|
|
«Άλλη μια κατάληψη εκκενώθηκε. Εκεί που κάποτε υπήρχαν χρώματα, επιβλήθηκε το γκρίζο της εξουσίας»
Το πρωί της Πέμπτης, 19 Γενάρη, ξεκίνησε η εκκένωση της κατάληψης Κοντσιατόρι. Στην κατασταλτική επιχείρηση συμμετείχαν 8 διμοιρίες καραμπινιέρων, πλήθος δημοτόμπατσων και άλλων υπαλλήλων του δήμου. Οι σύντροφοι από το Circolo Anarchico προσπάθησαν να υπερασπιστούν την κατάληψη στο δρόμο, ενώ άλλοι ανέβηκαν στην οροφή του κτηρίου. Οι μπάτσοι όμως κερδίζοντας σιγά σιγά έδαφος κατέλαβαν τελικά το κτήριο το μεσημέρι της ίδιας μέρας. Ακολουθεί η ανακοίνωση του Circolo Anarchico Fiorentino:
«Στις 19 Γενάρη 2012 ο δήμος της Φλορεντίας, με μια μεγάλη κινητοποίηση αστυνομικών δυνάμεων, εκκένωσε στρατιωτικά την κατάληψη Conciatori, στέγη του Circolo Anarchico, αλλά και άλλων συλλογικοτήτων.
Από τις 6 το πρωί περικυκλώθηκε όλη η συνοικία και αποκλείστηκε η πρόσβαση από όλους τους δρόμους. Κάποιοι σύντροφοι ανέβηκαν στην ταράτσα προκειμένου να αντισταθούν, αποχωρώντας τελικά αργά το μεσημέρι. Έξω από το κτήριο υπήρχε περιφρούρηση. Από τη στιγμή όμως που η αστυνομία κατέλαβε τις εισόδους, η περιφρούρηση αποχώρησε για να ενωθεί με αλληλέγγυο κόσμο, που είχε ήδη συγκεντρωθεί στα μπλόκα της αστυνομίας, και πραγματοποίησαν από κοινού πορεία στους δρόμους της συνοικίας.
Οι θεσμοί μίλησαν τη μοναδική γλωσσά που γνωρίζουν: αυτήν της βίας. Αστυνομία, καραμπινιέροι, ασφάλεια, DIGOS, δημοτική αστυνομία ήρθαν να καταστείλουν την ελευθερία, την αυτοδιαχείριση, τη χαρά που είδαμε να γεννιούνται στην οδό Κοντσιατόρι. Εντέλει το κτήριο παραδόθηκε από το δήμο και τις κατασταλτικές αρχές στην εταιρεία ακίνητων Tosco Tre, συνεχίζοντας έτσι το έργο της ανελέητης κερδοσκοπίας στην ιστορική συνοικία της Santa Croce. Όμως, η Κοντσιατόρι πλέον δεν είναι απλά μία οδός. Είναι ένας χώρος που υπήρξε πραγματικά δημόσιος και ελεύθερος. Μια ιδέα που υλοποιήθηκε και αναπτύχτηκε στη διάρκεια των 31 χρόνων ζωής της κατάληψης.
Το Circolo Anarchico θα συνεχίσει τους αγώνες για τη στέγαση των κοινωνικών κινημάτων. Ευχαριστούμε όλους τους συντρόφους για την αλληλεγγύη τους, αλλά και τη στήριξή τους στους μελλοντικούς μας αγώνες».
Περισσότερα »
 Ο Μάρκο Καμένις αυτήν τη στιγμή βρίσκεται κρατούμενος στις φυλακές του Λέντσμπουργκ, όπου διεξάγει συμβολική απεργία πείνας. Στις 21 Γενάρη 2012 φίλοι του κι αλληλέγγυοι ενημέρωσαν ότι η αρμόδια υπηρεσία δικαστικών φυλακών στη Ζυρίχη αρνείται να εγκρίνει πρόωρη αποφυλάκιση του συντρόφου, παρ’ ότι έχει ήδη εκτίσει τα 2/3 της ποινής. Ο Μάρκο συμπληρώνει 20 χρόνια έγκλειστος, εξαιτίας των οικοαναρχικών του δράσεων και ευρύτερου ακτιβισμού. Στις 8 Φλεβάρη αναμένεται να διεξαχθεί άλλη μία στημένη ακροαματική διαδικασία αναφορικά με την απελευθέρωσή του υπό περιοριστικούς όρους, κι είναι σχεδόν σίγουρο πως το αίτημα θα απορριφθεί από τα τσιράκια της ελβετικής «Δικαιοσύνης».
Ακολουθούν μεταφράσεις δύο επιστολών του. Η πρώτη αποτελεί πρόσφατη προκήρυξη απεργίας πείνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στη σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) στο Νταβός της Ελβετίας, διαμαρτυρία στην οποία συμμετέχουν οι οικοαναρχικοί Σίλβια Γκουερίνι και Λούκα «Μπίλλυ» Μπερνασκόνι – που βρίσκονται επίσης όμηροι στα μπουντρούμια του ελβετικού κράτους, μαζί με τον Κοσταντίνο «Κόστα» Ραγκούζα. Το δεύτερο γράμμα είναι η απάντηση του Μάρκο στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στην Ελλάδα.
Προκήρυξη απεργίας πείνας
Διεξάγοντας απεργία πείνας, από τις 20 έως και τις 29 Γενάρη 2012, παίρνω την πρωτοβουλία να συμμετάσχω ως αλληλέγγυος στον κοινό μας αγώνα εναντίον του WEF στο Νταβός, όπου οι ανώτεροι μεγαλομανείς κι άπληστοι υποκριτές, εκμεταλλευτές, καταπιεστές και καταστροφείς κράτους, Κεφαλαίου και λακέδων θα συναντηθούν για άλλη μια φορά, εν μέσω ξεδιάντροπης και πλήρως προστατευμένης ακολασίας, για τη «διάσωση» του τεχνοβιομηχανικού τους συστήματος, που εντάσσεται στη μη αναστρέψιμη παγκόσμια κρίση. Περισσότερα »
«Δεμένο σε πάγκο, χωρίς να μπορεί να ξεφύγει, το ηλεκτρικό ρεύμα διαπερνά τον εγκέφαλο, νυστέρια στο νευρικό σύστημα, το κορμί σπαρταρά και τ’ αποτελειώνουν. Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα ν’ αφαιρούν ζωές χρησιμοποιώντας τις ζωές αυτές για την έρευνά τους; Τους χώνουν οποιαδήποτε μαλακία για να θεραπεύσουν τους καρκίνους μας. Πώς μπορούμε να παρακολουθούμε το μακελειό αυτό ενάντια στα ζώα; Απελευθέρωση των ζώων, όλα τα πειράματα σε ζώα είναι δολοφονία! Υπάρχουν εναλλακτικές αντί των δοκιμών σε ζώα: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε καλλιέργειες κυττάρων αντί για ζώα. Καμιά άλλη γαμημένη εταιρεία μακιγιάζ, για την οποία σκοτώνονται όλο και περισσότερα ζώα, μόνο και μόνο για να έχουνε την άνεση οι άνθρωποι να καταναλώνουν την οποιαδήποτε μαλακία».
Ανάληψη ευθύνης, 18 Γενάρη 2012:
Η SRCL αποτελεί ζωτικό προμηθευτή της Harlan* περισυλλέγοντας προς αποτέφρωση νεκρά σκυλιά κι απόβλητα από τους εκτροφείς.
Μες στ’ άγρια μεσάνυχτα σκαρφαλώσαμε την περίφραξη των κεντρικών εγκαταστάσεων της SRCL στο Ληντς. Γράψαμε συνθήματα στους τοίχους εναντίον της Harlan και της ζωοτομίας. Αχρηστεύσαμε με γερή κόλλα τις κλειδαριές στο κτήριο κι επίσης προκαλέσαμε ζημιές στο υπόστεγο ποδηλάτων.
Οι ερευνητές έχουν μείνει στάσιμοι στην κατάρτιση που πήραν όλα αυτά τα χρόνια, και δε θα αναγνωρίσουν ότι είναι διαθέσιμες προηγμένες μέθοδοι για την αντικατάσταση των πειραμάτων σε ζώα. Είναι μέθοδοι ακριβείς και χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν για να θεραπεύσουν ασθένειες όπως το Πάρκινσον και ο καρκίνος. Μέχρι να τεθούν σε εφαρμογή, θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε την επιστήμη βήματα μπροστά, επιφέροντας το τέλος της ζωοτομίας.
Θα σας κάνουμε να πληρώσετε διπλά κάθε αιματοβαμμένη δεκάρα που κερδίζετε απ’ αυτό σας το συμβόλαιο.
ALF
πηγές: α, β
* Η SRCL δραστηριοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία στην μπίζνα διαχείρισης αποβλήτων υγειονομικής περίθαλψης. Η Harlan είναι ένας από τους κολοσσούς προμηθευτές ζώων κι άλλων υπηρεσιών σε ποικίλα εργαστήρια δοκιμών σε ζώα, και εδρεύει στην Ιντιανάπολις των ΗΠΑ, έχοντας εξαπλώσει το δηλητήριό της με παραρτήματα σε πολλά μέρη του κόσμου.
«Χιλιάδες ζώα φονεύονται στα εργαστήρια μονάχα για το κέρδος ξέγνοιαστων επιχειρηματιών. Τα ζώα είναι ίσα μ’ εμάς, γι’ αυτό κάντε το πρώτο βήμα για την ελευθερία: απελευθερώστε όλα τα πειραματόζωα. Αν θέλετε ελευθερία, κάντε το πρώτο βήμα: απελευθερώστε τα ζώα. Σταματήστε τη σφαγή. Για πόσο καιρό θα εκμεταλλεύονται τα ζώα στ’ όνομα της προόδου; Πρέπει ν’ αντισταθούμε και να παλέψουμε για τα δικαιώματα των ζώων».
 Το Γενάρη του 2012, ξεκινά η λειτουργία του Caricole, του νέου κλειστού κέντρου κράτησης του Steenokkerzeel που βρίσκεται μετά την πίστα του αεροδρομίου. Σκοπός της λειτουργίας του, ο εγκλεισμός των πιο απείθαρχων μεταναστών που το Κράτος θέλει να απελάσει. Θα χρησιμεύσει ως μέσο πίεσης για να αποτρέψει και να καταστείλει τις εξεγέρσεις μέσα στα κέντρα κράτησης. Πρέπει να σημειωθεί εξάλλου ότι η έναρξη λειτουργίας του καθυστέρησε για πάνω από ένα χρόνο, πιθανότατα χάρη στους αγώνες και στα σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν όσο ήταν ακόμα εργοτάξιο.
Η νέα κυβέρνηση δεν έκρυψε φυσικά την πρόθεσή της να «σκληρύνει την πολιτική για το άσυλο» όπως προβλέπει να σκληρύνει και τη «σωφρονιστική πολιτική», την «οικονομική πολιτική», την «πολιτική για τα επιδόματα και τις συντάξεις» κ.ο.κ Πολλοί οι ανεπιθύμητοι: Είτε πρόκειται για μετανάστες χωρίς χαρτιά, είτε για κρατουμένους, φτωχούς, ηλικιωμένους ή εργάτες, όλοι θα πρέπει να δεχτούν ότι οι χρονιές που θα έρθουν θα ‘ναι δύσκολες, ότι όλο και πιο σπάνια θα τους χαρίζονται τα ψίχουλα που πέφτουν απ’ το τραπέζι των πλουσίων. Εν τω μεταξύ τα στρατόπεδα οχυρώνουν τις θέσεις τους: τ’ αφεντικά πραγματοποιούν καμπάνιες κατά των απεργών, οι οργανισμοί -υποτιθέμενης- στήριξης όπως το Δημόσιο Κέντρο Κοινωνικής Δράσης (CPAS, Centre Public d’Action Sociale) κλείνουν τις πόρτες των κέντρων υποδοχής τους στους αστέγους χωρίς χαρτιά, τα συνδικάτα υψώνουν τους τόνους για να διατηρήσουν τον έλεγχο πάνω στις «αγέλες» τους που θέλουν να πιαστούν στα χέρια.
Αλλά ας επανέλθουμε στο νέο κέντρο κράτησης. Πριν από μια εβδομάδα (*) μια διαδήλωση πραγματοποιήθηκε χωρίς την άδεια των αρχών στους δρόμους του Molenbeek (Βρυξέλλες). Κείμενα, αφίσες, γκράφιτι και συνθήματα κατά των φυλακών και των κέντρων κράτησης, κατά του Κράτους και της εξουσίας. Την επομένη η αστυνομία πήρε δραστικά μέτρα για να εμποδίσει μια διαμαρτυρία μπροστά στο νέο κέντρο κράτησης: εκατοντάδες αστυνομικοί των μονάδων καταστολής , έφιπποι αστυνομικοί της ομοσπονδιακής αστυνομίας κι ένα πυροσβεστικό όχημα βρίσκονταν εκεί για να υπερασπιστούν το κέντρο κράτησης. Μάλιστα ο δήμαρχος του Steenokkerzeel έβγαλε απόφαση για απαγόρευση κάθε συγκέντρωσης. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι τελευταίες διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα εκεί κάθε άλλο παρά ήρεμες ήταν: η καταστροφή υποδομών τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό του κέντρου καθώς και μια απόδραση έδωσαν μια απελευθερωτική ορμή σ’ αυτές τις συγκεντρώσεις που συνήθως αποδεικνύονται αναποτελεσματικές.
Λίγες ώρες αργότερα, στις Βρυξέλλες, δεκάδες άτομα με κουκούλες επιτέθηκαν στο Γραφείο Αλλοδαπών: η είσοδος υπέστη σοβαρές ζημιές, έσπασαν τζάμια, καπνογόνα και φωτοβολίδες πετάχτηκαν στο εσωτερικό του τεραστίων διαστάσεων κτιρίου. Προς υπενθύμιση: το Γραφείο Αλλοδαπών και ο στρατός του από δημοσίους υπαλλήλους είναι αυτοί που αποφασίζουν για τα κλειστά κέντρα κράτησης, τις απελάσεις, τη χορήγηση των αδειών παραμονής και τις νομιμοποιήσεις. Αυτή η άμεση επίθεση ενάντια στους υπευθύνους της μηχανής απελάσεων βρίσκουμε ότι μας εκφράζει και με μεγάλη χαρά καλούμε όσους θέλουν ν’ αγωνιστούν για την ελευθερία, να συνεχίσουν σ’ αυτό το δρόμο ενός αγώνα χωρίς μεσολαβήσεις, ενός αγώνα που περνά στην αντεπίθεση κόντρα σ’ ό,τι μας πνίγει.
Να υπενθυμίσουμε ακόμη ότι τα δύο τελευταία χρόνια ο αγώνας ενάντια στην κατασκευή αυτού του κέντρου ακολούθησε μεταξύ άλλων κι αυτό το μονοπάτι. Οι κατασκευαστές του κέντρου, επιχειρήσεις όπως η Besix και η Valens, υπήρξαν πολλές φορές ο στόχος άμεσων δράσεων, σαμποτάζ, πυρκαγιών κι επιθέσεων, όπως και οι επιχειρήσεις που βγάζουν κέρδη εκμεταλλευόμενες αυτά τα κέντρα όπως οι ISS Cleaning, Sodexo, Post Bank, Dalkia ή ακόμα οι οργανισμοί που χειρίζονται όλη τη γραφειοκρατία όπως οι δημοτικές διοικητικές υπηρεσίες.
Γιατί η μηχανή απελάσεων μπορεί να δεχτεί επίθεση παντού, απ’ τον καθένα και την καθεμιά μας, με τα μέσα που κρίνουμε κατάλληλα.
Αγώνας για τίποτα λιγότερο από έναν κόσμο χωρίς σύνορα.
Φωτιά στο Κράτος και στα χαρτιά του! Ζήτω η ελευθερία!
(*) Στμ. το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 7/1/2012.
Το παρόν άρθρο προέρχεται απ’ το τεύχος Νο 24 της αναρχικής εφημερίδας Hors Service.
 Τρεις καταλήψεις έχουν συρθεί στα δικαστήρια, καθώς οι ιδιοκτήτες μεθοδεύουν την ανάκτηση των κτηρίων. Την Παρασκευή, 20 Γενάρη, καταληψίες και αλληλέγγυοι πορεύτηκαν στους δρόμους του Μπράιτον για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην καταστολή. Η διαδήλωση ξεκίνησε στις 10.30 έξω από το ειρηνοδικείο του Μπράιτον σε αλληλεγγύη με τους καταληψίες που περνούσαν δίκη. Με τη λήξη και της τελευταίας ακροαματικής διαδικασίας, οι διαδηλωτές πραγματοποίησαν πορεία στο κέντρο της πόλης για να γνωστοποιήσουν τα οφέλη των καταλήψεων, αλλά και την επίθεση που υφίσταται το κίνημα αυτό από το δεξιό βουλευτή Μάικ Γουέδερλυ της πόλης του Χόουβ.
Ας σημειωθεί πως στο Μπράιτον και στο Χόουβ υπάρχουν 246 κενές κατοικίες, δικαιοδοσίας της «δημοτικής κοινωφελούς υπηρεσίας», κι ότι έχουν δαπανηθεί 161.000 λίρες από δημοτικούς πόρους προκειμένου να διασφαλιστούν τ’ άδεια κτήρια από τον «κίνδυνο» κατάληψης.
Ένας απ’ τους καταληψίες, ο Άλεξ Τζόουνς, εξηγεί: “Σήμερα το ειρηνοδικείο του Μπράιτον εκδικάζει αιτήσεις εξώσεων για τουλάχιστον τρεις κατειλημμένες ιδιοκτησίες. Προτού καταληφθούν, τα κτήρια αυτά ήταν άδεια για αρκετά χρόνια. Κανείς απ’ τους ιδιοκτήτες δεν είχε εκδηλώσει την πρόθεση να τα χρησιμοποιήσει. Οι δίκες αυτές επιχειρούν ν’ αφήσουν ανθρώπους άστεγους από ζήτημα αρχής. Πιστεύουμε πως το δικαίωμα ασύλου πρέπει να υπερτερεί του δικαιώματος ορισμένων ατόμων να κρατάνε αδειανά τα κτήριά τους, απλώς και μόνο επειδή έχουν ένα κομμάτι χαρτί που τους κηρύσσει ιδιοκτήτες.
Σε καιρό ύφεσης, όλο και περισσότεροι βρίσκονται άστεγοι και σε άθλιες συνθήκες στέγασης, γι’ αυτό η πρακτική της κατάληψης μπορεί να είναι σανίδα σωτηρίας για πολλούς ανθρώπους. Στο Μπράιτον οι εγγεγραμμένοι για καταλύματα έκτακτης ανάγκης («άσυλα» φτωχών ή πληγέντων) είναι υπεράριθμοι: αυτήν τη στιγμή 14.000 άνθρωποι στο Μπράιτον και στο Χόουβ περιμένουν στη λίστα αναμονής του τοπικού προγράμματος «κοινωνικής/δημόσιας στέγασης» (για να μπουν δηλαδή σε «εργατικές κατοικίες»), την ίδια στιγμή που η ιδιωτική στέγαση είναι εξωφρενικά υπερτιμημένη. Ακόμη κι αν οι λιγότερο εύποροι μπορέσουν να βολευτούν σε ένα επιχορηγούμενο κατάλυμα, το κράτος και, σε τελευταία ανάλυση, ο φορολογούμενος καλείται να σηκώσει το μεγαλύτερο μέρος αυτής της δαπάνης.
Η πρακτική λοιπόν της κατάληψης δίνει σε άστεγους ανθρώπους την ευκαιρία να πάρουν τον έλεγχο της ζωής τους, επιβαρύνοντας ελάχιστα ή μηδαμινά το κοινωνικό σύνολο. Με τους ισχύοντες νόμους, το σύστημα ευνοεί υπερβολικά τους ιδιοκτήτες, ενώ οι νόμιμες κι οι παράνομες εξώσεις αποτελούν μόνιμη απειλή, με τις περισσότερες καταλήψεις στο Μπράιτον να διαρκούν μονάχα λίγες εβδομάδες.
Η παρούσα κυβέρνηση έχει αποφασίσει πως οι καταλήψεις και τα στεγαστικά εγχειρήματα πρέπει να χτυπηθούν. Στα τέλη του 2011 προστέθηκε μια τροπολογία στον (ήδη αμφιλεγόμενο) «νόμο νομικής βοήθειας, καταδικών και ποινών παραβατών» (Legal Aid, Sentencing and Punishment of Offenders Bill). Γνωστή ως παράγραφος 26, η τροπολογία αυτή ποινικοποιεί πλήρως τις καταλήψεις σε όλα τα οικιστικά κτήρια, όσο καιρό κι αν αυτά έχουν υπάρξει κενά – κι αυτή η τροπολογία πέρασε παρόλο που το 95% των συμμετεχόντων στη δημόσια διαβούλευση της ίδιας της κυβέρνησης αντιτέθηκαν στην ποινικοποίηση. Η παράγραφος 26 σημαίνει πως αν κάποιος αναζητήσει καταφύγιο σ’ ένα εγκαταλειμμένο κτήριο, ενδέχεται ν’ αντιμετωπίσει ποινή μέχρι κι ενός έτους φυλάκισης. Πιστεύουμε ότι αυτός ο νόμος βάζει στο στόχαστρο δεκάδες χιλιάδες αστέγους προς όφελος μιας μικρής, εύπορης ελίτ.
Ό,τι κι αν λένε, οι καταλήψεις θα μείνουν.”
πηγή: snobaha (snobaha@gmail.com)
 Την Παρασκευή, 6 Γενάρη 2012, η αστυνομία του Μόντρεαλ δολοφόνησε μέσα στο μετρό τον Φαρσάντ Μοχαμμαντί [Farshad Mohammadi], έναν άστεγο Κούρδο πολιτικό πρόσφυγα.
Αυτή η δολοφονία είναι φρικτή, αλλά δεν εκπλήσσει. Η αστυνομία ως θεσμός υπάρχει για να διατηρεί την εξουσία και να επιβάλλει μια κοινωνική ειρήνη απαραίτητη για να κρατά τον καπιταλισμό σε τροχιά. Για το σκοπό αυτόν, οι μπάτσοι καταστέλλουν συστηματικά όποιους αρνούνται, αδυνατούν ή δεν επιλέγουν να ενσωματωθούν στο σύστημα αυτό.
Ως μία από τις πολλές απόπειρες ν’ απαντήσουμε σε αυτήν τη δολοφονία, μερικοί από μας κολλήσαμε εκατοντάδες αφίσες μέσα στους συρμούς του μετρό με μία αντιμπατσική ανάλυση, προσπαθώντας ταυτόχρονα να ενημερώσουμε διερχόμενους για τους λόγους αυτής της δράσης. Γράφτηκαν επίσης συνθήματα στους τοίχους του σταθμού του μετρό Peel, στα γαλλικά (Porcs-Flics-Assassins) και στ’ αγγλικά (Cops-Pigs-Murderers): ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.
πηγή: anarchistnews.org
Το απόγευμα του Σαββάτου, 21 Γενάρη 2012, πραγματοποιήθηκε πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στην ανεργία, στην εργασιακή επισφάλεια και στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η πορτογαλική κυβέρνηση και η Τρόικα, ενάντια και στην καταστολή της γενικής απεργίας της 24ης Νοέμβρη 2011.
Ενώ ήταν σε εξέλιξη η διαδήλωση, μια οργανωμένη ομάδα εθνικιστών επιχείρησε να συμπορευτεί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Πλήθος κόσμου αυθόρμητα τους μπλόκαρε το δρόμο φωνάζοντας αντιφασιστικά συνθήματα, όπως «Ποτέ ξανά φασισμός» και «Ε, ναζί, φύγε από ’δώ!» Όταν ο κλοιός άρχισε να σφίγγει γύρω από το μπλοκ των νεοναζί, κάποιοι απ’ αυτούς άναψαν καπνογόνα και επιτέθηκαν από κοινού με τους μπάτσους εναντίον του κόσμου που προσπαθούσε να τους πετάξει έξω απ’ την πορεία. Λίγο μετά σχηματίστηκε επίσης αστυνομική ασπίδα προστασίας μπροστά από τους φασίστες, ενώ ένας αντιφασίστας υπό τις επευφημίες των διαδηλωτών πυρπολούσε μια σημαία του ΜΟΝ, αποκαλούμενου «Κινήματος Εθνικής Αντιπολίτευσης».
Εδώ βίντεο από κωλοκάναλο που δείχνει την από κοινού επίθεση των μπάτσων και των φασιστών. Θυμίζουμε πως στις 12 Μάρτη 2011 οι νεοναζί του PNR είχαν συμμετάσχει ανενόχλητοι στη γιγαντιαία πορεία της «Στριμωγμένης Γενιάς», έχοντας τότε σύμμαχους στη διάχυση της εμετικής τους προπαγάνδας τα καθεστωτικά μίντια.
ανταπόκριση συντρόφων
Φωτογραφίες των ναζήδων. Τσακίστε τους!
 Άλλη μια φορά
Απλώνω το χέρι στους συντρόφους
Σφίγγω τη γροθιά στον εχθρό
Συντρόφια της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, σας γράφω λίγες ώρες πριν την έναρξη της εκδίκασης της «υπόθεσης βόμβες», ενός κακέκτυπου της «υπόθεσης Θερβάντες».
Η εξουσία και οι λακέδες της προσπαθούν να με καταδικάσουν για την τοποθέτηση ενός εμπρηστικού μηχανισμού σε μία εκκλησία, και γι’ αυτό το γεγονός κινδυνεύω με δραστική ποινή 5 έως 20 χρόνων, στο πλαίσιο του αντιτρομοκρατικού νόμου. Η πυρά για το κυνήγι μαγισσών ήδη ετοιμάζεται.
Μέχρι τη 14η Αυγούστου 2010 κατοικούσα στην κατάληψη Λα Κρότα, όπου υπήρχε μία αναρχική βιβλιοθήκη (την οποία γλέντησαν οι μπάτσοι την καταραμένη εκείνη μέρα), το όμορφο σπίτι μου μετατράπηκε σε ένα από τα «κέντρα εξουσίας» της εισαγγελίας, σε ένα από τα θεμέλια της αποτυχημένης θεωρίας της συμμετοχής σε παράνομη τρομοκρατική οργάνωση… τι προσβολή για όποιον φτύνει την επιβολή των εξουσιαστών. Οι κάτοικοι του σπιτιού αυτού σχεδιάζαμε ανοιχτά την προπαγάνδα αντεξουσιαστικών ιδεών, πράγμα που το κράτος τρέμει.
Η προφυλάκισή μου (που διάρκεσε 9 μήνες στη φυλακή και 3 μήνες σε κατ’ οίκον περιορισμό) δεν με εξέπληξε, αφού τα ΜΜΕ έχτιζαν τα θεμέλια μήνες πριν, μόνο ο απροκάλυπτος τρόπος που έγινε με καταπλήσσει, καθώς περίμενα περισσότερα από τις «αστυνομικές υπηρεσίες πληροφοριών»· εξάλλου, απέναντί μου δεν υπάρχει κανένα άμεσο αποδεικτικό στοιχείο συμμετοχής μου σε αυτήν ή οποιαδήποτε άλλη επίθεση, παρά μόνο η κατηγορία εναντίον των ιδεών, πράγμα που δεν αναφέρω για να πιαστώ στη νομιμότητα ή να υπερασπιστώ την αθωότητά μου, αφού ο αναρχικός αγώνας δεν μπορεί να είναι παρά παράνομος. Περισσότερα »
Είστε συνήθεις τουρίστες, επιχειρηματίες ή λάτρεις του αθλητισμού; Τα τοπικά ταξιδιωτικά σας πρακτορεία σάς είπανε ποτέ πως η Βραζιλία έχει τα πάντα; Σας σύστησε ποτέ κανείς να δείτε τ’ αξιοθέατα αυτής της χώρας; Και τι να πρωτοεπιλέξετε… τις οικοτουριστικές εκδρομές στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, που του λείπουνε κάτι αυτόχθονες φυλές, ή το ετήσιο Καρναβάλι της σεξουαλικής κατανάλωσης, με τις παρελάσεις και τα όλα του; Τι θα λέγατε για μια επίσκεψη στη μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας, το Σάο Πάολο, που λέγεται και «Γη του ψιλόβροχου» και θα ’ναι μία από τις διοργανώτριες πόλεις του Μουντιάλ της FIFA το 2014; Ή θα προτιμούσατε μια περιήγηση στο Ρίο ντε Ζανέιρο, τη διοργανώτρια πόλη των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2016; Τι άλλο να ζητήσει κανείς… Σας προειδοποίησαν ωστόσο ότι σ’ όλες τις μεγάλες πόλεις υπάρχουνε «παραγκουπόλεις», οι φαβέλες που «μαστίζονται από τη φτώχεια και το βίαιο έγκλημα»; Τίνος τη βία και το έγκλημα όμως; Η ακόλουθη είδηση, μία απ’ τις πολλές παρόμοιες, που συνοψίζει τις γενικευμένες τακτικές εξώσεων κι εκκενώσεων στη βραζιλιάνικη επικράτεια, σας προτρέπει να επανεξετάσετε –σήμερα κιόλας– κάθε άμεση ή έμμεση συμμετοχή σας σε οποιαδήποτε δολοφονική επιχείρηση ενός ακόμη κράτους που εξυπηρετεί ως δεκανίκι του παγκόσμιου Κεφαλαίου. Και δε θα ’ναι πια «αστειάκι».
Στις 22 Δεκέμβρη 2011, στο Σάο Πάολο, μία ολόκληρη φαβέλα κάηκε υπό «μυστηριώδεις» συνθήκες. Τουλάχιστον δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν απ’ την τεράστια πυρκαγιά στη γειτονιά της Φαβέλας ντου Μοΐνιου [Favela do Moinho], η οποία βρίσκεται στην περιοχή Μπάρρα Φούντα [Barra Funda]. Οι άνθρωποι που υπέστησαν την τραγωδία ξέρουν ότι στην πραγματικότητα αυτό που συνέβη ήταν άλλος ένας βίαιος εκτοπισμός τους. Περισσότερα »
 Τα λόγια φτάνουν από μακριά, μεταφρασμένα στο μόνο ιδίωμα που καταλαβαίνουμε όλοι: αυτό του αγώνα για τη λευτεριά. Κανένας φόβος, καμιά προσωπικότητα, όνομα ή υπογραφή δεν μετασχηματίζεται σε φετίχ· στην αντεξουσιαστική γλώσσα απλά δεν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, πόσω μάλλον το ενδεχόμενο αρχηγών, ειδημόνων ή Αρχών.
Σήμερα, επί της παρούσης, δεν βλέπω πια το γκρίζο του τσιμέντου που κυκλώνει τα πάντα σε εκείνους τους τάφους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ή λήθη συσκοτίζει το παρόν. Τα κλουβιά, τα κελιά, οι δεσμοφύλακες και οι κρατούμενοι συνεχίζουν εκεί… μερικά μέτρα απόσταση ή ίσως χιλιόμετρα.
Γιατί οι δεσμοφύλακες εδώ ίσως να μοιάζουν πολύ με τους δεσμοφύλακες εκεί, αφού ο ήχος από τα κάγκελα και τα λουκέτα δεν πρέπει να ‘ναι πολύ διαφορετικός, ίσως οι συνθήκες και τα εσωτερικά καθεστώτα να διαφέρουν (FIES στην Ισπανία, TIPO-F στην Τουρκία, Μονάδες Μέγιστης Ασφαλείας στη Χιλή), αλλά μοιράζονται μια κοινή δομή και έναν κοινό στόχο. Χωρίς αμφιβολία, οι καταπιεστές μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον.
Η αλληλεγγύη ανάμεσα στους κρατούμενους συντρόφους –ανάμεσα σε αυτούς τους ίδιους, ξεπερνώντας κελιά, μονάδες, απαγορεύσεις, φυλακές, σύνορα– είναι η επείγουσα ανάγκη που προκύπτει από την καθημερινή και μόνιμη καταστολή.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ Περισσότερα »
 Τα ξημερώματα της Τετάρτης, 7 Δεκέμβρη 2011, αποφασίσαμε να επιτεθούμε στην τράπεζα Santander, επί της οδού Ροντό, με δύο βόμβες μολότοφ.
Η συγκεκριμένη τράπεζα είναι αναμεμειγμένη στη χρηματοδότηση των σταθμών παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας που καταστρέφουν τη βραζιλιάνικη ζούγκλα της Αμαζονίας.
Θέλαμε επίσης να αποδείξουμε την υποκρισία αυτής της τράπεζας, που με την προπαγάνδα της «κοινωνικής ευθύνης» προωθεί καμπάνιες-απάτη, όπως η αποκαλούμενη Teletón («φιλανθρωπικός» τηλεμαραθώνιος για την αποκατάσταση παιδιών με προβλήματα υγείας), χρησιμοποιώντας τα προβλήματα διαφόρων ανθρώπων για να παρουσιαστεί τάχα ως αλληλέγγυα. Σε αυτή την περίπτωση η τράπεζα Santander υπήρξε η βασική κινητήρια δύναμη και χορηγός αυτού του προγράμματος, μέσω του οποίου διάφορες εταιρείες καθαρίζουν την εικόνα τους χρηματοδοτώντας το ομώνυμο ίδρυμα, όταν στην πραγματικότητα οι εταιρείες αυτές αποτελούν την αιτία των ασθενειών, μέσω του τρόπου ζωής που επιβάλουν, ενώ είναι επίσης οι βασικοί υπεύθυνοι της ερήμωσης της γης και των επιπτώσεων που αυτή επιφέρει.
Θα θέλαμε να εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία για να πούμε επίσης ότι οι αριστερές πολιτικές δεν διαφέρουν από τις δεξιές. Ότι θρέφουν τον καπιταλισμό, παρέχοντάς του νέα εργαλεία για την εδραίωσή του, αναπτύσσοντας νέες τεχνικές ελέγχου, δίωξης, καταστολής, εγκλεισμού και δολοφονίας ανάμεσα σε τόσα άλλα. Σε αυτόν τον κόσμο και συγκεκριμένα σε αυτόν το μήνα τόσης κατανάλωσης, θέλουμε να κάνουμε σαφές ότι τίποτα δεν πάει καλά όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε.
Τέλος, θέλουμε να πούμε ότι κάθε τράπεζα (ιδιωτική ή κρατική) συντηρεί αυτή την πραγματικότητα της εκμετάλλευσης, του αποκλεισμού, γιατί αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι του καπιταλιστικού παζλ, στο σύνολό του, μιας και το χρήμα είναι το επίκεντρο της ζωής.
Ενάντια στο κράτος και στο Κεφάλαιο.
Αλληλεγγύη στην Ταμάρα! Φυλακισμένη στην Ισπανία, τόπο προέλευσης της τράπεζας Santander.
Αλληλεγγύη στο μαχητή Λουσιάνο Πιτρονέγιο «Χελώνα»! Απαχθείς από το χιλιανό κράτος για την έκρηξη μιας βόμβας τοποθετημένης σε ένα υποκατάστημα της τράπεζας Santander, στη Χιλή.
Σε όλα τα συντρόφια που βρίσκονται υπό ομηρία σε διάφορες φυλακές ανά τον κόσμο.
[ισπανικό πρωτότυπο]
 Ποια καλύτερη προσέγγιση εν όψει μιας επερχόμενης δίκης αν όχι η απόπειρα να ξανακερδίσεις την ελευθερία που σου στέρησε το κράτος, χωρίς να λαμβάνεις υπόψη τούς προδιαγεγραμμένους χρόνους της δικαστικής ρουτίνας; Γιατί να μην επιβεβαιώσεις για ακόμη μία φορά, σε μία προσπάθεια να αποδράσεις από τη φυλακή, την ίδια σου την αναλλοίωτη ατομικότητα, παραβαίνοντας το ρόλο σου ως κομμάτι του σωφρονιστικού αυτοματισμού; Η επιθυμία για ελευθερία καίει στην καρδιά κάθε επαναστάτη σαν φλόγα που βρυχάται δυνατά και περήφανα. Ασταμάτητη, μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Ασυγκράτητη.
Μέσα στη φυλακή, όπως και έξω παλιότερα, κάποιοι από τους συντρόφους της ΣΠΦ, πρωταγωνιστές στην απόπειρα απόδρασης της 12ης Δεκεμβρίου από τη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Κορυδαλλού, μας έδειξαν για ακόμη μία φορά την ανυπότακτη θέλησή τους να αντιμετωπίσουν πρόσωπο με πρόσωπο τους βασανιστές τους. Πράττοντας ανάλογα, αυτήν τη φορά με την πολύτιμη και έγκαιρη συνεισφορά του κρατούμενου Π. Βλαστού, ο οποίος προφανώς αποφάσισε να ατσαλώσει την ανάγκη του να αποδράσει, επέδειξαν ξανά τη ριζοσπαστική και βαθιά ριζωμένη τους αποφασιστικότητα, έχοντας επίγνωση των ικανοτήτων και των θέσεών τους, δείχνοντας και πάλι ότι δεν είναι συμβατοί με την κανονικότητα της φυλακής.
Ίσως τώρα οι δεσμοφύλακες που κρατούνταν όμηροι για ώρες να έχουν πάρει μία ιδέα για το τι σημαίνει να σου στερούν την ελευθερία, καθώς μοιράστηκαν τη μοίρα δεκάδων αξιοπρεπών κρατουμένων, που κρατούνται όμηροι καθημερινά στα κελιά του Κορυδαλλού. Άμεση δράση αντί για επανεκπαίδευση και επανένταξη, το κουράγιο και η θέληση για αντεπίθεση αντί για το συμβιβασμό.
Ας απορρίψουμε λοιπόν κάθε συμβιβασμό, κάθε απόπειρα να μας επανεντάξουν στην κοινωνία, κι ας δράσουμε με κάθε τρόπο για την ολική καταστροφή της. Να αρνηθούμε τους σωματικούς ελέγχους και τους εξευτελισμούς που διαπράττουν οι δεσμοφύλακες, να αντισταθούμε στις συνεχείς επιθέσεις του σωφρονιστικού συστήματος και των πραιτόρων του, να απορρίψουμε ολόκληρο το δικαστικό μηχανισμό, να οργανώσουμε και να φέρουμε σε πέρας μία απόδραση οπλίζοντας τους εαυτούς μας και παίρνοντας ομήρους. Να διασπείρουμε τον Τρόμο στη σιγουριά εκείνων που, όπως οι δεσμοφύλακες, θαρρούν πως μπορούν να συνεχίσουν να βασανίζουν ανενόχλητοι ελεύθερα άτομα, ακόμα κι αν αυτά είναι κλεισμένα στα κλουβιά της κοινωνίας, και γενικότερα στη σιγουριά όσων σκύβουν το κεφάλι, ευχαριστημένοι που είναι και θα παραμείνουν εθελούσιοι σκλάβοι στην υπηρεσία του Κεφαλαίου και των μητροπόλεών του.
Εδώ βρίσκεται η απόδειξη ότι ούτε η φυλακή δεν είναι ικανή να εξαλείψει τη βαθιά παραβατική στάση όποιου δεν κάνει εκπτώσεις για κανέναν, έχοντας επίγνωση των δράσεών του και του σκεπτικού από πίσω τους, όποιου έχει συνείδηση ότι δεν πρέπει να περιμένει κάποια άδεια για να πάρει αυτό που θέλει, γνωρίζοντας καλά πως πρέπει να το κάνει μόνος του, με βία και νιχιλισμό.
Απόλυτη συνενοχή με τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς! Τιμή στον Π. Βλαστό, κρατούμενο εχθρικό απέναντι στα κέντρα εξόντωσης!
Αλληλεγγύη σε όλους τους αξιοπρεπείς κρατουμένους!
ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!
και φυσικά ευχόμαστε η επόμενη απόπειρα απόδρασης να ’ναι επιτυχημένη!
Maurizio De Simone και Federico Buono – Edizioni Cerbero
Cenere και Tomo – ParoleArmate
πηγή: culmine
Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία-Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (ΣΠΦ/FAI-IRF)
 Λυπούμαστε βαθύτατα για το χαμό του κρατούμενου Τζον Χαΐρο Γκαρσία Βάργκας. Ο θάνατός του οφείλεται εν πολλοίς στην εγκληματική αμέλεια του Εθνικού Ινστιτούτου Σωφρονισμού και Φυλακής INPEC και του κράτους, που βασανίζει και δολοφονεί ανθρώπους στα κέντρα εξόντωσης που αποκαλεί φυλακές. Στις 11 Νοέμβρη είχαμε διαδώσει ένα κείμενο για την κατεπείγουσα κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο κρατούμενος, που ήταν φορέας του AIDS. Μετά από αλλεπάλληλες πιέσεις κι ύστερα από διαμαρτυρίες αλληλέγγυων συγκρατουμένων του, εν τέλει διακομίστηκε σε νοσοκομείο, αλλά ήταν πολύ αργά. Ο Τζον Χαΐρο πέθανε στις 15 Νοέμβρη.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
Το μίσος μας μεγαλώνει για το σωφρονιστικό τους σύστημα, που ’ναι ένα ακόμη γρανάζι του καπιταλιστικού κι απάνθρωπου μοντέλου εξουσίας
Μέχρι ν’ απελευθερωθούμε όλες κι όλοι
ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ
CNA-GB, Μπογκοτά
  Ηχητικό μήνυμα της κατάληψης στο Ρ/Σ Flash εδώ
 Στις 19 Γενάρη 2012 πραγματοποιήθηκε πολυπληθής διαδήλωση στην Ιστάνμπουλ. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην απόφαση του δικαστηρίου αναφορικά με την υπόθεση δολοφονίας του Χραντ Ντικ.
Ο Χραντ Ντικ ήταν αρθρογράφος της εφημερίδας AGOS, φωνής της αρμενικής κοινότητας στην Τουρκία. Προτού σκοτωθεί, είχε υποστεί μια εκστρατεία μίσους από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Πριν από πέντε χρόνια, στις 19 Γενάρη 2007, πυροβολήθηκε θανάσιμα –από το 17χρονο Ογκούν Σαμάστ [Ogün Samast], όπως ανακοινώθηκε στη συνέχεια– έξω από το κτήριο της εφημερίδας όπου δούλευε. Κατά τη διάρκεια της δίκης, έγινε ξεκάθαρο ότι οι κρατικές Αρχές είχαν βάλει το χεράκι τους στο φόνο. Αρχεία τηλεφωνικών συνδιαλέξεων είχαν σβηστεί, αποδεικτικά στοιχεία είχαν πειραχτεί, πληροφορίες είχαν αποκρυφτεί, αναφορές είχαν καταστραφεί, έρευνες είχαν κλείσει πριν την ώρα τους, ενώ μυστικοί πράκτορες είχαν απαλλαγεί λόγω περιόδου παραγραφής.
Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 17 Γενάρη 2012. Το δικαστήριο αρκέστηκε στην επιβολή ποινών εναντίον του Ογκούν Σαμάστ, του ατόμου που πυροβόλησε τον Χραντ Ντινκ, και του Γιασίν Χαγιάλ [Yasin Hayal] για υποκίνηση της ανθρωποκτονίας, και η έδρα δήλωσε ότι δεν υποκρύπτεται κανένας οργανισμός πίσω από την εκτέλεση. Ως αντίδραση σε αυτή την άδικη κατάληξη της υπόθεσης, και διεξάγοντας άλλη μία επετειακή διαδήλωση, δεκάδες χιλιάδες συγκεντρώθηκαν στο Ταξίμ μόλις δυο μέρες μετά το πέρας της δίκης και πραγματοποίησαν πορεία μνήμης προς το σημείο όπου έπεσε νεκρός ο Χραντ Ντινκ. Φωνάχτηκαν συνθήματα όπως «Katil devlet hesap verecek» (Το κράτος-δολοφόνος θα πληρώσει), «Hepimiz Hrant’ız, hepimiz Ermeniyiz» (Είμαστε όλοι Χραντ, είμαστε όλοι Αρμένιοι), «Bu dava böyle bitmeyecek» (Αυτή η υπόθεση δε θα τελειώσει έτσι), «Faşizme inat kardeşimsin Hrant» (Αψηφήστε το φασισμό, αδελφός μας ο Χραντ).
 Διάφορες αναρχικές ομάδες συμμετείχαν επίσης στη διαδήλωση. Μία από τις ομάδες κρατούσε ένα πανό με το σύνθημα «Üzgün olmaktansa öfkeli olmayı yeğlerim» (Καλύτερα αγριεμένοι, παρά θλιμμένοι) και μία άλλη ομάδα πορεύτηκε με ένα πανό που έγραφε «Teferruatlar» (Ψιλά γράμματα) ως σχόλιο στις κρατικές δολοφονίες.
ανταπόκριση συντρόφων
βίντεο.. Περισσότερα »
|
|
