|
|
 Κρεμάσαμε δυο πανό για να τιμήσουμε αναρχικούς και αντιφασίστες συντρόφους από το Μπλούμινγκτον που έχουν απαχθεί από το κράτος.
Η Μαρί Μέισον εκτίει 22ετη ποινή για ενέργειες όπως εμπρησμοί ενάντια σε αναπτυξιακά έργα στη λίμνη Μονρώ (στην Ιντιάνα), ενώ οι 5 του Τίνλυ Παρκ εκτίουν πλέον έως και 5 χρόνια επειδή διαλύσανε βίαια μια ναζιστική συνάντηση. Παρά την τόσο πολλή καταστολή, οι αγώνες εδώ πέρα συνεχίζουν να εξελίσσονται υπό το σκεπτικό δράσης ταξικής συνείδησης, ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας.
Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τους κρατουμένους μας.
Αλληλεγγύη στα συντρόφια στις Βρυξέλλες. Δε θα αναπαυτούμε ωσότου ο δικός τους κόσμος-φυλακή γενεί στάχτες.
πηγή
Σημ.: Πέντε αντιφασίστες από την Ιντιάνα συνελήφθησαν τον Μάη του 2012 στο Τίνλυ Παρκ, προάστιο του Σικάγο. Έκτοτε οι «5 του Τίνλυ Παρκ» εκτίουν ποινές φυλάκισης που κυμαίνονται από τρία έως έξι έτη, κατηγορούμενοι ότι την έπεσαν άγρια σε μια φασιστοσύναξη, η οποία είχε συσπειρώσει διάφορες ομαδοποιήσεις υπερμάχων της λευκής υπεροχής (το Εθνικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, την Κου Κλουξ Κλαν, το Συμβούλιο των Συντηρητικών Πολιτών, κ.ά.) με σκοπό τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης «λευκής περηφάνιας» για τις μεσοδυτικές πολιτείες. Μετά τη μαχητική εκείνη παρέμβαση των αντιφασιστών, τραυματίστηκαν δέκα ναζήδες (τρεις εκ των οποίων κατέληξαν στο νοσοκομείο).
 Μονάχα οι συμμορίες
των άγριων σκύλων
φυλάνε τα μπόσικα
στους χαλεπούς καιρούς μας
Με μπότες καουμπόικες
μονόκλ και ρεντιγκότες
αλυχτάνε
το μηδέν και τον θάνατο
Τουλάχιστον τρεις εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν φέτος στο Πίτσμπουργκ για την 11η Ιούνη: συλλογική γραφή επιστολών στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ και στη Μαρί Μέισον κατά το μεσημεράκι, την οποία διαδέχτηκε μια συγκέντρωση σε πολυσύχναστη διασταύρωση της πόλης, και ένα χορευτικό πάρτι οικονομικής ενίσχυσης των πολιτικών κρατουμένων το βράδυ.
Στη διαδήλωση αυτήν κρεμάσαμε πολλά πανό, όπως «Φωτιά στη φυλακή», «Ένα συντρόφι στη φυλακή είναι ένα κάλεσμα για δράση», «Αλληλεγγύη σε Μαρί και Έρικ» κι αρκετά άλλα, μετατρέποντας μια ταχέως εξευγενιζόμενη αστική περιοχή σε έναν προσωρινό αναρχικό χώρο. Είχαμε επίσης το πλεονέκτημα μιας δυνατής μικροφωνικής, και τζαμάραμε καλά, ενώ διάφορος κόσμος έγραφε αναρχικά συνθήματα στα πεζοδρόμια και στους τοίχους, μοιράζοντας πληροφορίες για την 11η Ιούνη σε διερχόμενα αυτοκίνητα και πεζούς. Τελικά κατέφτασε κι η αστυνομία, γιατί προφανώς κάποιος είχε παραπονεθεί λέγοντας πως κάναμε «κάτι για Μαρί Μέισον, κατά της φυλακής, και παίζοντας Γάμα την Αστυνομία δυνατά», έτσι είμαστε σίγουροι/-ες ότι το μήνυμά μας κοινοποιήθηκε αποτελεσματικά. Οι μπάτσοι δε μείνανε πολύ, αφού μας βρήκανε πάνω στα μαζέματα, με το ηχοσύστημα ήδη καβατζωμένο. Λίγο πριν το διαλύσουμε, ένα δυο άτομα μίλησαν για τοπική περιβαλλοντική άμυνα και εν εξελίξει αγώνες ενάντια στις φυλακές.
Αργότερα το βράδυ έγινε ένα πάρτι χορού, όπου πωλούνταν νόστιμα φαγητά και ποτά, κι όλα τα χρήματα πήγανε για στήριξη του Έρικ και της Μαρί. Μαζεύτηκαν συνολικά 1.100 δολάρια, πέρα από κάθε προσδοκία. Όταν το πάρτι ήταν στα τελειώματα, μια παρέα ανεξέλεγκτων που θέλανε να ξεσκάσουν βγήκαν στους δρόμους με πυρσούς, κάψανε ένα ομοίωμα ενός πράκτορα του FBI στη μέση μιας διασταύρωσης και σκορπίσανε στα γρήγορα, κλείνοντας τη μέρα με μια μικρή αλλά ενεργητική έκφραση οργής.
πηγή
Δευτέρα, 17 Ιούνη από τις 6 μ.μ. στα Ραδιοφράγματα
Κουβέντα με συντρόφια μας από τη Χιλή και τη Βραζιλία γύρω από διάφορα θέματα αναρχικού ενδιαφέροντος, μαζί με ματιές πάνω στην κατάσταση σε Λατινική Αμερική, Ελλάδα, κ.λπ. Η ηχογράφηση έγινε από το Contra Info στις 13 Μάη 2013 και η ηχητική επεξεργασία ολοκληρώθηκε χάρη στα Ραδιοφράγματα, ελεύθερο διαδικτυακό ραδιόφωνο της Αθήνας.
Η πρωτότυπη συζήτηση έγινε κυρίως στα ισπανικά, όμως η μετάδοση της εκπομπής ξεκινά από μια ελληνική της μεταγραφή. Η εκπομπή θα είναι σύντομα διαθέσιμη στο αρχείο των Ραδιοφραγμάτων.
 (από διαδήλωση το 2009, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του «Κουκού») Στις 12 Ιούνη 2013 η γειτονιά του Σέις ντε Μάιου πάγωσε στην είδηση του θανάτου του Μούσσου Μπόρζες [Musso Borges], ενός μαύρου νεολαίου 15 ετών από το Πράσινο Ακρωτήρι.
Αιτία του θανάτου ήταν ένα χτύπημα στο κεφάλι. Σύμφωνα με τους συγγενείς, ένα μήνα πριν ο Μούσσου είχε προσαχθεί στο αστυνομικό τμήμα της Ρεμπολέιρα, όπου βασανίστηκε από τους μπάτσους. Όταν γύρισε στο σπίτι, παραπονιόταν για έναν οξύ πόνο στο κεφάλι και είπε στην οικογένειά του ότι οι μπάτσοι τον είχαν βασανίσει. Από εκεί μεταφέρθηκε στα επείγοντα του νοσοκομείου της Σάντα Μαρία. Παρέμεινε σε νοσηλεία για μερικές μέρες και στη συνέχεια τον έστειλαν πίσω στο σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, οι πόνοι δεν σταμάτησαν. Το παιδί συνέχισε να παραπονιέται για την κεφαλαλγία και μεταφέρθηκε εκ νέου για νοσηλεία, αυτήν τη φορά στο νοσοκομείο της Αμαδόρα-Σίντρα. Παρέμεινε εκεί μερικές μέρες ακόμα, ώσπου την 12η Ιούνη εξέπνευσε λόγω του χτυπήματος που του προκάλεσε ρήξη εγκεφαλικής φλέβας.
Πριν από περίπου 8 χρόνια, στην ίδια γειτονιά, ο 15χρονος Τετί έχασε τη ζωή του με όμοιο τρόπο. Ο αριθμός των φτωχών και μαύρων νεολαίων που δολοφονήθηκαν από την πορτουγκέζικη αστυνομία έχει φτάσει τα 15 άτομα, χωρίς ποτέ να έχει καταδικαστεί κάποιος από τους μπάτσους φονιάδες.
Πρόσφατα, ο μπάτσος που δολοφόνησε το 2009 τον 14χρονο μαύρο Έλσον Σάνσες «Κουκού» [Élson Sanches “Kuku”], απαλλάχτηκε από την κατηγορία της εξ αμελείας ανθρωποκτονίας. Σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, ο «Κουκού» δέχτηκε μια σφαίρα στο κεφάλι από απόσταση 15 εκατοστών, γεγονός που σ’ εμάς, όπως και σε κάθε λογικό άνθρωπο, δεν αφήνει αμφιβολίες ότι πρόκειται για εκτέλεση. Η αθώωση αυτή έδωσε ακόμη ένα ελευθέρας στην αστυνομία ώστε να δολοφονεί ατιμώρητα –και με τη βούλα της πορτογαλικής κοινωνίας– μαύρους νεολαίους και άλλους φτωχούς.
Η αστυνομική βιαιότητα είναι η πλέον κατάδηλη μορφή βίας την οποία έχει εξαπολύσει η πορτουγκέζικη κυβέρνηση εναντίον της μαύρης κοινότητας, και που εναρμονίζεται με το θεσμοθετημένο ρατσισμό και την εργασιακή τρομοκρατία. Οι θάνατοι είναι οι πιο ακραίες περιπτώσεις μιας αστυνομικής βίας που ασκείται καθημερινά στις γειτονιές μας. Μιας και οι μπάτσοι κάνουν ό,τι τους γουστάρει στις γειτονιές μας, προκαλώντας ανασφάλεια αντί για ασφάλεια, και αφού ποτέ δεν τους αποδίδονται ευθύνες για οτιδήποτε κι αν κάνουν, αποτελεί υπόθεση της ίδιας μας της κοινότητας η αυτοοργάνωση και η δημιουργία των συνθηκών αυτών που θα μας επιτρέψουν να αμυνθούμε στην αστυνομική κτηνωδία και σε λοιπούς τραμπουκισμούς.
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη!
Πλατφόρμα Γκέτο
Σημ.: Η Αμαδόρα είναι πόλη εντός της περιφέρειας της Λισαβόνας με τη μεγαλύτερη μαύρη κοινότητα στην Πορτογαλία και, ταυτόχρονα, με ένα μακρύ ιστορικό περιστατικών αστυνομικής βίας, συμπεριλαμβανομένων δολοφονιών.
Δύο δράσεις.
Μπόμπα στην επιστήμη και φόκο στην μπατσαρία… Δεν πρόκειται όμως να αρκεστούμε μονάχα στο σαμποτάζ με το μπαρούτι και τη βενζίνα. Γι’ αυτό, μην ξαφνιαστείτε αν χτυπήσουμε με τερρορισμό τούς επιστήμονες, τους μπάτσους και τους βολεμένους. Δεν ειδωλοποιούμε καμιά ένοπλη ενέργεια, αλλά ως πυρήνας πολέμου οικειοποιούμαστε ατομικά ο καθένας μας και δικαιώνουμε με την πλέον εγωιστική πολιτική συγγένεια τη δράση διαφορετικών ομάδων σε αυτά τα μέρη, που κορυφώνουν τις ενέργειές τους και τις φέρνουν στ’ άκρα, γκρεμίζοντας φόβους, παραδείγματα, ιδεολογίες, και κώδικες ηθικής ή αξιών.
Εξτρεμισμός; Τρομοκρατία;
Να φάμε μερικούς μπάτσους…
Όπως το έκανε ο Εξεγερτικός Πυρήνας Μαριάνο Σάντσεθ Ανιόν (CI-MSA), φράξια της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας Μεξικού (FAI-M).
Να φάμε μερικούς επιστήμονες…
Όπως το έκαναν οι Ατομικότητες που Τείνουν προς την Αγριότητα (ITS).
Στην αποφασιστικότητα κάθε ατομικότητας που επιχειρεί άμεσα ενάντια στην ανθρωπότητα και στον πολιτισμό της βλέπουμε τη δύναμη που ξαναζωντανεύει τα άγριά μας ένστικτα, μαθαίνουμε απ’ αυτές τις συντεχνίες κι ακονίζουμε τις ιδέες μας για μελλοντικές δράσεις.
Στο μεταξύ, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση ενός ακόμη εκρηκτικού μηχανισμού που πυροδοτήθηκε στις εγκαταστάσεις του Μεξικανικού Συμβουλίου Επιστήμης και Τεχνολογίας (COMECYT) στις 10 Ιούνη 2013, στην πόλη Τολούκα του Μεξικού. Την πέσαμε για άλλη μία φορά σε αυτό το όργανο του κράτους, που συνδέεται άμεσα με τους μηχανισμούς του τεχνο-συστήματος, και το χτυπήσαμε με σφοδρότητα γιατί γνωρίζουμε ότι εκτελεί λειτουργίες ζωτικής σημασίας για την ανθρωποκεντρική πρόοδο. Γιατί γνωρίζουμε την εμπλοκή του στην επέκταση της αστικής κηλίδας, σε συνέργεια με τη βιομηχανία εξόρυξης που ισοπεδώνει τα βουνά της περιοχής του Άλτο Λέρμα. Γιατί γνωρίζουμε τη συνεργασία του με τους επιστήμονες του Διεθνούς Κέντρου Βελτίωσης Καλαμποκιού και Σιταριού (CIMMYT), με τους οποίους επιδίδονται στις διάφορες ανωμαλίες τους στα πεδία πειραμάτων της περιοχής αυτής. Γιατί γνωρίζουμε ότι φέρει άμεση ευθύνη για κάθε τεχνικοποίηση αυτής της (μη)ζωής. Επιτεθήκαμε στις εγκαταστάσεις του σε υπεράσπιση της Άγριας Φύσης.
Όποιος πέφτει στη μάχη εξεγειρόμενος ενάντια σε όλους και όλα, κυριαρχεί ακόμα και πεσών. (…) Μα ο πιο γνήσιος ακολουθητής του πεσόντα είναι αυτός που, ενόσω πέφτει στη μάχη, ξέρει να εξεγείρεται ακόμα και ενάντια στην «εξέγερση» των ήδη πεσόντων ηρώων.
—Ρέντσο Νοβατόρε
Αναλαμβάνουμε επίσης την ευθύνη για τον εμπρησμό (μέσω ενός αυτοσχέδιου μηχανισμού, ακριβώς όπως μας «συνέστησαν» κάποια συντρόφια από τη Νότια Αμερική) που αποτέφρωσε τη μηχανή και την καμπίνα ενός βαν ιδιοκτησίας της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας στις 23 Μάη 2013, πάλι στην πόλη της Τολούκα. Αποφασίσαμε να επιτεθούμε εκείνες τις μέρες σε τούτο το σύμβολο εξουσίας, όπως αποφασίσαμε να αναλάβουμε και την ευθύνη αυτής της ενέργειας για τον ίδιο λόγο: Μαουρίσιο Μοράλες.
Όπως ακριβώς δεν ειδωλοποιούμε τις ένοπλες δράσεις, παρομοίως δε θέλουμε να φετιχοποιήσουμε ούτε να μετατρέψουμε κανέναν και τίποτα σε μάρτυρα. Είναι μονάχα που δεν μπορεί κανείς να μείνει ασυγκίνητος διαβάζοντας τα παραμύθια και τα ποιήματα αυτού του μαχητή… Ακούγοντας το πολεμικό τραγούδι του πάνκη Μαουρί. Ο Μαουρίσιο Μοράλες δεν είναι μονάχα ένα όνομα, όπως δεν είναι μονάχα ένα όνομα ο Αμπέλε Ριτσιέρι Φερράρι [δηλ. ο Ρέντσο Νοβατόρε]. Κάθε αδάμαστος που προκάλεσε άγριους εμπρησμούς, οπλισμένος τόσο όμορφα με βούληση και φαντασία, τροφοδοτεί και συντηρεί την καθημερινή σύγκρουση και τη διαρκή εικονοκλαστική εξέγερση.
Αυτή η φωτιά, που φούντωσε τέσσερα χρόνια και κάτι μετά απ’ το χορό του Μαουρί με το θάνατο, είναι μονάχα μια εμπρηστική χειρονομία αντάρτικης μνήμης για όσους επέλεξαν να κάνουν πράξεις τα λόγια και τις σκέψεις τους.
Αντιπολιτισμική Φράξια
Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία
(FA/FLT/FAI)
πηγή
Γιατί η ζωή μας είναι ταγμένη στον αγώνα για την κατάκτηση της πλήρους ελευθερίας και την καταστροφή κάθε Αρχής. Γιατί μισούμε την καθεστηκυία τάξη και την «κοινωνική ειρήνη των πλουσίων». Γιατί δεν αναγνωρίζουμε καμιά εξουσία. Θα συνεχίσουμε να είμαστε σε πόλεμο!
Θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε κατάμουτρα την εξουσία σε όλες τις εκφάνσεις της· όντας θρασείς και δίχως φόβο να εξεγερθούμε, εφορμώντας εναντίον των συμβόλων της εξουσίας και όσων τη νέμονται. Καθένας μας θα ’ναι από μόνος του ένας στρατός ενσυνείδητος, ετοιμοπόλεμος μέχρι τα μπούνια, και το απελευθερωτικό μας πάθος δεν πρόκειται να καλμάρει μέχρι να γκρεμίσει και να καταστρέψει το Κεφάλαιο και την προνομιούχα τάξη του, ωσότου δε θα υπάρχουν πια σκλάβοι κανενός τύπου.
Είμαστε παιδιά της ανταρσίας, όντα χωρίς θεό, ούτε νόμο, μήτε βωμούς και αφέντες, ελεύθεροι να λάβουμε αποφάσεις και να φέρουμε σε πέρας τη συγκρουσιακή μας δράση ως τις έσχατες συνέπειές της, αποκαλύπτοντας ολάκερη τη μαχόμενη ύπαρξή μας, περήφανοι που δεν υποτασσόμαστε και ενεργώντας με συνέπεια, πολεμώντας κάθε μορφή κυριαρχίας και υποτέλειας.
Δεν αποζητάμε τη βελτίωση του συστήματος, αλλά την καταστροφή του· για τούτο παλεύουμε, κι όπου κι αν βρεθούμε και σταθούμε, θα συγκρουστούμε με το δυσώδες κτήνος της εξουσίας κι όσους αυτή εξέθρεψε.
Ζήτω όσοι κι όσες αγωνίζονται.
Ούτε ένα βήμα πίσω.
Όσο υπάρχει μιζέρια, θα υπάρχει εξέγερση.
Να καταστρέψουμε το σύστημα της φυλακής και όλο το κατεστημένο.
Από το κέντρο εξόντωσης της 4ης πτέρυγας της φυλακής Κολίνα ΙΙ
Χοσέ Μιγκέλ Σάντσες Χιμένες
Μάης 2013
Το ταμείο αλληλεγγύης Cassa di solidarietà Aracnide ενημερώνει ότι οι σύντροφοι Αλεσσάντρο Σεττεπάνι και Τζουζέππε Λο Τούρκο αποφυλακίστηκαν απ’ τη Φερράρα στις 12 Ιούνη (συμπληρώνοντας ένα χρόνο προφυλάκισης), και τώρα έχουν την υποχρέωση να κατοικούν στο Μοντεγκαμπιόνε (Τέρνι) και στην Κατάνια (Σικελία), αντίστοιχα, καθώς και τους περιοριστικούς όρους τού να δίνουν «παρών» στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα (ο Αλεσσάντρο δύο φορές τη μέρα) και να υπόκεινται σε «προφορική προειδοποίηση».
Επιπλέον, η Πάολα Φραντσέσκα Ιότζι και η Τζιούλια Μαρτσιάλε αφέθηκαν επιτέλους ελεύθερες απ’ την κατ’ οίκον κράτηση και δεν έχουν πλέον περιοριστικούς όρους.
Αλληλεγγύη στους κρατουμένους της επιχείρησης Αρντίρε — «Ας εξαπλωθεί κι ας προπαγανδιστεί η φλόγα της αναρχικής εξέγερσης μέσα απ’ την καρδιά και τα μάτια των αδάμαστων ολάκερου του κόσμου στους δρόμους των πόλεων και μητροπόλεων, αψηφώντας όλες τις απόπειρες να την περιορίσουνε και να τη σβήσουν».
Τρία αναρχικά συντρόφια είναι ακόμη έγκλειστα στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης:
Elisa Di Bernardo
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Ιταλία)
Sergio Maria Stefani, Stefano Gabriele Fosco
C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Ιταλία)
Αν αυτοί χαμπαριάζουνε μόνο από κέρδη, ας τους μιλήσουμε για απώλειες.
Την προηγούμενη Τετάρτη, 5 Ιούνη, τέσσερα υποκαταστήματα της τράπεζας CatalunyaCaixa δέχτηκαν επίθεση με σφυριά. Σε αυτά που βρίσκονται στις οδούς Προβιντένσια και Πι ι Μαργκάλ σπάστηκαν τα ΑΤΜ, ενώ σε αυτά που βρίσκονται επί των οδών Εσκοριάλ και Σαρδένυα κατεβάσαμε τις τζαμαρίες.
Πόσα φράγκα είστε ακόμα διατεθειμένοι να χάσετε προτού αποσύρετε την καταγγελία εναντίον της Απαλλοτριωμένης Τράπεζας; Συνεχίστε να μαζεύετε, γιατί εμείς δεν πρόκειται να κουραστούμε.
πηγή
Είναι εύκολο και διασκεδαστικό πράγμα η επίθεση! Τις πρώτες πρωινές ώρες της 11ης Ιούνη 2013 φρακάραμε με κόλλα τις κλειδωνιές κι ένα αριθμητικό πληκτρολόγιο πάνω σε δύο πόρτες του αστυνομικού υποσταθμού στις δυτικές γειτονιές της Ολύμπια. Πραγματικά δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Με γάντια, μάσκες και δυο σωληνάρια κόλλας στιγμής, ήμασταν σε θέση ν’ αχρηστεύσουμε παντελώς τις κλειδαριές. Μια μικρή ποσότητα κόλλας που τρυπώνει μες στην κλειδαρότρυπα φτάνει αλάργα, κι είναι γρήγορη κι αθόρυβη. Σας περισσεύει καμιά ωρίτσα μες στη σκοτεινιά της νύχτας; Ε τότε, μπορείτε να το κάνετε κι εσείς αυτό, κι αρκετά εύκολα μάλιστα.
Η 11η Ιούνη είναι η διεθνής μέρα αλληλεγγύης στον Έρικ ΜακΝτέιβιντ, στη Μαρί Μέισον και σε άλλους φυλακισμένους αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές. Ο Έρικ ΜακΝτέιβιντ έχει ήδη εκτίσει 7 χρόνια από μια 20ετή ποινή για το έγκλημα σκέψης της «συνωμοσίας», αφότου παγιδεύτηκε από μία πληρωμένη πληροφοριοδότρια της κυβέρνησης που ’ναι γνωστή μονάχα ως «Άννα». Η Μαρί Μέισον έχει καθίσει μέσα 5 χρόνια, έχοντας λάβει 22ετή ποινή επειδή συμμετείχε σε δράσεις που προκάλεσαν φθορές σε γραφείο που συνδέεται με έρευνες για γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, καθώς και καταστροφή μιας παρτίδας μηχανημάτων υλοτομίας.
Υπάρχουν πολλοί σημαντικοί τρόποι για να στηρίξει κανείς φυλακισμένα συντρόφια. Εμείς απόψε επιλέξαμε να επιτεθούμε σ’ ένα σύμβολο του κρατικού ελέγχου προκειμένου να στείλουμε ένα μικρό χαιρετισμό αλληλεγγύης και συνενοχής στη Μαρί και στον Έρικ. Η αστυνομία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου συστήματος που άρπαξε τη Μαρί και τον Έρικ μακριά απ’ τ’ αγαπημένα τους πρόσωπα και τους κρατάει σ’ ένα κλουβί. Η αστυνομία είναι τα σκυλιά που φυλάνε τον καπιταλισμό, ο οποίος εξαρτάται απ’ την αδιάκοπη επέκταση και την καταστροφή καθετί άγριου. Η αστυνομία μπορεί να κλειδώνει σε κλουβιά όσους κι όσες εξεγείρονται ενάντια στην άρχουσα τάξη ή απλά ονειρεύονται μια ζωή που ν’ αξίζει να βιωθεί, αλλά δεν μπορεί ποτέ να κλειδαμπαρώσει την οργή μας.
Ναι ρε, να τα κάνουμε όλα λίμπα!
αγάπη,
κάμποσα ανάρχια
πηγή
Όπως έχει γίνει γνωστό, τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου του 2013 υπέστην σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι μετά από ατύχημα. Ακολούθησαν δύο διαδοχικές επεμβάσεις στο κεφάλι μου και παραμονή τριών μηνών σε διάφορα νοσοκομεία. Εδώ και καιρό, φυσικά, έχω διαφύγει τον κίνδυνο και είμαι σε στάδιο ανάρρωσης αναμένοντας μια τελευταία επέμβαση αποκατάστασης στο κεφάλι. Τώρα βρίσκομαι ξανά ανάμεσα στους συντρόφους μου και τα αδέρφια μου της ΣΠΦ, γεγονός που από μόνο του με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα.
Σιγά σιγά αποκτώ εικόνα για το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου και αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους εκείνους που στάθηκαν δίπλα μου με διάφορους τρόπους, από την αιμοδοσία (που μου ήταν απαραίτητη) μέχρι την οικονομική ενίσχυση για την κάλυψη ιατρικών εξόδων.
Ξεχωριστή θέση έχουν όμως στην καρδιά μου οι σύντροφοι από τη Διεθνή Συνωμοσία Εκδίκησης FAI/IRF που πυρπόλησαν ιδιωτικό όχημα στην Ινδονησία, και οι σύντροφοι από τον Αντιεξουσιαστικό Εξεγερσιακό Πυρήνα FAI/IRF που επιτέθηκαν με εμπρηστικούς μηχανισμούς στο κτήριο της εθνικής ένωσης σωφρονιστικών υπαλλήλων και παλαιότερα σε εγκαταστάσεις των χιλιανών δεσμοφυλάκων στη Χιλή, για την πολύ μεγάλη τιμή που μου έκαναν να δώσουν το όνομά μου στους πυρήνες άμεσης δράσης που ανέλαβαν την ευθύνη για αυτές τις αναρχικές επιθέσεις ενάντια στην κυριαρχία. Αδέρφια, να ξέρετε πως είστε στη σκέψη μου και πως αυτές οι ενέργειες με συγκίνησαν βαθύτατα. Μακάρι η φωτιά της Εξέγερσης και της Αναρχίας να κρατάει πάντα ζεστές τις καρδιές σας και τα χέρια σας οπλισμένα απέναντι στους εχθρούς της ελευθερίας.
Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες εκείνες τις ομάδες άμεσης δράσης σε Ελλάδα και εξωτερικό που ενδιαφέρθηκαν για την κατάστασή μου και μου ευχήθηκαν καλή ανάρρωση.
Με χαρά μου διαπιστώνω πως όλο αυτόν τον καιρό το εγχείρημα της FAI/IRF παραμένει δυναμικό και ενεργό. Θέλω να ελπίζω πως στο μέλλον θα γιγαντωθεί η έντασή του, και η διάχυσή του θα προκαλεί φόβο στους εξουσιαστές παγκοσμίως.
ΖΗΤΩ Η FAI/IRF
ΖΗΤΩ Η ΜΑΥΡΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ
Παναγιώτης Αργυρού
Μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς
 Ενάντια στην κρατική και αστυνομική τρομοκρατία: Η οργή μας μεγαλώνει κι ο αγώνας δυναμώνει!
Η συνεχιζόμενη κατάληψη της πλατείας Ταξίμ και του πάρκου Γκεζί χτυπήθηκε σήμερα το πρωί, 11 Ιούνη, από την αστυνομία. Μετά τη χθεσινή σύσκεψη των υπουργών, η αστυνομία εμφανίστηκε κατά τις 7 το πρωί στην πλατεία εκτοξεύοντας δακρυγόνα, ενόσω ανακοίνωνε ότι δεν επρόκειτο να εφορμήσει στο πάρκο. Εκατοντάδες μπάτσων εισέβαλαν στην πλατεία Ταξίμ, βεβαιώνοντας ότι δε θα πραγματοποιούσαν επίθεση κι ότι το μόνο που θα έκαναν θα ήταν να ξεκρεμάσουν πανό. Τη στιγμή που ξηλώνονταν τα πανό από το ΑΚΜ (Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ), άλλη ομάδα αστυνομικών επιχείρησε να απομακρύνει επίσης τις σκηνές των διαδηλωτών από την πλατεία. Στην προσπάθεια του κόσμου να τους σταματήσει, οι μπάτσοι απάντησαν με δακρυγόνα.
Ενώ η επιχείρηση βρισκόταν σε εξέλιξη, κόσμος συνέρρεε στην πλατεία ενάντια στη φασιστική αυτήν επίθεση. Προκειμένου να εμποδίσουν την προσέλευση του κόσμου, οι μπάτσοι πέταξαν δακρυγόνα μέσα στο σταθμό του μετρό της πλατείας Ταξίμ, ο οποίος και τέθηκε εκτός λειτουργίας.
Η αστυνομία χρησιμοποίησε βαριά χημικά, βόμβες θορύβου και πλαστικές σφαίρες, και ψέκασε τους διαδηλωτές με νερό υπό πίεση από αύρες. Μία ομάδα αντιστεκόμενων που σχημάτισε ανθρώπινη αλυσίδα δέχτηκε επίθεση με δακρυγόνα από πολύ κοντινή απόσταση. Τα κάνιστρα των δακρυγόνων τραυμάτισαν πολλούς, αλλά μετά τη διάλυση των χημικών αερίων ο κόσμος επέστρεψε και σχημάτισε εκ νέου την ανθρώπινη αλυσίδα.
Παρά το γεγονός ότι η αστυνομία ανακοίνωσε πως «δε θα υπάρξει επέμβαση» στο πάρκο, έκανε ωστόσο εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, μέχρι και στο αυτοσχέδιο ιατρείο που έχει στηθεί εκεί, ενώ οι τραυματίες απομακρύνθηκαν από την περιοχή.
Πολλοί είναι αυτοί που τραυματίστηκαν από ρίψη κάνιστρων δακρυγόνων και πλαστικές σφαίρες. Ο Alp Altinörs, μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης της Ταξίμ, χτυπήθηκε με πλαστική σφαίρα στο μέτωπο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Είναι γνωστό ότι οι μπάτσοι στοχεύουν με ευθεία βολή εναντίον των διαδηλωτών όταν ανοίγουν πυρ.
Από την άλλη, η αστυνομία πραγματοποίησε επίσης μπούκες σε πολιτικούς χώρους και γραφεία κομμάτων, όπως αυτό του SDP (Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος), στο οποίο συνελήφθησαν διάφορα άτομα. Οι μπάτσοι πέρασαν χειροπέδες στους συλληφθέντες και τους ξυλοκόπησαν κατά τη μεταγωγή τους.
Παρά τη σφοδρή έφοδο, ο κόσμος στην πλατεία Ταξίμ και στο πάρκο Γκεζί συνεχίζει να αντιστέκεται. Το φασιστικό κράτος, η καταπίεση και η αστυνομοτρομοκρατία δε μας αποθαρρύνουν. Η οργή μας μεγαλώνει κι ο αγώνας μας δυναμώνει.
Ιστάνμπουλ παντού, αντίσταση παντού: κατά της κρατικής τρομοκρατίας, της αστυνομικής βίας και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Εξέγερση, επανάσταση, αναρχία!
Επαναστατική Αναρχική Δράση (Devrimci Anarşist Faaliyet, DAF)
Πριν από κάποιες μέρες λάβαμε κλήτευση σε δικαστήριο λόγω καταγγελίας εναντίον της Απαλλοτριωμένης Τράπεζας στη γειτονιά Γκράσια (Banc Expropiat de Gràcia) της Βαρκελώνης. Δε γνωρίζαμε ότι υπήρχε ανοιχτή δικονομική διαδικασία εναντίον του χώρου μας, και γι’ αυτό δεν περιμέναμε την κλήτευση αυτήν. Η ακροαματική διαδικασία είχε οριστεί για τις 11 Ιούνη και έλαβε νέα προθεσμία, για την 1η Ιούλη.
Εν πάση περιπτώσει γνωρίζαμε ότι αυτή η στιγμή θα έρθει, επειδή κάθε χώρος που τελεί υπό κατάληψη, κάποια στιγμή έρχεται αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη και την υπεράμυνα της ιδιοκτησίας. Όταν αρχίζουμε να λύνουμε τα προβλήματά μας μόνοι μας, όταν η αμοιβαία υποστήριξη και η αυτοοργάνωση μας κινητοποιούν, ένας μπάτσος ή δικαστής πάντα θα χτυπήσει την πόρτα μας. Αυτός είναι ο λόγος που αρνούμαστε να μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια.
Στον ενάμιση χρόνο που η Απαλλοτριωμένη Τράπεζα τελεί υπό κατάληψη, μια μεγάλη πληθώρα ανθρώπων, δραστηριοτήτων, συνελεύσεων και εγχειρημάτων έχουν δώσει ζωή σε αυτόν το χώρο. Δε θέλουμε όλα αυτά να χαθούνε, κι έτσι επιθυμούμε να αποφύγουμε την έξωση. Περισσότερα »
Ο αναρχικός σύντροφος Φραντσέσκο «Τζίμμυ» Πουλίζι –που είχε περάσει στην παρανομία μετά την καταδίκη του σε 14 έτη φυλάκισης στο τελευταίο στάδιο εκδίκασης για «καταστροφή και λεηλασία» σχετικά με τα γεγονότα της Γένοβας το 2001– πιάστηκε από μπάτσους στη Βαρκελώνη στις 5 Ιούνη 2013.
Αυτήν τη στιγμή σύντροφοι στην Ισπανία δε γνωρίζουν πού ακριβώς έχει μεταφερθεί ο Φραντσέσκο. Ωστόσο υπάρχει η εκτίμηση ότι, προτού εκδοθεί ο κρατούμενος στην Ιταλία, ίσως παραμείνει σε κάποια φυλακή της Μαδρίτης (πιθανώς τη Σότο ντελ Ρεάλ).
Στις ιταλικές φυλακές βρίσκονται ήδη ο Αλμπέρτο Φουνάρο και η Μαρίνα Κουνιάσκι για την ίδια υπόθεση. Ο Βιντσέντσο Βέκκι, ο οποίος είχε επίσης βγει στην παρανομία μετά τις καταδικαστικές αποφάσεις, παραμένει φυγάς.
Αλληλεγγύη στους 5 συλληφθέντες του Σαμπαντέλ (Βαρκελώνη)
Μετά από σχεδόν ένα χρόνο ενεργούς παρουσίας της ομάδας μας, παρατηρούμε μια σχετική αύξηση του τύπου των δράσεων με τις οποίες ταυτιζόμαστε και τις οποίες αναπαράγουμε, έτσι λοιπόν αποφασίσαμε μέσω αυτού του μέσου να τις δημοσιοποιήσουμε, παροτρύνοντας στον πολλαπλασιασμό τους.
Εκτός από εμάς, υπήρξε μονάχα μία ακόμη απόπειρα πλαισίωσης των δράσεων σε μια «καμπάνια» ή παρόμοια γραμμή δράσης, ενώ η απάντηση που επακολούθησε ήταν η σιωπή της πλειονότητας των αναρχικών και μηδενιστών στην Καταλονία (ή τουλάχιστον δε δημοσιεύτηκαν ενέργειες στο διαδίκτυο).
Εμείς παραμένουμε σταθεροί στη στρατηγική μας και στην πολιτική μας γραμμή, αντιλαμβανόμενοι τις δράσεις της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας και άλλες ανώνυμες ενέργειες ως μικρά σινιάλα.
Επ’ ευκαιρία, στέλνουμε χαιρετισμούς σε όλα εκείνα τα άτομα που αποφάσισαν να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη σε ό,τι άπτεται της άμεσης δράσης και της υλικής της υπόστασης.
Σε άλλα επικοινωνηθέντα μας απευθύναμε κάλεσμα για την ενσωμάτωση των στρατηγικών του σαμποτάζ και/ή του αντάρτικου πόλης στη ζωή και στο λόγο όσων νιώθουν να ταυτίζονται με την αντικρατική, αντικαπιταλιστική, αντεξουσιαστική και ενάντια στην κυριαρχία σκέψη, δηλαδή με αυτό που κάποιοι από μας αντιλαμβανόμαστε ως αναρχισμό και κάποιοι άλλοι ως αναρχομηδενισμό.
Σήμερα απευθύνουμε ένα κάλεσμα συνεκτικότητας ως προς τα 5 άτομα που συνελήφθησαν σε σύνδεση με το αθήναιο του Σαμπαντέλ.
Επί της παρούσης δεν υπάρχει πληροφόρηση άμεση απ’ τους ίδιους τους κρατουμένους, αλλά από άτομα κοντινά σε αυτούς και συγγενείς τους. Φαίνεται όμως ότι πολλοί έχουν ήδη σχηματίσει γνώμη σχετικά με το ζήτημα. Το έλλειμμα αλληλεγγύης ή αντίδρασης στη Βαρκελώνη είναι ανησυχητικό.
Πολλοί αποστρέφουν το βλέμμα τους ενόσω οι συλληφθέντες βρίσκονται έγκλειστοι σε καθεστώς απομόνωσης στα FIES. Διαβάζοντας τον Τύπο και το κατηγορητήριο, οι αναλύσεις περιστρέφονται γύρω από το αν ήταν «ναρκέμποροι» ή όχι, ή σχετικά με το αν ρουφιάνεψαν ή όχι. Φαίνεται ότι, με το που κάποιος μπαίνει στο λούκι του ισπανικού νομικού και/ή σωφρονιστικού συστήματος ως φυλακισμένος ή διωκόμενος, τίθεται υπό αμφισβήτηση το πολιτικό, ηθικό, συναισθηματικό και αισθητικό ιστορικό του.
Όσο συμβαίνουν τα παραπάνω, το κράτος κρατά αιχμάλωτα 5 άτομα που, απ’ ό,τι φαίνεται, αυτοκαθορίζονται ως αναρχικοί.
Το ζήτημα δεν είναι να στηριχτεί (από αναρχικούς) στα τυφλά ο οποιοσδήποτε, αλλά ότι οι λόγοι της σύλληψής των 5 μας αφορούν. Φαίνεται ότι μερικές φορές η συνεκτικότητα εξαφανίζεται από τον Οίκο των αναρχικών, ιδίως όταν η πραγματικότητα διεμβολίζει τις γραμμές μας, κι εν προκειμένω λείπει η απάντηση απέναντι στην κρατική επίθεση κατά του αναρχισμού.
Το κράτος δεν παρατηρεί απλά πώς τη βγάζουμε πέρα –αυτό είναι σχεδόν αδιάφορο– αλλά επιχειρεί να μας κυνηγήσει χτυπώντας εκεί που δεν το φανταζόμαστε, αν ο στόχος του είναι να προκαλέσει παράνοια, κι εκεί όπου οι σύντροφοι κάνουν πιο φανερή την παρουσία τους, αν ο στόχος είναι να μας παραλύσει.
Την τελευταία περίοδο γίνεται όλο και πιο συνήθης η στοχοποίηση των αναρχικών στα μίντια και η συσχέτισή τους με τρομοκρατικές ομάδες και άτομα που απεργάζονται «επεισόδια» εντός των «ειρηνικών» κινημάτων διαμαρτυρίας (όπως η Πλατφόρμα Δεινοπαθούντων από Υποθήκες PAH, ή οι «αγανακτισμένοι» του 15M, κ.τ.λ.). Η εξουσία κάνει τα κουμάντα της ώστε να προετοιμάσει το έδαφος για να χτυπήσει, κι αυτό είναι κάτι που το κάνει δημόσια, διαχωρίζοντας τους διαδηλωτές σε «καλούς» και «κακούς». Τούτη δεν είναι καμιά καινούργια στρατηγική, αλλά πρέπει να είμαστε απίκο και ν’ απαντάμε με το λόγο μας δείχνοντας συνοχή, μιας και το να σιωπούμε ή να αγνοούμε την κατάσταση δε συνιστά καμιά απάντηση.
Η απάντησή μας ως προς τους συλληφθέντες είναι μόνον η αρχή, ο αγώνας μας είναι μια πράξη αλληλεγγύης, όπως θα είναι και η συνέχιση των επιθέσεών μας.
Αλληλεγγύη στους 5 συλληφθέντες!
Απέναντι στην κρατική επίθεση εναντίον ενός αθήναιου και εναντίον του αναρχικού κινήματος, καταστρέψαμε 5 τράπεζες στη ζώνη που εκτείνεται περιφερειακά της πόλης Οσπιταλέτ.
Υγεία, αναρχία και επαναστατικός μηδενισμός!
Μαύροι Λύκοι
κυριακή ένα μπίλμπορντ
βανδαλίστηκε στο γκουέλφ
γαμιούνται οι αναπτυξίες
Ψηθείτε να διασπείρουμε δράσεις με τη βαρεμάρα για κίνητρό μας, και τις αναπτυξιακότητες για τους πλουσίους στο στόχαστρό μας.
Για έναν κόσμο χωρίς φρικτή ποίηση, και δίχως τ’ αναπτυξιακά που τους εμπνέουν.
—ένα μάτσο αναρχικοί
Τη Δευτέρα, 27 Μάη 2013, μπροστά στην είσοδο της πανεπιστημιούπολης USACH κι ενόσω στο εσωτερικό της εξελισσόταν μία φοιτητική διαμαρτυρία, συνελήφθη ο σύντροφος Χοσέ Μιγκέλ Ραμίρες με την κατηγορία της χρήσης μολότοφ εναντίον των δυνάμεων της τάξης. Την επόμενη μέρα πέρασε από εισαγγελέα, και του επιβλήθηκε η ποινή της προφυλάκισης για την περίοδο των 30 ημερών όπου διαρκεί η προανάκριση.
Πρόκειται για μέτρα που λαμβάνονται με στόχο την ποινικοποίηση του κοινωνικού αγώνα και την αιχμαλωσία όσων επιχειρούν να υψώσουν ανάστημα ενάντια στην καθημερινή βία που ασκεί το κράτος-Κεφάλαιο.
Η αλληλεγγύη να μη μείνει στα λόγια!
πηγές: 1, 2
Το απόγευμα της 1ης Ιούνη έλαβε χώρα μια δράση ενάντια σε ένα από τα καταστήματα της εταιρείας ένδυσης Mango, επί της οδού Φουενκαρράλ, στη Μαδρίτη.
Κατά τη διάρκεια της ενέργειας αδειάσαμε έναν πυροσβεστήρα στο εσωτερικό του καταστήματος, όπου εκσφενδονίσαμε επίσης δοχεία με κόκκινη μπογιά.
Μέσω αυτής της δράσης θέλουμε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους εργάτες και εργάτριες στις φάμπρικες υφασμάτων, ιδιοκτησίας ισπανικών και ξένων πολυεθνικών, και ειδικότερα σε όσους κι όσες υπέστησαν την πρόσφατη τραγωδία της 24ης Απρίλη 2013 στην πρωτεύουσα του Μπαγκλαντές, Ντάκα.
Εκείνη τη μέρα, μετά την κατάρρευση μιας φάμπρικας υφασμάτων, έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι/-ες από 1.000 εργάτες/-ριες, ενώ περισσότεροι από 2.500 ακόμη τραυματίστηκαν. Μέρες πριν, η κυβέρνηση είχε αποσύρει σχετικό νόμο που στόχευε στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, μετά από πιέσεις των πολυεθνικών, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται διάφορες επιχειρήσεις ισπανικών συμφερόντων, όπως αυτές του ομίλου Inditex (Zara, Oyshο, …), El Corte Inglés ή Mango.
Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ότι οι πιο παράλογες καταναλωτικές απολαύσεις, στις χώρες του αποκαλούμενου Πρώτου κόσμου, αφήνουν πίσω τους μια λίμνη αίματος σε όλα τα εκμεταλλευόμενα εδάφη όπως αυτά του Μπαγκλαντές.
Το να μεταρρυθμίσουμε το οικονομικό και πολιτικό σύστημα, κάνοντάς το πιο αγαπητό, δεν πρόκειται να εξαλείψει την κυριαρχία επί της ζωής μας. Η λύση περνάει μέσα από την καταστροφή του καπιταλισμού και την πραγμάτωση ενός επαναστατικού προτάγματος, που μέρα με τη μέρα θα μας επιτρέψει να ανακαλύψουμε και να πειραματιστούμε με νέους τρόπους συσχέτισης εν ελευθερία.
Γι’ αυτό, και παρά το γεγονός ότι γνωρίζουμε πως αυτή η χειρονομία είναι κατ’ αρχάς μονάχα συμβολική, πιστεύουμε ότι συνεισφέρει στη γενίκευση οποιουδήποτε τύπου δράσης, και στον πολλαπλασιασμό των επιθέσεων ή των μποϊκοτάζ ενάντια σε όλους τους στόχους που φέρουν ευθύνη για την κυριαρχία, όποια μορφή κι αν παίρνει αυτή.
Δεν ξεχνάμε. Αλληλεγγύη στην πράξη.
στα ισπανικά
Σύντομη δήλωση σχετικά με τη δολοφονία του συντρόφου:
«Το βράδυ της Τετάρτης, 5 Ιούνη 2013, καθώς απομακρυνόταν από ένα κατάστημα ρούχων κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό Σαιν Λαζάρ του Παρισιού, ο 18χρονος Κλεμάν Μερίκ [Clément Méric], ενεργός αντιφασίστας και συνδικαλιστής, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από μέλη ακροδεξιάς συμμορίας. Είχε έρθει στο Παρίσι από την πόλη της Βρέστης για να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες. Η δολοφονία του εντάσσεται στο πλαίσιο της εντεινόμενης βίας της ακροδεξιάς, της οποίας τα κρούσματα έχουν αυξηθεί τους τελευταίους μήνες. Υπέκυψε στα τραύματά του και πέθανε την ίδια νύχτα μες στο νοσοκομείο Πιτιέ-Σαλπετριέρ.
Ο νους μας είναι πλάι στην οικογένειά του και στ’ αγαπημένα του πρόσωπα, όπου εκφράζουμε την αμέριστή μας αλληλεγγύη.
Οι φίλοι και σύντροφοί του»
20-25 Μάη / 20-25 Ιούνη / 25-31 Ιούλη
Ενεργή και μαχητική αλληλεγγύη στους Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν
Η 24η Απρίλη 2013 ήτανε η ημερομηνία για την οποία είχε οριστεί η προετοιμασία της προφορικής ακροαματικής διαδικασίας εναντίον των Μαρσέλο Βιγιαροέλ, Χουάν Αλίστε και Φρέντυ Φουεντεβίγια, που κατηγορούνται για διάφορες ληστείες και το θάνατο ενός μπάτσου. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά, η ακροαματική διαδικασία ακυρώθηκε ολότελα διότι δεν αντιστοιχούσε στα πρότυπα της εισαγγελικής αρχής και στις διωκτικές της ορέξεις.
Έτσι, η προετοιμασία της προφορικής ακροαματικής διαδικασίας ορίστηκε να διεξαχθεί εκ νέου την 1η Αυγούστου 2013.
Επί της παρούσης, οι σύντροφοι έχουνε μείνει 3 χρόνια και 8 μήνες μέσα στα κελιά σε καθεστώς προφυλάκισης, δηλαδή χωρίς ποτέ να έχουν καταδικαστεί σε κάποιο δικαστήριο.
Αυτό είναι άλλο ένα παράδειγμα του γεγονότος ότι το κράτος-φυλακή-Κεφάλαιο χρησιμοποιεί τα κελιά και τον εγκλεισμό ως μια μορφή τιμωρίας, ελέγχου και εκμηδένισης εκείνων που διαπράττουν ανταρσία ενάντια στη καθεστηκυία τάξη.
Αυτό είναι ένα κάλεσμα προς όλους κι όλες να ανακτήσουν οποιαδήποτε μορφή αλληλεγγύης και μάχης για τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου. Γιατί, όποιος ξεχνά τους αιχμαλώτους του πολέμου, ξεχνά τον ίδιο τον πόλεμο στο τέλος…
περισσότερα για την υπόθεση σεκιούριτι στα ισπανικά και αγγλικά
Λευτεριά στους Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν!
Τοιχογραφία —πιθανότατα κάπου στη Βολιβία— με τα λόγια του Μαουρίσιο:
Οπλίσου και ξέσπασε βίαια, όμορφα βίαια…
«Φροντίζουμε ώστε να ζει πάντοτε η αναρχία, και γι’ αυτό η μνήμη μας δε σε ξεχνά. Με τη θύμηση του πάνκη Μάουρι σε κάθε δράση και χαμόγελο. —Άγριοι και Αχαλίνωτοι»
πηγές i, ii
Στο δρόμο και στο Πανεπιστήμιο της Χιλής, Σαντιάγο, μεσημέρι 22ας Μάη 2013:
«Αυτή η ενέργεια εντάσσεται στην επέτειο του ατυχή θανάτου του συντρόφου μας Μαουρίσιο Μοράλες, που προήλθε από την ατυχή πρόωρη έκρηξη του εκρηκτικού του μηχανισμού. Τέσσερα χρόνια μετά το χαμό σου, όσοι κι όσες κουβαλούν φωτιά μες στις καρδιές τους, λύσσα μες στα μυαλά τους και χιλιάδες εξεγερσιακές πράξεις στα χέρια τους, δε σε λησμονούν. Δεν είμαστε ανάμεσα σε κείνους που εξιδανικεύουνε το θάνατό σου σαν ηρωικό ή σαν μαρτυρικό. Ήσουνα απλά άλλος ένας αδερφός, άλλο ένα συντρόφι μας, κι ένας από τους πολλούς που εφόρμησαν προς την πολύμορφη επίθεση απέναντι στο Κεφάλαιο. Σύντροφος Μαουρίσιο Μοράλες: μαχητής, όχι μάρτυρας! Λευτεριά στους πολιτικούς κρατουμένους και μπουρλότο στην κοινωνία-φυλακή!»
πηγές i, ii
Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης, σε αλληλεγγύη προς τις κρατούμενες συντρόφισσες του Τεμούκο στη Χιλή (προφυλακισμένες από τις 28 Μάρτη 2013), καθώς και για την ιατρική επέμβαση του μέλους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Παναγιώτη Αργυρού, αναρχικού κρατουμένου στην Ελλάδα
Σάββατο, 1 Ιούνη από τις 22.00 η ώρα στο αναρχικό αντι-πολιτιστικό και κοινωνικό κέντρο Libereco, επί της οδού Arzobispo Valdivieso 345 (στάση μετρό Cementerios), στην κοινότητα Ρεκολέτα του Σαντιάγο
Η 1η Ιούνη σηματοδοτεί τρία χρόνια απ’ την έκρηξη που τραυμάτισε σοβαρότατα το σύντροφό μας Λουσιάνο Πιτρονέλλο (Τορτούγα). Σίγουρα, έκτοτε η ζωή σου άλλαξε, και δεν αισθάνεσαι όπως πριν μιας και όλα γίνανε δυσκολότερα για σένα· ωστόσο να θυμάσαι πως δεν είσαι μόνος, συντρόφι. Δύναμη!
Η εισαγγελία του Μιλάνου ζήτησε την παράταση για έξι ακόμη μήνες της προληπτικής κράτησης για τον Αλεσσάντρο, τον Στέφανο, τον Σέρτζιο, την Ελίζα και τον Πέππε. Στην αίτησή της η συγκεκριμένη εισαγγελία επισημαίνει πως, παρά την προφυλάκιση, τα συντρόφια συνεχίζουν να επικοινωνούν με μέλη του ίδιου χώρου που βρίσκονται έξω από τη φυλακή, και ότι προωθούν «εκστρατείες αλληλεγγύης» εναντίον της «καταστολής» με τόνους σίγουρα ανησυχητικούς για την έξαρση πράξεων που χαρακτηρίζονται από βία, κι όχι μόνο λεκτική. Στη συνέχεια εξηγεί αυτές τις έννοιες καλύτερα, παραθέτοντας διάφορα κείμενα παρμένα από τις σελίδες RadioAzione, Contra Info και Informa-Azione.
Παραθέτει επίσης το κείμενο του Στέφανο ενάντια στα ψευδο-νιχιλιστικά ψοφίμια, και μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η επιστολή του Σ. Φόσκο από την πτέρυγα υψηλής ασφαλείας της Φερράρα δημοσιεύτηκε στο ακέραιο από την ιστοσελίδα RadioAzione, η οποία μετά το κλείσιμο του Culmine έχει εν τοις πράγμασι αντικαταστήσει το ρόλο του τελευταίου, με την πρόθεση να επιτελέσει την ίδια λειτουργία ως “φερέφωνο” στον αναρχικό χώρο σε εθνικό επίπεδο».
Όσο θα έχει ζωή αυτό το blog, η αλληλεγγύη και η συνενοχή προς τους φυλακισμένους συντρόφους δε θα λείψει ποτέ, όπως δε θα λείψουνε ποτέ κι οι άμεσες δράσεις που γίνονται σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους ίδιους τους κρατούμενους συντρόφους ή εναντίον του υπάρχοντος γενικότερα. Αν σε κάποιους οι «τόνοι» δεν αρέσουνε… είναι δικό τους πρόβλημα! Εν κατακλείδι, το RadioAzione δεν έχει αναλάβει την κληρονομιά του Culmine, αλλά πάντοτε ήθελε να στείλει ένα σαφές μήνυμα στους ανθρωποδιώκτες: Η Αντιπληροφόρηση και η αλληλεγγύη δε γνωρίζουνε κάγκελα που μπορούν να τις φυλακίσουνε… Μπορείτε να φυλακίσετε το σώμα μας αλλά ποτέ τις ιδέες μας!
Θάνατος στο κράτος και στους υποτακτικούς του
Για την άμεση δράση
Αλληλεγγύη και συνενοχή με τους έγκλειστους συντρόφους
σε όλο τον κόσμο!
RadioAzione
Elisa Di Bernardo
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma (Ιταλία)
Sergio Maria Stefani, Giuseppe Lo Turco,
Alessandro Settepani, Stefano Gabriele Fosco
C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara (Ιταλία)
|
|
