επέστρεψε στην Αθήνα.

Συγγενείς και φίλοι κρατουμένων
sygeneis-filoi@espiv.net

Αυστραλία: Πυρπόληση οχημάτων σε εργοτάξιο νέας πτηνοτροφικής μονάδας

Τα ξημερώματα της Δευτέρας, 13 Οκτώβρη, το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων και Μέτωπο Απελευθέρωσης Γης αποφάσισε να κάνει μια επίσκεψη στο εργοτάξιο της επιχείρησης Pepe’s Ducks επί της οδού Λίντεν στην τοποθεσία Κάννινγκαρ της Νέας Νότιας Ουαλίας.

Μας ήταν εύκολο να επιλέξουμε ως στόχο την Pepe’s, δεδομένου ότι στην αγροκτηνοτροφική βιομηχανία της Αυστραλίας είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής κρέατος πάπιας προς τις μάζες. Όμως, καθώς ο ανθρώπινος πληθυσμός αυξάνεται, και πρέπει να καταβληθεί το πρόστιμο των 400.000 δολαρίων που επιβλήθηκε στο Pepe’s το 2012 επειδή διέπραξε απάτη [μέσω αναληθών ισχυρισμών προς το καταναλωτικό κοινό], δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι επιδιώκουν να καταστρέψουν περισσότερη γη και περισσότερες ζωές προκειμένου να κρατηθούν στην κορυφή.

Μια καταιγίδα ήταν έτοιμη να ξεσπάσει, και οι ουρανοί είχαν ανοίξει τη στιγμή που φτάσαμε στο εργοτάξιο, μα αποφασίσαμε να δράσουμε δίχως δισταγμό. Με εμπρηστικούς μηχανισμούς στρατηγικά τοποθετημένους, απλώσαμε επιταχυντικό σε τρία απ’ τα μηχανήματά τους που καταστρέφουνε τη γη, και με μόνο μια σπίθα, νέφος καπνού άρχισε να γεμίζει τον ουρανό όσο εμείς αποχωρούσαμε.

Για όλα εκείνα τα πλάσματα που υποφέρουν στα χέρια των εξημερωτών τους.

Εμπορευματοποιημένα, όχι όμως και ξεχασμένα.

ALF/ELF

Μεξικάνικες φυλακές: Ανακοίνωση των 4 αναρχικών κρατουμένων για τη λήξη της απεργίας πείνας

Προς όλο τον αλληλέγγυο κόσμο
Προς τα ελεύθερα μέσα πληροφόρησης

Με συλλογικό και συντονισμένο τρόπο αποφασίσαμε στις 17 Οκτώβρη να λήξουμε την απεργία πείνας. Πιστεύουμε πως πετύχαμε να δώσουμε στην απεργία ένα χαρακτήρα που δικαιώνει μια στάση άρνησης και βαθιάς απαξίωσης για τις φυλακές και το συθέμελα σάπιο σύστημα που τις κυβερνά, και το ίδιο θα συνεχίσουμε να κάνουμε στην καθημερινότητά μας, είτε μέσα είτε έξω από τις φυλακές.

Αυτή μας η δράση ήταν ένας τρόπος για να σπάσουμε την απομόνωση και τη διασπορά μας σε διαφορετικές φυλακές, για να δημιουργήσουμε και να κρατήσουμε ένα σημείο αγώνα, δείχνοντας πως ακόμα και πίσω από τα κάγκελα δεν κατάφεραν να κάμψουν το αντάρτικο πνεύμα μας.

Ως αναρχικοί, τμήμα της ρήξης που επιλέγουμε να πραγματώσουμε αποτελεί και η άρνησή μας απέναντι στον έλεγχο και στην προσαρμογή που επιδιώκει να επιβάλει στα σώματα και στις ζωές μας το κράτος κι οποιαδήποτε Αρχή. Είμαστε εμείς που με ατομικό και ενσυνείδητο τρόπο οφείλουμε να αποφασίζουμε για μας τους ίδιους, και κανείς άλλος. Γι’ αυτό ξαναπήραμε τον έλεγχο των σωμάτων μας, κι η απεργία πείνας υπήρξε ένα σαφές παράδειγμα.

Μπορούμε να συνοψίσουμε την πράξη μας ως μια μικρή συνεισφορά στον αμείωτο πόλεμο ενάντια στην κυριαρχία της καθεστηκυίας εξουσίας, για την αξιοπρέπεια όσων μπορούν να κοιτάξουν κατά πρόσωπο τον εχθρό δίχως να κατεβάζουν το βλέμμα. Μια πράξη ανταρσίας και ανυπακοής, κι όχι θυματοποίησης. Μια πράξη που ενώνει τις καρδιές μας και μας κάνει να νιώθουμε ενεργό κομμάτι ενός συνεπούς αγώνα που δεν πρόκειται να σταματήσει.

Δεν αποκλείουμε την πιθανότητα να χρησιμοποιήσουμε πάλι αυτό ή οποιοδήποτε άλλο μέσο κρίνουμε πρόσφορο για να φέρουμε τις μάχες μας σε πέρας.

Ευχαριστούμε βαθιά τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη όλων αυτών των ατόμων που βρέθηκαν στο πόδι από την έναρξη της διαμαρτυρίας μας, υπενθυμίζοντάς τους πως ούτε καν οι φυλακές δεν μπορούν ν’ ανακόψουν την ανταρσία μας.

Γιατί δεν αρκεί να μιλάμε για αναρχία, πρέπει να είμαστε έκφρασή της.

Μέχρι να λευτερωθούμε όλες κι όλοι μας!

Μάριο Γκονσάλες Γκαρσία
Κάρλος Λόπες «Τσίβο»
Φερνάντο Μπάρσενας
Αμπραάμ Κορτές

πηγή: Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Μεξικού

Πόλη του Μεξικού: Επίθεση σε τράπεζες ως αλληλεγγύη στους Μάριο, Φερνάντο, Κάρλος και Αμπραάμ

Μια χειρονομία αλληλεγγύης…

Τη νύχτα της 12ης Οκτώβρη σαμποτάραμε με πέτρες, σφεντόνες και μολότοφ δύο τραπεζικά υποκαταστήματα στο διαμέρισμα Ισταπαλάπα της Πόλης του Μεξικού.

Η επαναστατική αλληλεγγύη είναι ο τρόπος με τον οποίο δείχνουμε κι εμείς τη στήριξή μας στους έγκλειστους συντρόφους σε απεργία πείνας από 1η Οκτώβρη [έως τις 17 του ίδιου μήνα], μέσω της επίθεσης εναντίον όσων ευθύνονται γι’ αυτή την καθημερινή μιζέρια. Είναι η απάντησή μας απέναντι στις παρενοχλήσεις στις οποίες υπόκεινται οι σύντροφοι απ’ τους δεσμοφυλάκους, τους γιατρούς και το προσωπικό των σωφρονιστικών θεσμών. Γι’ αυτό κι ο στόχος μας είναι εύκολα ταυτοποιήσιμος και συνδέσιμος με την κυριαρχία.

Η εξεγερσιακή αναρχική προοπτική πάει πολύ μακρύτερα απ’ το φετιχισμό της φωτιάς και των όπλων. Η εστίασή μας στην αναρχία συνιστά έναν αγώνα που ποσώς ενδιαφέρεται να γίνει τηλεοπτικό θέαμα, ούτε και χρειάζεται κάποια «αυτοπροβολή» έναντι της ελλιπούς απήχησης που τυγχάνει στα μέσα του κράτους. Γι’ αυτό και διαλέγουμε μια μορφή επικοινωνίας απλή και άμεση που ανταποκρίνεται στη συγκυρία της απεργίας πείνας των συντρόφων. Γι’ αυτό επιλέγουμε ένα μέσο απλό και εύκολα αναπαράξιμο.

Η εξεγερσιακή αναρχική προοπτική είναι μια μέθοδος, πολύ συχνά κατάλληλη για τη γενίκευση της ατομικής και κοινωνικής σύγκρουσης που ανατρέπει την κανονικότητα. Μια μέθοδος για την εξέγερση που όπως πολλοί ακόμα τρόποι (κι όλοι τους μαζί) ανοίγουν τις πιθανότητες για μια πραγματική επανάσταση. Μια αναρχική μέθοδος για τη ριζική και βαθιά αλλαγή.

Δίχως μεσολάβηση μήτε διάλογο με κράτος και Κεφάλαιο!

Για τον αγώνα ενάντια στην όποια εξουσία, συμπεριλαμβανομένης της Λαϊκής Εξουσίας που μας την πουλάνε σαν αυτονομία!

στα ισπανικά

Ελλάδα: Αλληλεγγύη στο Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο Μυτιλήνης 105fm

Κάντε κλικ στην αφίσα για να διαβάσετε την ανακοίνωση των συντρόφων (18.10.2014) σχετικά με τη νέα κατασταλτική κίνηση εναντίον του 105fm.

Μεξικάνικες φυλακές: Λήξη της απεργίας πείνας των 4 αναρχικών κρατουμένων

Στις 17 Οκτώβρη 2014 οι σύντροφοι Κάρλος Λόπες, Μάριο Γκονσάλες, Φερνάντο Μπάρσενας και Αμπραάμ Κορτές αποφάσισαν να σταματήσουν την απεργία πείνας που είχαν ξεκινήσει από 1η Οκτώβρη.

Οι σύντροφοι είναι καλά, χωρίς περιπλοκές ή βλάβες στην υγεία τους. Σύντομα θα κοινοποιήσουν τους λόγους της λήξης της απεργίας πείνας.

Προς το παρόν αυτά είναι όσα γνωρίζουμε.

Λευτεριά σε όλες κι όλους! Κάτω τα τείχη των φυλακών!

Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Μεξικού

Βοσνία και Ερζεγοβίνη: Αλληλεγγύη στον επαναστάτη Νίκο Μαζιώτη, κρατούμενο στις φυλακές Διαβατών

Σήμερα το πρωί, 17 Οκτώβρη 2014, κρεμάσαμε ένα πανό αλληλεγγύης στο σύντροφο και μαχητή Νίκο Μαζιώτη, έναν από τους λίγους ασυμβίβαστους αγωνιστές κι ανθρώπους που αποφάσισαν να αφιερώσουν τη ζωή τους στον αγώνα για λευτεριά, δίχως να λογαριάζουν τη βολή τους και ρισκάροντας τις συνέπειες του δρόμου που επιλέξανε.

Ο Νίκος δεν ξεχωρίζει ως παράδειγμα μονάχα στην Ελλάδα, που πλήττεται από τα καπιταλιστικά, κτηνώδη μέτρα λιτότητας και τον ταξικό πόλεμο –όπου από τη μια πλευρά στέκουνε τα κράτη, μαζί με πλούσιους ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, με όλα τα οικονομικά, στρατιωτικά και υλικοτεχνικά μέσα στη διάθεσή τους, κι απ’ την άλλη στέκει άοπλος κόσμος που εξαθλιώνεται και συντρίβεται από την μπότα των φασιστών καπιταλιστών, ένας πόλεμος άδικος όπου τα θύματα είναι πάντα από τις τάξεις των καταπιεσμένων–, αλλά επίσης σε όλη την Ευρώπη και στον κόσμο, εκεί όπου αυτού του τύπου η ανοιχτή σύγκρουση κόντρα στο σύστημα λείπει ή δεν έχει την ίδια ένταση…

Ο Νίκος δείχνει πως σήμερα το τίμημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, αλλά και άλλων χωρών υποκείμενων στον καπιταλισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πληρώνουν οι φτωχοί στις τράπεζες μαρτυρώντας μέχρι κι αίμα. Υπενθυμίζεται πως στην Ελλάδα υπάρχει αύξηση των αυτοκτονιών επειδή κόσμος αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του στις τράπεζες (σαν την περίπτωση του συνταξιούχου που αυτοκτόνησε το 2012 μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο), πυροδοτώντας ταραχές και διαμαρτυρίες ανά την ελλαδική επικράτεια. Όλο και πληθαίνουν όσοι κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας τα δικαιώματά τους, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι μέσα στα κελιά.

Μπορεί ο Νίκος να είναι πίσω από τα σίδερα, αλλά το ελεύθερο πνεύμα του δεν πτοείται. Για παράδειγμα, πρόκειται να παρέμβει σε εκδήλωση που διοργανώνεται στο Πολυτεχνείο μέσω τηλεφωνικής σύνδεσης,* ενώ πρόσφατα δημοσίευσε ένα γράμμα για τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη γέννηση της Ουλρίκε Μάινχοφ.

Αλληλεγγύη στον Νίκο Μαζιώτη και σ’ όλους τους πολιτικούς κρατουμένους που ήρθαν σε ανοιχτή ρήξη με το σύστημα και τις απάνθρωπες «αξίες» του.

Λευτεριά στον Νίκο Μαζιώτη
Ζήτω ο Επαναστατικός Αγώνας
Λευτεριά σε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους

Φίλοι απ’ το Πριέντορ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

* Βλ. σχετικά 1, 2.

Ιταλικές φυλακές: Γράμμα του συντρόφου Μικέλε Γκαράου, προφυλακισμένου από 3 Ιούνη

Ο Μικέλε Γκαράου είναι ένας εκ των συντρόφων που συνελήφθησαν στο πλαίσιο κατασταλτικής επιχείρησης που εξαπέλυσε η ιταλική μπατσαρία εναντίον αντιστεκόμενων στις εξώσεις, στις 3 Ιούνη 2014 στο Τορίνο. Στα τέλη Σεπτέμβρη ο σύντροφος μεταφέρθηκε από τις φυλακές του Άστι σε αυτές της Πιατσέντσα. Ακολουθεί η μετάφραση ενός αποσπάσματος που δημοσιεύτηκε από πρόσφατο γράμμα του:

Πιατσέντσα, 20 Σεπτέμβρη 2014

Μετά τη μεταγωγή του Αντρέα [Βεντρέλλα], ποιος ξέρει για ποιο λόγο, τώρα ήρθε η σειρά μου με μια μέρα μόνο διαφορά. Δεν ξέρω αν οι τρεις πειθαρχικές αναφορές εναντίον μου, το θέμα των συγκεντρώσεων [αλληλέγγυων έξω απ’ τις φυλακές] και του ιστολογίου [κρατουμένων Quartoinferiore266] μπορεί να έπαιξαν κάποιο ρόλο, πάντως χτες μου ’παν να τα μαζεύω και μ’ έχωσαν σ’ ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταγωγών. Έφυγα από το Άστι κατά τις 3 τ’ απόγεμα και στις 5 ήμουνα στην Πιατσέντσα.

Από τα πράγματα που είχα στην κατοχή μου, μου επέτρεψαν να πάρω στο κελί μονάχα ένα μικρό μέρος: τρία ζευγάρια κάλτσες, τρεις μπλούζες, τρία βιβλία, και πάει λέγοντας. Οι τσαντισμένες διαμαρτυρίες μου κι η απαίτηση να μου δώσουν μια κόπια των εσωτερικών κανονισμών λάβανε την απάντηση ενός δεσμοφύλακα επιθεωρητή, που με πληροφόρησε πως δεν υπάρχουν εσωτερικοί κανονισμοί!

Αιτιολόγησαν το όριο στα προσωπικά αντικείμενα που μπόρεσα να πάρω μαζί μου σαν απαραίτητο περιορισμό για το μοίρασμα μικρών χώρων, κι όμως στο κελί που με βάλανε είμαι μοναχός μου. Οι διαστάσεις είναι σχεδόν ίδιες με αυτές των κελιών στο Άστι και στο Τορίνο, αλλά οι συνθήκες υγιεινής, η κατάσταση της υποδομής και το γενικότερο μπάχαλο σχεδόν ανταγωνίζονται την πτέρυγα νιόφερτων της Λε Βαλλέττε [φυλακής στο Τορίνο].

Δεν έχω ακόμη αποκτήσει συνολική εικόνα της πτέρυγας, αλλά σε μέσες άκρες μπορώ να την περιγράψω: Πρόκειται για έναν πενταβρόμικο διάδρομο 20 κελιών, με άλλα 5 κελιά σε αχρηστία, όλα τους βρίσκονται από τη μια πλευρά του διαδρόμου, και το καθένα προορίζεται για δύο άτομα. Η κατάσταση των επίπλων είναι ελεεινή, οι τουαλέτες έχουν για πόρτα ένα κομμάτι λαμαρίνα, ενώ λείπουν ακόμα και τα πιο βασικά για την καθαριότητα, πάει να πει κουβάδες, σφουγγαρόπανα ή σκούπες που να ’ναι χρησιμοποιήσιμες.

Από την άλλη πλευρά του διαδρόμου έχει ένα νιπτήρα που ζέχνει, ξεφλουδισμένο κι ολότελα καλυμμένο με μούχλα, ένα δωματιάκι με γυμνούς τοίχους όπου υπάρχει ένα παλιό ποδοσφαιράκι σπασμένο κι ένα τραπέζι πινγκ πονγκ, όπως επίσης άλλο ένα δωμάτιο μ’ ένα ψυγείο και σάπια στρώματα απιθωμένα κατάχαμα.

Τέλος, στη μέση του διαδρόμου, από την πλευρά που ’ναι τα κελιά και σχεδόν μπροστά από το φυλάκιο, υπάρχουνε ντουζιέρες, μόνο που το νερό τρέχει σχεδόν πάντοτε κρύο. Σε αυτό το παλιό συγκρότημα υπάρχουν έξι πτέρυγες. Α, παραλίγο να το ξεχάσω: στα παράθυρα έχει διχτυωτά κάγκελα με τετραγωνάκια μικρότερα του ενός εκατοστού.

Εντάξει… από μια πτέρυγα καταδίκων, όπου οι συνθήκες ήτανε κομπλέ, πέρασα σε μια για υποδίκους που, αν και ανοιχτή, είναι χάλια μαύρα. Μου φαίνεται λες και ξεκινά η κράτησή μου φτου κι απ’ την αρχή.

Φυσικά σε μερικές μέρες θα συνηθίσω, δεν παίζει πρόβλημα… δεν παραπονεθήκαμε μέχρι στιγμής και δεν πρόκειται να ξεκινήσουμε τώρα γιατί δεν έχουμε λόγους. Είμαι καλοδιάθετος, σε καλή κατάσταση υγείας, και προσπαθώ να παρατηρήσω τι παίζει γύρω μου ώστε να ξεπεράσω τον αρχικό αποπροσανατολισμό και να δω πώς θα οργανωθώ για την παραμονή μου εδώ.

Μικέλε

Για να γράψετε στο σύντροφο:

Michele Garau
C.C. strada delle Novate, 65
29122 Piacenza, Italia

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας των 4 αναρχικών απεργών πείνας

15η μέρα απεργίας πείνας

Ο Κάρλος Λόπες έχει χάσει κοντά στα 7 κιλά. Ο σύντροφος συνεχίζει να κρατείται στον τομέα νεοεισερχομένων, όπου τον μετήγαγαν απ’ την αρχή της απεργίας πείνας. Τις πρώτες μέρες μοιραζότανε κελί με άλλον κρατούμενο, αλλά από τις 5 Οκτώβρη είναι μόνος του. Έχει αναγούλες και καούρες, παρουσιάζει αδυναμία και ελαφρές ζαλάδες. Από το κελί τον βγάζουνε μέχρι και 4 φορές κάθε μέρα, ως επί το πλείστον τις πρώτες πρωινές ώρες, για να τον μεταγάγουν στο αναρρωτήριο της φυλακής, όπου απλά του παίρνουν τα στοιχεία και του μετράνε την πίεση, μιας και η ζυγαριά είναι χαλασμένη και δεν έχουν τον απαραίτητο ιατρικό εξοπλισμό για να μετρήσουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Τη Δευτέρα (13/10) μια νοσοκόμα της ιατρικής ομάδας αλληλεγγύης επιχείρησε να τον δει, αλλά της απαγορεύτηκε η είσοδος με το πρόσχημα πως δεν είχε εξουσιοδότηση. Μέσα στις επόμενες δέκα μέρες αναμένεται ν’ ανακοινωθεί η απόφαση της δίκης σε τοπικό επίπεδο εναντίον των Μάριο, Αμελί και Φάλλον, για επιθέσεις εναντίον της δημόσιας ειρήνης.

Ο Μάριο Γκονσάλες έχει κάποια προβλήματα, κυρίως στο πάγκρεας, ενώ από την απεργία πείνας έχουν επηρεαστεί τα νεφρά και το συκώτι. Ο γιατρός της ιατρικής ομάδας αλληλεγγύης που τον εξέτασε την Τρίτη θεωρεί πως η κατάστασή του είναι σταθερή. Συνεχίζει να παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα με αυτά των προηγούμενων ημερών, μονάχα που οι κοιλιακοί πόνοι έχουν γίνει πιο δυνατοί. Ο διευθυντής της φυλακής βάζει προσχώματα στην πρόσβαση στο ιστορικό του συντρόφου, ωστόσο ο αλληλέγγυος γιατρός κατάφερε να δει τον ιατρικό του φάκελο στις 15 Οκτώβρη, και ζήτησε να πραγματοποιηθούν νέες εργαστηριακές εξετάσεις. Ο Μάριο έχει χάσει περίπου 10 κιλά. Βρίσκεται σε αναμονή της απόφασης επί της έντασης που έχει υποβάλει κατά της καταδικαστικής απόφασης.

Ο Φερνάντο Μπάρσενας έχει χάσει 3 κιλά και 200 γραμμάρια, ενώ ο Αμπραάμ Κορτές 3 κιλά και 900 γραμμάρια. (Πρόσφατα η ποινή 13 ετών και 4 μηνών φυλάκισης εις βάρος του Αμπραάμ επικυρώθηκε από ένα εφετείο.) Και οι δυο σύντροφοι παραμένουν σε κελί της πτέρυγας νεοεισερχομένων, όπου βρίσκονται από τη στιγμή της σύλληψής τους μέχρι και σήμερα. Τους πηγαίνουν για ιατρικό τσεκάρισμα κάμποσες φορές μες στα ξημερώματα, με αποτέλεσμα να μην ξεκουράζονται καλά τη νύχτα. Τους έχει επιβληθεί περιορισμός τηλεφωνικών επικοινωνιών.

Ισπανία: 3η Συνάντηση Αναρχικού Βιβλίου στη Θαραγόθα

Από τις 31 Οκτώβρη ως και τις 2 Νοέμβρη 2014 θα πραγματοποιηθεί στην πόλη της Θαραγόθα η 3η Συνάντηση Αναρχικού Βιβλίου. Οι εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα στο Αναρχικό Κοινωνικό Κέντρο La Revuelta, επί της οδού Σαν Αγκουστίν, στη γειτονιά της Μαγδαλένα, και στο Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο Kike Mur (πρώην φυλακή του Τορρέρο).

Κατά τη διάρκεια των τριημέρου κάθε εκδοτικός οίκος, βιβλιοθήκη ή εγχείρημα διακίνησης έντυπου υλικού θα έχει ένα σταντ με βιβλία, φανζίν και περιοδικά. Θα υπάρχει συλλογική κουζίνα βέγκαν (100% χορτοφαγική) και καφενείο με λαϊκές τιμές για όλες κι όλους.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, και πώς να φτάσετε στα στέκια που θα τις φιλοξενήσουν, εδώ.

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για τον αναρχικό απεργό πείνας Μάριο Γκονσάλες

Από 1η Οκτώβρη 2014, οι αναρχικοί κρατούμενοι Μάριο Γκονσάλες, Φερνάντο Μπάρσενας, Αμπραάμ Κορτές και Κάρλος Λόπες βρίσκονται σε απεργία πείνας σε διαφορετικές φυλακές της Πόλης του Μεξικού. Ακολουθεί ενημέρωση της 13ης Οκτώβρη σχετικά με την υγεία του Μάριο Γκονσάλες:

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών μερικοί γιατροί του Τόρρε Μέδικα της φυλακής του Τεπέπαν, όπου βρίσκεται έγκλειστος ο Μάριο, ασκούν πιέσεις στο σύντροφο να υπογράψει ένα έγγραφο βεβαιώνοντας πως ο εν λόγω θεσμός δε φέρει καμία απολύτως ευθύνη σχετικά με την πορεία της υγείας του. Το ίδιο συνέβη και με τους συντρόφους Φερνάντο και Αμπραάμ τις προηγούμενες μέρες.

Πέρα απ’ την ελλιπή ιατρική φροντίδα για τον Μάριο και τους υπόλοιπους συντρόφους απεργούς πείνας, σήμερα ένας γιατρός της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Πόλης του Μεξικού βεβαίωσε πως ο Μάριο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στα νεφρά, στο συκώτι και στο πάγκρεας. Οι γιατροί της φυλακής του Τεπέπαν, από την άλλη, ισχυρίζονται πως ο σύντροφος δεν αντιμετωπίζει κανένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ωστόσο παρακρατούν το φάκελό του στη διεύθυνση του νοσοκομείου.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για την κατάσταση του Μάριο· τα λίγα στοιχεία που έχουμε είναι πως έχει χάσει 10 κιλά, παρουσιάζει κοιλιακούς πόνους, άγχος, αδυναμία, εκνευρισμό και δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί. Γι’ αυτό και απαιτούμε να είναι ανεμπόδιστο το έργο της έμπιστης ιατρικής ομάδας στήριξης του Μάριο και να τους δοθεί πλήρης πρόσβαση στο ιατρικό του αρχείο, ώστε να είναι οι γιατροί σύντροφοί μας αυτοί που θα ενημερώνουν αξιόπιστα και τον ίδιο και την οικογένειά του σχετικά με την εξέλιξη της υγείας του.

Για οποιαδήποτε βλάβη στην υγεία του Μάριο θεωρούμε υπεύθυνο το προσωπικό του Τόρρε Μέδικα της φυλακής του Τεπέπαν. Απαιτούμε επίσης να σταματήσει κάθε παρενόχληση εις βάρος των τεσσάρων συντρόφων απεργών πείνας.

Στηρίζουμε το κάλεσμα στη συγκέντρωση αλληλεγγύης που θα πραγματοποιηθεί στις 11 το πρωί της Πέμπτης, 16 Οκτώβρη, στην Υπογραμματεία Σωφρονιστικού Συστήματος επί της οδού Σαν Αντόνιο Αμπάδ 124, στη συνοικία Τράνζιτο (διαμέρισμα του Κουαουτέμοκ, Πόλη του Μεξικού).

Ελληνικές φυλακές (2012): Σκέψεις από τη χώρα του τίποτα

κάντε κλικ στη φωτό για να διαβάσετε/κατεβάσετε το pdf

[Ιταλία] Αλφρέντο Μαρία Μπονάννο: Ένα κίνημα αυτοδιαχείρισης;

Τ’ ακόλουθα σημεία απευθύνονται σ’ εκείνο το κομμάτι του κινήματος για την αυτοδιαχείριση που ισχυρίζεται ότι υπάρχει εντός του αναρχικού κινήματος. Προσωπικά δεν πιστεύω καν ότι υπάρχει. Στην πραγματικότητα, σε τομείς όπου φαίνεται να υφίστανται έστω εμβρυικά του ίχνη, αποδεικνύεται ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ασφαλώς, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως αυτή είναι εν πολλοίς αυθαίρετη υπόθεση, ίσως όμως να βοηθούσε μια στιγμή περισυλλογής ώστε ν’ αποσαφηνιστεί το θέμα.

Δε φτάνει να οικοδομήσουνε κάποιο είδος δομής οι αναρχικοί –είτε πρόκειται για κατάληψη, ελευθεριακό σχολείο, εναλλακτική τράπεζα ή για συνεταιρισμό τροφίμων ή υπηρεσιών– ώστε να θεωρηθεί κι αυτοδιαχειριζόμενη. Θα πρέπει επίσης να ’χει βάση ελευθεριακή. Κι αυτό το ουσιαστικό στοιχείο δεν μπορεί να έγκειται μονάχα σε μια διακήρυξη αρχών ή κάποιο σύμβολο. Με άλλα λόγια, δεν είναι αρκετό ένα κοινωνικό κέντρο απλώς ν’ αυτοαποκαλείται αναρχικό προκειμένου πραγματικά να είναι τέτοιο. Προϋποτίθενται δύο επιπλέον στοιχεία.

Το πρώτο είναι ότι, για να ’ναι πραγματικά αναρχική μια δομή, η δραστηριότητα στην οποία τείνει θα πρέπει να στοχεύει αμείωτα στην επίθεση ενάντια στην εξουσία σε όλες τις μορφές της.

Το δεύτερο είναι ότι η ίδια η δομή θα πρέπει να παραμένει με πολύ αποφασιστικό τρόπο διαχωρισμένη από την εξουσία. Με άλλα λόγια, να μην έρχεται ποτέ σε κάποια συμφωνία για να λάβει χρηματοδότηση, εγκαταστάσεις ή οτιδήποτε άλλο.

Δεν πρόκειται για ζήτημα άνευ ουσίας. Δε συζητάμε για το φύλο των αγγέλων, μιλάμε για κάτι πολύ πρακτικό.

Εάν μια δομή τάσσεται εναντίον όλων των θεσμών δεν μπορεί να εγκαινιάζει κάποια συμφωνία με κανέναν από δαύτους. Αν το έκανε, θα έπαυε να είναι εναντίον τους, δηλαδή θα έπαυε να είναι επαναστατική ή αναρχική.

Το ίδιο ισχύει και για το σύνολο του κινήματος «αυτοδιαχείρισης».

Άρα, σε τι βασίζεται τούτο το κίνημα; Βασίζεται σ’ ένα πολιτικό φαινόμενο το οποίο μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα πιο εμφανές. Η εξουσία δε χρειάζεται απλώς και μόνο ταπεινωμένους, καταπιεσμένους υποτακτικούς. Χρειάζεται επίσης ανθρώπους που, πιστεύοντας πως είναι ελεύθεροι, συμβάλλουν άθελά τους στη διαχείριση της κοινωνίας.

Σκεφτείτε το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι εθελοντικοί σύλλογοι στις μέρες μας. Τομείς αφομοίωσης από την άποψη της συντήρησης και διαχείρισης της εξουσίας διευρύνονται μέσω δομών που βρίσκονται σε αρμονία με τα θεσμικά όργανα, παρά την εναλλακτική τους κριτική απέναντι στην κοινωνία.

Αν αυτά τα συμφέροντα άλλαζαν, ή αν η δράση των αυτοδιαχειριζόμενων δομών γινόταν στ’ αλήθεια μια απειλή, οι συμφωνίες θα διαλύονταν στο λεπτό, κι η εξουσία θα έπαιζε και πάλι το τελευταίο της χαρτί: την ωμή καταστολή.

Αλλά τι θα είχανε στη διάθεσή τους για ν’ αγωνιστούν κόντρα σε τούτη την καταστολή αυτοί οι σύντροφοι, αφοπλισμένοι για χρόνια απ’ τη φλυαρία, τις συμφωνίες και τις παράλογες φαντασιώσεις τους για μιαν από κοινού ζωή;

Απ’ την άλλη μεριά, διαφέρουν σημαντικά τα έργα των δομών εκείνων τις οποίες κουμαντάρουν διάφοροι που κινούνται στις παρυφές του μαρξιστικού και μη μαρξιστικού χώρου, κι αυτοχαρακτηρίζονται ως ο «χώρος της Αυτονομίας». Εδώ η αναγνώριση των θεσμών κι ένας ανοιχτός, προγραμματικός διάλογος με τέτοιους φορείς αντιστοιχεί σε μια μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη στρατηγική, μια στρατηγική που είναι επί της ουσίας πολιτική και καλύπτει το σύνολο της κοινωνικής πραγματικότητας. Αυτό (παρά τη θεωρητική του ανοησία) τουλάχιστον έχει την αξία του ότι είναι συνεπές με τον (όλως απρόσιτο) στόχο που θέλουνε να κατακτήσουν, ήτοι την ανάληψη και διαχείριση πολιτικής εξουσίας.

Μα πού κολλάει με τους αναρχικούς όλο αυτό;

πηγή

Alfredo M. Bonanno, Un movimento dellautogestione? – άρθρο που δημοσιεύτηκε στην αναρχική εφημερίδα Canenero, τ. 1, 28.10.1994· η απόδοση στα ελληνικά έγινε από την αγγλική μετάφραση της Τζην Ουίρ [Jean Weir] στην έκδοση Lets destroy work, lets destroy the economy («Ας καταστρέψουμε τη δουλειά, ας καταστρέψουμε την οικονομία»), Elephant Editions, Λονδίνο

Γαλλία: Νέα κατάληψη στην πόλη της Νανσύ

Εδώ και πάνω από ένα μήνα, μια συλλογικότητα νέων ανέργων, επισφαλώς εργαζομένων και σπουδαστών καταλάβαμε ένα σπίτι που είχε εγκαταλειφθεί τα τρία τελευταία χρόνια, επί της λεωφόρου Λιμπερασιόν 103, στην πόλη της Νανσύ.

Μέσω αυτής της χειρονομίας, ανάμεσα σε τόσες άλλες, αποπειρώμαστε να διαρρήξουμε τη λογική εμπορευματοποίησης αυτού του σκατόκοσμου κι όλες τις λογικές που πάνε πακέτο μ’ αυτόν, είτε πρόκειται για σεξιστικές, ομοφοβικές, ρατσιστικές ή ταξικές. Αντιπροτάσσουμε τρόπους ζωής που βασίζονται στο ελεύθερο αντίτιμο και στην αλληλοβοήθεια, στην αυτοδιαχείριση και στην αλληλεγγύη.

Ενάντια στην ιδιοκτησία και στον κοινωνικό αποκλεισμό, κόντρα στον καπιταλισμό, ανακτούμε τις ζωές μας και καταλαμβάνουμε τα άδεια σπίτια.

Ο χώρος είναι ανοιχτός. Για να επικοινωνήσετε μαζί μας: auxenfantsterribles[παπάκι]riseup[τελεία]net

πηγή: le chat noir émeutier

Λατίνα, Ιταλία: Αντισπισιστικό κάλεσμα ενάντια στο Διεθνές Φεστιβάλ Τσίρκου

Μέχρι και το τελευταίο κλουβί (A)

Η αυτοοργανωμένη αντισπισιστική συλλογικότητα της Λατίνα καλεί όλες τις αντισπισιστικές ατομικότητες και ομάδες να εναντιωθούν στο Διεθνές Φεστιβάλ Τσίρκου, που από τις 16 ως τις 20 Οκτώβρη 2014 θα φέρει στην πόλη περισσότερα από 10 τσίρκα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

Σε αυτήν τη διοργάνωση εμείς απαντάμε όπως απαντάμε ενάντια σε όλες τις μορφές κυριαρχίας και εκμετάλλευσης, δηλαδή μέσω της οριζόντιας οργάνωσης και των παρεμβάσεων που αποσκοπούν στην ανατροπή της εξουσιαστικής και σπισιστικής κουλτούρας, η οποία καθημερινά θέτει σε κίνδυνο τη λευτεριά όλων μας, ανεξαρτήτως βιολογικής ταυτότητας.

Έχοντας επίγνωση πως η βία ενάντια σε κάθε μη ανθρώπινο άτομο αποτελεί προγύμναση για τη βία που ασκείται εναντίον ανθρώπων, σας καλούμε όλες κι όλους να βγούμε στο δρόμο για να βροντοφωνάξουμε την άρνησή μας στο θέατρο της φρίκης, που επιχειρεί να εξομοιώσει το βασανισμό με τη διασκέδαση ντύνοντάς τον με φαντεζί χρωματάκια κι απαστράπτουσες πούλιες.

Έχοντας τη βεβαιότητα πως ο αντισπισισμός συντάσσεται μονάχα με τις αντιφασιστικές και ελευθεριακές αρχές, καλούμε όλες τις συγγενικές πραγματικότητες να συμμετάσχουν στις προγραμματισμένες συγκεντρώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, όπως και στην πανιταλική διαδήλωση του Σαββάτου, 18 Οκτώβρη (ώρα και σημείο προσυγκέντρωσης θ’ ανακοινωθούν σύντομα).

Δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή η παρουσία ομάδων ή ατόμων που ’ναι γνωστό πως είναι φασίστες, ούτε και θα γίνει ανεκτή οποιαδήποτε συμπεριφορά σεξιστικής ή ρατσιστικής διάκρισης ή εναντίον οποιουδήποτε σεξουαλικού προσανατολισμού/φύλου.

Μέχρι και το τελευταίο κλουβί
Για το ριζοσπαστικό οικολογισμό και την απελευθέρωση των ζώων

Αυτοοργανωμένη αντισπισιστική συλλογικότητα της Λατίνα

Δραστηριότητες (οι ώρες θ’ ανακοινωθούν σύντομα):
– 16 και 17 Οκτώβρη, συγκεντρώσεις έξω από το φεστιβάλ
– 18 Οκτώβρη, πανιταλική πορεία ενάντια στα τσίρκα με ζώα και στο φεστιβάλ των βασανιστηρίων
– 19 και 20 Οκτώβρη, συγκεντρώσεις ενάντια στο φεστιβάλ

πηγή: informa-azione

Ουρουγουάη: Αντιεκλογική αφίσα ενόψει του προεδρικού και βουλευτικού τσίρκου

Οι πολιτικοί αλλάζουνε, η εκμετάλλευση παραμένει…

Αλλάζουν τα ονόματα, οι ιεράρχες, οι αντιπρόσωποι, αλλάζουν οι εταιρείες και τα κεφάλαια. Αλλάζει η τεχνολογία, ο έλεγχος και τα μέσα. Αλλάζουν οι νόμοι κι αλλάζουν οι Αρχές. Αλλάζουν οι εκλογικές λίστες, τα σλόγκαν και τα λογύδρια, αλλάζουν οι αφίσες, τα τραγούδια και τα κόμματα. Αλλάζει το παραγωγικό μάτριξ (πριν ήταν οι αγελάδες, τώρα είναι η γενετικά τροποποιημένη σόγια), κι αλλάζει το «μοντέλο της χώρας». Αλλάζει η καταστολή, εκσυγχρονίζεται. Αλλάζει η κουλτούρα, εμπορευματοποιείται. Αλλάζει η ζωή, πραγμοποιείται. Κι η εκμετάλλευση, η μιζέρια, η καταπίεση; Μήπως τάχα αλλάζουνε;

Τα προβλήματά μας θα τα λύσουμε εμείς.

Ενάντια στην αντιπροσώπευση, στους γραφειοκράτες και στον κόσμο τους:

Μην ψηφίζεις, αυτοοργανώσου κι αγωνίσου!

πηγή: periódico anarquía

Μπολόνια: Δίκη για τα γεγονότα στην πλατεία Βέρντι το 2007

Απ’ την κανονικότητά τους, προτιμάω την τρέλα

Στις 15 Ιούλη 2014 ολοκληρώθηκε η προκαταρκτική εξέταση για τα γεγονότα στην πλατεία Βέρντι στην Μπολόνια το 2007,* μια υπόθεση εις βάρος πέντε συντρόφων που δεν έχει ακόμα εκδικαστεί ούτε πρωτόδικα.

Με την ευκαιρία αυτήν, ο εισαγγελέας Σιμόνε Πουργκάτο ζήτησε υψηλές ποινές, οι οποίες κυμαίνονται από 6 έτη και έξι μήνες έως 7 έτη και έξι μήνες φυλάκισης, εις βάρος των πέντε που είχαν συλληφθεί και προφυλακιστεί εκείνη την περίοδο για παρακώλυση υποχρεωτικής υγειονομικής αγωγής.

Αυτές οι προτεινόμενες καταδίκες είναι σαφώς μια προσπάθεια να δημιουργηθεί δικαστικό προηγούμενο και να εκφοβιστούν τα συντρόφια. Ομοίως, προκειμένου ν’ ανακοπεί και να κατασταλεί η δράση των πέντε αναρχικών, επινοήθηκαν κατηγορίες εναντίον τους σε μια τυπική μηχανορραφία του κράτους.

Στις 17 Οκτωβρίου, στις 10 το πρωί, θα διεξαχθεί μια άλλη συνεδρίαση, στην οποία ενδέχεται ν’ ανακοινωθεί κι η απόφαση του δικαστηρίου.

Ξέροντας καλά ότι οι πραγματικοί βαρεμένοι είναι έξω, δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω.

Μέγιστη αλληλεγγύη και συνενοχή με τη Μάντα, τον Σίριο, τον Φέντε, τον Χουάν και τον Φάκο!

Αναρχικοί και αναρχικές

* Σ.τ.μ.: Στις 13 Οκτώβρη 2007, γύρω στις 4 τα ξημερώματα, μια νεαρή γυναίκα που κοιμάται έξω στην πλατεία Βέρντι γίνεται αντιληπτή από μπάτσους, οι οποίοι κρίνουν πως η συμπεριφορά της θα πρέπει να «διορθωθεί» μέσω υποχρεωτικής υγειονομικής αγωγής (TSO). Την κρατάνε με τη βία στο σημείο και καλούν ασθενοφόρο προκειμένου να την κλείσουν σε ψυχιατρείο παρά τη θέλησή της. Πέντε συντρόφια του αναρχικού χώρου Fuoriluogo, ο Χουάν Σορρότσε Φερνάντες, ο Κρίστιαν Φακινέττι (Φάκο), ο Φεντερίκο Ρατσόλι, ο Σίριο Μανφρίνι και η Μανταλένα Καλόρε, γίνονται μάρτυρες του περιστατικού και προσπαθούν να παρεμποδίσουν το προσωπικό του ασθενοφόρου σε μια προσπάθεια να απελευθερώσουν την κοπέλα. Η αντίδραση της αστυνομίας είναι άμεση και βίαιη. Οι μπάτσοι καλούν ενισχύσεις, κυνηγάνε τ’ άτομα που αποπειράθηκαν να παρέμβουν, και λίγο αργότερα τους περνάνε χειροπέδες αφού πρώτα τους έχουν ξυλοκοπήσει βάναυσα. Η στημένη δικογραφία περιλαμβάνει βαριές κατηγορίες όπως ληστεία κι απόπειρα ληστείας (σύμφωνα με την εισαγγελία, τα συντρόφια άρπαξαν ένα ζευγάρι χειροπέδες και έναν ασύρματο, ενώ υποτίθεται πως προσπάθησαν να πάρουν ένα όπλο από έναν απ’ τους μπάτσους κατά τη συμπλοκή).

Ενόψει της δίκης των πέντε, αλληλέγγυοι/-ες καλούν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις 17 Οκτώβρη 2014, στις 4 τ’ απόγευμα, στην πλατεία Ματζόρε της Μπολόνιας.

[Ελλάδα] Δύναμη στον προφυλακισμένο αναρχικό Αντώνη Σταμπούλο, απεργό πείνας και δίψας από 6 Οκτώβρη

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Οκτώβρη έγινε γνωστό πως ο σύντροφος Αντώνης Σταμπούλος προτίθεται να συνεχίσει την απεργία πείνας και δίψας μέσα από τις φυλακές της Λάρισας, μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού στην Αθήνα, ώστε να βρίσκεται κοντά στους δικούς του ανθρώπους αλλά και στη συνήγορό του.

Βασιλεία, Ελβετία: Πυρπόληση αυτοκινήτου της γερμανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας

Νωρίς το πρωί της Τρίτης, 7 Οκτώβρη 2014, ένα αυτοκίνητο της γερμανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας πυρπολήθηκε στο σιδηροδρομικό σταθμό Μπάντισερ [τον οποίο διαχειρίζεται η γερμανική εταιρεία σιδηροδρόμων Deutsche Bahn] στην πόλη της Βασιλείας. Το όχημα κάηκε ολοσχερώς. Η ενέργεια αυτή πραγματώθηκε σ’ ένδειξη αλληλεγγύης προς τους μαχόμενους πρόσφυγες στο Βερολίνο και παντού!

Εκεί, όπως κι εδώ στην Ελβετία, οι άνθρωποι υποβαθμίζονται σε προβλήματα για τα οποία αναζητείται λύση. Οι λύσεις των πολιτικών και των Αρχών, όπως και των ανδρείκελών τους, δηλαδή των μπάτσων, πάντοτε σημαίνουν τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταστολή και συχνά την απέλαση στις χώρες καταγωγής τους ή στις λεγόμενες ασφαλείς τρίτες χώρες.

Οι αγώνες των μεταναστών και μεταναστριών, όσων εναντιώνονται σ’ αυτήν τη συστηματική καταπίεση με τρόπο αυτοκαθορισμένο, μας δυναμώνουν και ταυτόχρονα μας δείχνουν την αναγκαιότητα να συμβάλουμε κι εμείς στο σαμποτάρισμα αυτού του κατασταλτικού μηχανισμού.

Η δράση αυτή έρχεται επίσης ως απάντηση στην επικείμενη πανευρωπαϊκή αστυνομική επιχείρηση με κωδικό όνομα «Mos Maiorum» (μεταξύ 13ης και 26ης Οκτώβρη), όταν 18.000 αστυνομικοί σε συνεργασία με τη Frontex θ’ αποπειραθούνε να ελέγξουν και να συλλάβουν το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ανθρώπων χωρίς άδεια παραμονής.

Ενεργό αλληλεγγύη σ’ όλους τους μετανάστες που αγωνίζονται στο Βερολίνο και παντού!

πηγή: ch.indymedia μέσω lechatnoiremeutier

Μεξικάνικες φυλακές: Ενημέρωση για την υγεία των 4 αναρχικών απεργών πείνας

«η αλληλεγγύη μεταξύ αναρχικών δεν είναι μονάχα κουβέντα γραμμένη» (πανό από δράση στήριξης των απεργών αιχμαλώτων)

7η μέρα απεργίας πείνας

Μάριο Γκονσάλες: Είναι ήρεμος, μα από φυσικής άποψης νιώθει κούραση και ζαλάδα. Οι ιθύνοντες του Τόρρε Μέδικα συνεχίζουν να του ασκούν πιέσεις για να του χορηγηθεί ενδοφλέβιος ορός, κι ο σύντροφος αρνείται.

Κάρλος Λόπες Μαρίν: Συνεχίζει να κρατείται στην πτέρυγα νεοεισερχομένων, χώρια από τον υπόλοιπο πληθυσμό της φυλακής. Έχει χάσει περίπου 4 κιλά. Η διεύθυνση της φυλακής συνεχίζει να του ασκεί πιέσεις για να σταματήσει την απεργία, προσφέροντας ακόμα και βελτιώσεις των συνθηκών εγκλεισμού του.

Φερνάντο Μπάρσενας: Παρουσιάζει κούραση και ζαλάδες, αλλά η κατάστασή του είναι σταθερή.

Αμπραάμ Κορτές: Δεδομένου πως λίγες βδομάδες προτού ξεκινήσει την απεργία πείνας είχε χάσει βάρος λόγω γαστρεντερίτιδας, αλληλέγγυοι γιατροί που μπόρεσαν να μπουν στη φυλακή και να τον εξετάσουν, σημείωσαν πως θα πρέπει να παρακολουθηθεί πιο στενά.